Ο Τραμπ πέταξε τον φερετζέ της διεθνούς νομιμότητας και είπε τα πράγματα με το όνομα τους: οι ΗΠΑ θα βάλουν στο χέρι τα πετρέλαια της Βενεζουέλας. Η Κίνα και η Ρωσία δεν πρέπει να ανησυχούν. Τώρα θα προμηθεύονται το πετρέλαιο τους από αμερικανικές εταιρείες.
Και είναι αστείο. Απήγαγαν τον Μαδούρο με την κατηγορία της διακίνησης κοκαϊνης, όμως οι ΗΠΑ ενεργούν σαν βαρόνος του καρτέλ. Εξόντωσαν έναν προμηθευτή πετρελαίου για να ελέγξουν το μερίδιο που είχε στην αγορά.
Εντάξει, πάντα γνωρίζαμε ότι το διεθνές δίκαιο και η έννοια της νομιμότητας ήταν συστατικά στοιχεία των προσχημάτων σε έναν κόσμο που πάντα, από καταβολής του, το συμφέρον των ισχυρών ήταν ο κινητής της Ιστορίας. Τώρα ο Τραμπ αφαιρεί τα προσχήματα από τη μέση. Και είναι τόσο κυνικά ειλικρινής ώστε αποκαλύπτεται το μέγεθος της αγριότητας που μας περιβάλλει.
Διότι με αυτό που έκαναν στη Βενεζουέλα, οι ΗΠΑ, είναι σαν να κλείνουν το μάτι και στους άλλους ισχυρούς του κόσμου. Μπορούν να προχωρήσουν, ανενόχλητοι, αρκεί να πληρώσουν προμήθεια στις ΗΠΑ. Και για να γίνει πιο σαφής, επικαλέστηκε την επικαιροποιημένη εκδοχή του δόγματος Μονρό: οι περιφερειακές παρεμβάσεις στη Λατινική Αμερική δικαιολογούνται, όταν πρόκειται να προστατευτούν τα αμερικανικά συμφέροντα. Και ακούγοντας τις δηλώσεις Τραμπ, στην Αβάνα πρέπει να κατάλαβαν ότι πλησιάζει και η δική τους ώρα.
Oι χώρες της Δύσης είχαν αντιδράσεις του ύφους «αυτά καλό είναι να μη γίνονται, αλλά δεν μας χαλάνε κιόλας». Ο Μακρόν μόνο που δεν έστειλε συγχαρητήρια. Η Ιταλία της Μελόνι στάθηκε δίπλα στις ΗΠΑ, σημειώνοντας στη σχετική ανακοίνωση ότι υπάρχουν νομικά ερείσματα όσον αφορά το θέμα των ναρκωτικών. Και φυσικά το Ισραήλ χαιρέτισε την απομάκρυνση Μαδούρο από την εξουσία. H Κίνα καταδίκασε κατηγορηματικά. Η Ρωσία εμφανίστηκε «ανήσυχη», χωρίς να δείξει δόντια. Λογικό. Η Βενεζουέλα, κατά κάποιον τρόπο, θα βρέθηκε στο ίδιο τραπέζι με την Ουκρανία.
Τα μισόλογα της Δύσης ισοδυναμούν με αμήχανη αποδοχή της συνθήκης. Ουσιαστικά ο Τραμπ δεν εξευτέλισε μόνο την έννοια της διεθνούς νομιμότητας. Διασύρει και την έννοια της Ευρώπης ως περιβάλλον που προασπίζεται το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες του ανθρωπισμού. Τους λερώνει όλους. Και το μόνο που αφήνει είναι το περιθώριο να εκτιμήσουμε την ειλικρίνεια του. Μας έδειξε καθαρά και χωρίς ενδοιασμούς πώς γίνονται οι δουλειές στον κόσμο.
Υ.Γ. Η επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων στο Καράκας πρέπει να ήταν όχι απλώς κινηματογραφικού χαρακτήρα, αλλά να προσεγγίζει τα όρια της επιστημονικής φαντασίας. Να απαγάγεις τον πρόεδρο μίας χώρας μέσα από την κρεβατοκάμαρα του; Με επιχειρησιακούς όρους οι άνθρωποι έκαναν κάτι ασύλληπτο.
news247.gr
