Από τη μία η κυβέρνηση δηλώνει ότι κοιτά μόνο μπροστά, ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ενώ διεκδικεί τους κεντρώους ψηφοφόρους από το ΠΑΣΟΚ. Από την άλλη, κλείνει το μάτι στους γαλάζιους θαυμαστές του Ντόναλντ Τραμπ και υιοθετεί ρητορικές της άκρας δεξιάς περί “τυραννίας της woke κουλτούρας”.
Το Μαξίμου δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, είχε σπεύσει να καλοπιάσει τη δεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας, αμέσως μετά την επανεκλογή Τραμπ. Και αυτό καθώς σαμαρικά κυρίως στελέχη είχαν αρχίσει τα “καρφιά” και τις συγκρίσεις με την εγχώρια πολιτική πραγματικότητα.
Ενώ χθες ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε συζήτηση με τον Πασκάλ Μπρυκνέρ που διοργάνωσε ιστοσελίδα, τα έβαλε με τη “woke κουλτούρα”, σε μία τοποθέτηση που θύμισε παλαιότερες παρεμβάσεις του… Αντώνη Σαμαρά.
“Ένας από τους καθηγητής μου, είπε αν έχεις το δικαίωμα του λόγου έχει το καθήκον να ακούσεις. Φοβάμαι αυτό έχει χαθεί σε αυτό που λέμε woke κουλτούρα των ΗΠΑ. Για εμένα αυτό διαφέρει από τον παραδοσιακό φιλελευθερισμό”, δήλωσε ο πρωθυπουργός.
“Έχουμε την τυραννία των μειονοτήτων και αν το αμφισβητήσεις σε λένε φασίστα, θιασώτη της πατριαρχίας”, είπε επίσης ο κ. Μητσοτάκης. Αλλά υποστήριξε ότι woke κουλτούρα όπως εκείνη των ΗΠΑ δεν υπάρχει στην Ευρώπη και πρόσθεσε: “Σίγουρα δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Και αν αυτό εξαρτάται από εμένα, δε θα ήθελα ποτέ να υπάρξει στην Ελλάδα”.
Το δεξιό πρόβλημα του Μαξίμου
Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση συνεχίζει την κόντρα με το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ο κ. Μαρινάκης αποκάλεσε εκ νέου “πράσινο ΣΥΡΙΖΑ” στο briefing. Και φιλοδοξεί έτσι αφενός να συσπειρώσει παραδοσιακούς νεοδημοκράτες μπροστά στο ενδεχόμενο επιστροφής του “προαιώνιου αντιπάλου”. Αφετέρου να κρατήσει ψηφοφόρους του εκσυγχρονιστικού κέντρου, τους οποίους θεωρεί κρίσιμη μάζα για τις επόμενες εκλογές.
Όμως στο Μαξίμου διαπιστώνουν μετά την επανεκλογή Τραμπ και καθώς η ΝΔ παραμένει καθηλωμένη στα επίπεδα των ευρωεκλογών στις δημοσκοπήσεις, ότι πλέον έχουν πρόβλημα στα δεξιά.
Οι βαθύτεροι λόγοι βέβαια αφορούν την οικονομία (όπως άλλωστε και στις ΗΠΑ), με την κυβέρνηση να “πληρώνει” την ακρίβεια, τα υψηλά ενοίκια και θέματα όπως το φορολογικό των ελεύθερων επαγγελματιών.
Αλλά η εύκολη κριτική εκ δεξιών αφορά σε θέματα όπως ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών, που στο Μαξίμου αναγνωρίζουν ότι είχε πολιτικό κόστος. Για αυτό και τώρα διαμηνύουν πως ό,τι έγινε, έγινε και δεν θα γίνει κανένα άλλο βήμα πχ όσον αφορά στην τεκνοθεσία, ενώ κινούνται σε μία λογική “ας κάνουν ό,τι θέλουν, αρκεί να μην προκαλούν”, αφήνοντας στην άκρη το προσωπείο του φιλελευθερισμού.
