Κασσελάκης αδυνατεί να το αποτρέψει. Από την άλλη, ο κ. Μητσοτάκης κάνει υγιεινό περίπατο, έχοντας απέναντί του μη υπολογίσιμους αντιπάλους.
Δύο ήταν οι χτεσινές σημαντικές εκδηλώσεις στην εγχώρια πολιτική σκηνή. Η μία έδειξε, για άλλη μια φορά, πώς και γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει προσεταιριστεί ένα τμήμα ψηφοφόρων από τ’ αριστερά του, που του δίνει άνετη εκλογική και πολιτική κυριαρχία. Και η άλλη εκδήλωση έδειξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ οδεύει προς την αυτοδιάλυσή του.
Η πρώτη εκδήλωση έγινε προς τιμήν του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Και ασφαλώς η παρουσία που ξεχώρισε ήταν του σημερινού πρωθυπουργού. Για δύο λόγους. Πρώτον, διότι εν ενεργεία πρωθυπουργοί δεν συνηθίζεται να πηγαίνουν σε τιμητικές εκδηλώσεις για εν ζωή πρώην πρωθυπουργούς που προέρχονται από αντίπαλο κόμμα. Ο Μητσοτάκης έσπασε αυτόν τον άτυπο κανόνα. Και, δεύτερον, διότι πήγε στην εκδήλωση κόντρα στη λυσσώδη αντίδραση από την(πολύ) δεξιά της ΝΔ, που εμφανίζεται να μιλάει στο όνομα της πάλαι ποτέ καραμανλικής πτέρυγας. Επί οκτώ χρόνια(1996-20024) ο Σημίτης πολεμήθηκε σκληρά από τη καραμανλική ΝΔ. Αλλά ο σημερινός αρχηγός της αγνόησε όσα του «υπενθύμισαν» και παρέστη στην εκδήλωση. Προφανώς, η επιλογή του δεν είναι τυχαία. Από το 2019 ο Μητσοτάκης έχει «καπαρώσει» ένα, μικρό μεν αλλά καθοριστικό, τμήμα πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, το οποίο του διασφάλισε δύο εκλογικές νίκες. Αυτοί οι ψηφοφόροι, στο όνομα της πολιτικής σταθερότητας, δεν ενίσχυσαν το κόμμα του φυσικού πολιτικού τους χώρου(ΠΑΣΟΚ), αλλά πρωτίστως ήθελαν να τιμωρήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ για διάφορους λόγους. Και πήγαν στην κάλπη της ΝΔ.
Ο Μητσοτάκης, λοιπόν, έξυπνα φερόμενος, πήγε στην εκδήλωση για τον Σημίτη. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα μπορούσε να πάει λόγω «βεβαρημένου παρελθόντος». Ο Στέφανος Κασσελάκης, όμως, δεν είχε κανένα κώλυμα. Είναι νέος αρχηγός, δεν κουβαλάει βάρη από το παρελθόν. Είχε προσκληθεί και ορισμένες διαρροές μέσα στη χτεσινή μέρα έλεγαν ότι θα πήγαινε. Όμως, η καρέκλα του έμεινε κενή. Προφανώς έτσι τον συμβούλεψαν οι εξ απορρήτων του(και του άλλαξαν γνώμη;), αλλά η συμβουλή τους αυτή δεν ήταν καθόλου έξυπνη. Διότι αφήνει αυτό το πεδίο εντελώς ανοιχτό στον κ. Μητσοτάκη.
Το τελικό συμπέρασμα είναι εύκολο και έχει δύο σκέλη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ (αυτο)διαλύεται. Και ο κ. Κασσελάκης αδυνατεί να το αποτρέψει. Ίσως κάποιοι από τους «μουτζαχεντίν» που έχει δίπλα του να το επιδιώκουν κιόλας. Θέλουν ένα περίκλειστο και μικρό κόμμα, που να το ελέγχουν απολύτως. Είναι μικρόνοες, μη μπορώντας να συνειδητοποιήσουν το «μωραίνει Κύριος ον(ους) βούλεται απολέσαι».
