Η χαμόσυρτη Ελλάδα και η άλλη Ελλάδα που ανθίσταται και επιμένει

Τις μέρες της Λαζαριάδος, μια ειδησούλα έκανε δειλά την εμφάνισή της σε κάποια ΜΜΕ και πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Στο Κιλκίς, λέει, μια εταιρεία (Terra Robotics το όνομά της) κατασκεύασε ένα μηχάνημα, παρελκόμενο σε τρακτέρ, που εξαφανίζει με λέιζερ τα ζιζάνια στα καλλιεργημένα χωράφια.

Η εταιρεία αυτή χρησιμοποιεί προηγμένη ρομποτική, Τεχνητή Νοημοσύνη και τεχνολογία λέιζερ. Συστάθηκε πριν από 5 χρόνια από δύο Μηχανικούς Ηλεκτρονικών Υπολογιστών(Κωνσταντίνος Κανδύλας και Πέτρος Κατσιλέρος) και έναν Γεωπόνο-οικονομολόγο (Γιάννης Μπακατσής).

Έλληνες επιχειρηματίες επισήμαναν τις δραστηριότητες της εταιρείας και επένδυσαν σε αυτήν, ενώ μεγάλες ξένες εταιρείες έδειξαν ενδιαφέρον για το μηχάνημα και συνολικά για το έργο της. Οπερ σημαίνει ότι υπάρχουν δυνατότητες και προοπτική για εξαγωγική δυναμική. Ό,τι χρειάζεται, δηλαδή, η Οικονομία της χώρας.

Θα περίμενε κανείς ότι η κυβέρνηση και πρωτίστως ο πρωθυπουργός θα καλούσε τους συντελεστές και θα τους διαβεβαίωνε ότι η πολιτεία είναι στο πλευρό τους. Όχι με δάνεια και τα συναφή, αλλά με διευκολύνσεις σχετικά με γραφειοκρατικές διαδικασίες και με κινητοποίηση των πρεσβειών της χώρας, ώστε να καταστούν προσπελάσιμα τα προϊόντα της στο εξωτερικό.

Το ίδιο και οι αρχηγοί των κομμάτων. Όφειλαν να πάνε εκεί, στο Κιλκίς, ή να καλέσουν τα μέλη της εταιρείας στα γραφεία τους, να εκθειάσουν τις προσπάθειες και το έργο τους και σε συνεντεύξεις Τύπου να προβάλουν την εταιρεία-όπως και άλλες παρεμφερείς- ως κινητήριο παραγωγικό μοχλό που συμβάλλει τα μέγιστα στην Ανάπτυξη.

Να δώσουν το σήμα στην κοινωνία ότι βρίσκονται σε εγρήγορση, ότι νοιάζονται και μελετούν Σχέδιο συγκροτημένο και υλοποιήσιμο για την Ανάπτυξη και την Οικονομία της χώρας.

Α, μπα. Αγρόν ηγόραζαν. ΟΛΟΙ. Ήσαν απησχολημένοι με τον Λαζαρίδη, την Κοβέσι και τις αντιμαχίες στη Βουλή. Να ασχοληθούν και μ΄αυτά, αλλά δεν μπορεί να είναι μονάχα αυτή η δουλειά και ο ρόλος τους.

Η χώρα πάσχει σοβαρά στον τομέα της Ανάπτυξης, η επαρχία απειλείται με ερήμωση, η γεωργία και η κτηνοτροφία εκπέμπουν SOS. Kαι τι ακούς από την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα; Παχιά λόγια και διακηρύξεις για τον πρωτογενή τομέα και την Ανάπτυξη.

Αλλά δίκιο έχουν. Όλοι. Πού να τρέχουν τώρα στο Κιλκίς, στον Βόλο και σε γωνιές της χώρας, όπου νέοι αγρότες και επιστήμονες πασχίζουν μέρα νύχτα και δημιουργούν. Μια χαρά είναι στα γραφεία τους.

Με τους μετακλητούς και τα κομματόσκυλα δίπλα τους, με το ετοιματζίδικο των ιδεών να συνοδεύει άσαρκες εξαγγελίες ή στεντόρειες καταγγελίες και έτσι να δραπετεύει συνολικά το πολιτικό σύστημα από τις επείγουσες ανάγκες της χώρας και να δίνει χώρο σε ποικιλώνυμους λαϊκιστές τύπου Καρυστιανού και λοιπών δυνάμεων αναλόγου φυράματος.

Καημένη πικροδάφνη τι σου ‘μελλε να πάθεις

Οσα ακολουθούν θα μπορούσαν να στεγαστούν και κάτω από έναν άλλο τίτλο. Δηλαδή: Οι αστειότητες των γραφειοκρατών…Ναι, για των γραφειοκρατών τη φάρα ο λόγος. Που κάνει ο,τι περνάει από το χέρι της για να ταλανίζει τη χώρα με τις επιλογές της.

Ακούστε, λοιπόν, την πρόσφατη περιπέτεια της πικροδάφνης την οποία έβαλαν στο μάτι κάτι γραφειοκράτες της κακιάς ώρας. Μιλάμε για ένα υπέροχο φυτό που δεν ζητάει τίποτε. Ούτε νερό ούτε λιπάσματα ούτε διαρκή φροντίδα.

Φύεται κυρίως δίπλα σε ρέματα και στις όχθες ποταμών, αλλά απαντάται και στα πρανή των οδών, καθώς και στον αστικό ιστό. Φυτό που μας έρχεται από τους αιώνες και ομορφαίνει τον τόπο.

Τι έκαναν, λοιπόν, οι γραφειοκράτες του ΕΟΔΥ; Απέστειλαν εγκύκλιο στα σχολεία και στους δήμους ζητώντας να ξεριζωθούν(!) οι πικροδάφνες γιατί είναι επικίνδυνες για τα παιδιά, αν μασήσουν τα φύλλα της.

Α, έχουν δίκιο οι επίδοξοι σωτήρες. Όπως είναι γνωστό, τα παιδιά, νηπιόθεν, μόλις δούν πικροδάφνη τρέχουν και αρχίζουν με μανία και μασάνε τα φύλλα της. Γι αυτό και κάθε χρόνο έχουμε…χιλιάδες δηλητηριάσεις παιδιών εξ αιτίας της πικροδάφνης.

Οι κινδυνολογικές αστειότητες της γραφειοκρατικής φάρας δεν έχουν τέλος. Ποντάροντας σε ένα υπαρκτό τοξικό στοιχείο της πικροδάφνης(το φυτό με την πικράδα του αμύνεται για να το αποφεύγουν φυτοφάγα ζώα) παρέλειψαν να πούν οτι οι δηλητηριάσεις από κατάποση πρικροδάφνης είναι ελάχιστες. Δηλαδή, αμελητέες.

Όταν διαμαρτυρήθηκαν επιστήμονες και οργανώσεις, κατάπιαν τα λόγια τους οι σωτήρες του ΕΟΔΥ. Και αισχυντηλά έπραξαν το αυτονόητο. Αυτό που όφειλαν να κάνουν από την αρχή. Τελικά, συνέστησαν σε γονείς και δασκάλους να ενημερώσουν τα παιδιά οτι δεν πρέπει να μασούν φύλλα πικροδάφνης. Κι έτσι οι υπέροχες πικροδάφνες τη γλίτωσαν από το μαχαίρι της τρομώδους ελαφρότητος.

…Ενδεχομένως κάποιοι να πούν «σιγά το θέμα». Εδώ καίγεται ο κόσμος, οι πικροδάφνες μας μάραναν; Κι όμως. Κάπως έτσι, η αδιαφορία για μικρά γραφειοκρατικά εγκλήματα-παλιότερα η επιχείρηση να ξεριζωθούν οι νερατζιές και σήμερα οι πικροδάφνες- ενισχύουν τον μιθριδατισμό και το «δε βαριέσαι»…Εγκλήματα συγκεκριμένης νοοτροπίας που χαρακτηρίζουν και άλλες-γραφειοκρατικές και πολιτικές- επιλογές.

Επιμύθιον: Από τη μιά η Ελλάδα του Λαζαρίδη, της κομματοκρατίας, του ρουσφετιού, της πνιγηρής γραφειοκρατίας, του χασμώμενου πολιτικού δυναμικού και της μικροπολιτικής φλυαρίας, κι από την άλλη η Ελλάδα των νέων επιστημόνων και αγροτών, που πασχίζουν, δημιουργούν και λάμπουν. Χωρίς μέσον, χωρίς κουμπαριές και λαμογιές…

ΥΓ: Ενδεικτικά αναφέρθηκε η περίπτωση της Terra Robitics. Υπάρχουν κι άλλες δυναμικές επιχειρήσεις στο πεδίο της Τεχνολογίας, αλλά και στον χώρο της πρωτογενούς παραγωγής. Όπως φερ΄ειπείν, κάποιες κτηνοτροφικές μονάδες στην Καστοριά και αλλού ή γεωργικές καλλιέργειες στην Φλώρινα (πιπεριές), στις Πρέσπες (φασόλια Πρεσπών), στην Θεσσαλία, στην Αιτωλοακαρνανία και αλλαχού.