Σκοπεύει να κατέβει στην πολιτική; Μπορεί να κατέβει στην πολιτική; Τι μπορούν και τι θα κάνουν τα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου» για να τον αντιμετωπίσουν;
ικά και άνευ όρων από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Επιστρέφω ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ και με πλήρη πολιτικά δικαιώματα στην κεντρική πολιτική σκηνή και στην πρώτη γραμμή των εθνικών αγώνων».
Με αυτό το tweet, δημοσιευμένο στις 12.01 το μεσημέρι της περασμένης Κυριακής 13 Σεπτεμβρίου, ο Ηλίας Κασιδιάρης – ακριβώς 48 ώρες πριν την αποφυλάκισή του – ανακοίνωσε και την ξεκάθαρη πρόθεσή του να επιστρέψει στην ενεργό πολιτική δράση.
Ο Κασιδιάρης εξέτισε με μεικτό τρόπο τα δεκατρία χρόνια της ποινής που του είχε επιβληθεί με την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου – επτά πραγματικά χρόνια στη φυλακή και έξι με μεροκάματα κατά τη διάρκεια της κράτησής του. Η αποφυλάκισή του, κατά τραγική ειρωνεία λίγες μέρες πριν την μαύρη επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και τις απανταχού εκδηλώσεις του αντιφασιστικού Σεπτέμβρη, έρχεται να προστεθεί σε ένα πολιτικό σκηνικό πιο ρευστό από ποτέ, δοκιμάζοντας ξανά τα δημοκρατικά όριά του.
Σκοπεύει ο Κασιδιάρης να επιστρέψει στην πολιτική; Το προαναφερθέν tweet καθιστά απολύτως σαφές πώς ναι, κάτι που επιβεβαίωσε σε δήλωσή της και η συνήγορος υπεράσπισής του, Βάσω Πανταζή, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Ως προς τη σίγουρη κάθοδό του στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές με πολιτικό φορέα, θα ακολουθήσει συνέντευξη Τύπου από τον ίδιο, μετά την αποφυλάκισή του, προκειμένου να μην αναπαράγονται ανυπόστατες φήμες». Είναι προφανές ότι η πλευρά Κασιδιάρη προσπαθεί να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων, να προκαταβάλει νομικές ερμηνείες σχετικά με πιθανό θεσμικό μπλοκάρισμα, καθιστώντας εξίσου σαφές ότι αν αυτό συμβεί θα το αξιοποιήσει πολιτικά.
Μπορεί ο Κασιδιάρης να είναι ξανά υποψήφιος/ πολιτικός αρχηγός; Η απάντηση είναι πολύπλοκη και είναι βέβαιο ότι θα μας απασχολήσει τόσο τις επόμενες μέρες όσο και τον επόμενο αρκετό καιρό αυτής της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου.
Τα δεδομένα είναι τα εξής:
– Ο Ηλίας Κασιδιάρης, καταδικασμένος, ως μέλος της ηγετικής ομάδας της Χρυσής Αυγής, για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης μπορεί να έχει πολιτική δραστηριότητα – η αποφυλάκιση του δε συνεπάγεται σε καμία περίπτωση απαγόρευση πολιτικής δράσης (την οποία εξάλλου δεν σταμάτησε και ποτέ από τις φυλακές Δομοκού με δημόσιες παρεμβάσεις, λαιβ εκπομπές στο YouTube, την απόπειρά του να κατέβει στις εκλογές του 2023 που απαγόρευσε ο Άρειος Πάγος και την εκλογή του ως δημοτικού συμβούλου στην Αθήνα το 2023, θέση από την εξαναγκάστησε σε παραίτηση).
– Υπάρχει το προηγούμενο του 2023. Τότε που ο ο Κασιδιάρης, μέσα από τη φυλακή, επιχείρησε να κατέβει στις εκλογές με το κόμμα Έλληνες. Ο Άρειος Πάγος (όχι χωρίς πολιτικούς ψιθύρους για περίεργα ραντεβού και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε) έκρινε ότι ο Κασιδιάρης ήταν ο πραγματικός ηγέτης των Ελλήνων και μπλόκαρε τη συμμετοχή του κόμματος στις εκλογές. (Σύμφωνα με το ελληνικό Σύνταγμα ένα κόμμα δεν μπορεί να βγει εκτός νόμου όπως π.χ. στη Γερμανία, αλλά μπορεί να απαγορευθεί η συμμετοχή του στις εκλογές) Ο Κασιδιάρης τότε στήριξε το κόμμα-ανέκδοτο των Σπαρτιατών που τελικά μπήκε στη Βουλή για να διαλυθεί κατόπιν στα εξ ων συνετέθη και να ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον 11 βουλευτών του για εξαπάτηση του εκλογικού σώματος (και του Ηλία Κασιδιάρη για ηθική αυτουργία).
– Το debate αφορά το αν ο Κασιδιάρης μπορεί να είναι υποψήφιος ή αρχηγός πολιτικού φορέα (νεοπαγούς ή υπάρχοντος). Έχει πλήρη πολιτικά δικαιώματα κι εκλογική ικανότητα χωρίς περιορισμούς; Μιλώντας πριν λίγες μέρες στο ραδιόφωνο του MEGA, ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος υποστήριξε ότι για την περίπτωση Κασιδιάρη «κατά τη νομική του εκτίμηση, η απαγόρευση συμμετοχής εξακολουθεί να ισχύει για όσο διαρκεί η ποινή που επέβαλε το δικαστήριο και όχι μόνο για τον πραγματικό χρόνο έκτισής της». Άρα, πάντα σύμφωνα με τον συνταγματολόγο, ο Κασιδιάρης στερείται του δικαιώματος στο «εκλέγεσθαι» για όσα χρόνια καταδικάστηκε (13 χρόνια κι 6 μήνες στο β’ βαθμό) κι όχι μόνο για τον αριθμό των χρόνων στα οποία η ποινή εκτίθηκε. Στο ίδιο μήκος κύματος, ένας άλλος συνταγματολόγος, ο Ξενοφών Κοντιάδής, ήταν κατηγορηματικός με ανάρτησή του στα ΜΚΔ: «Η νομοθεσία, η νομολογία δύο ανωτάτων δικαστηρίων και η επιστήμη έχουν κλείσει το θέμα, τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια».
Η χορογραφία, λοιπόν, είναι στημένη. Για να παιχθεί περίπου το ίδιο έργο σε επανάληψη.
Ο Κασιδιάρης θα επιχειρήσει να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, το κάνει ήδη. Παίρνοντας μάλλον αποστάσεις από σβάστικες, «αρχαιοελληνικούς χαιρετισμούς» και ναζιστικές αναφορές, αλλά παίρνοντας και θάρρος από την αντεπίθεση της ακροδεξιάς διεθνούς προβάλλοντας τα συνηθισμένα: «πατριωτισμό», «αντισυστημισμό» και, φυσικά, anti-woke ήθος (δηλαδή μίσος για τα ανθρώπινα δικαιώματα).
Θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τις χαμηλές προσδοκίες ενός εκλογικού σώματος που – ειδικά στα χαμηλότερα στρώματα – μοιάζει εξίσου πιεσμένο και οργισμένο όσο ήταν τις μέρες πριν το 2012 που συνέβη η εκλογική έκρηξη της Χρυσής Αυγής. Ήδη υπάρχουν επώνυμα καλωσορίσματά του, εδώ και λίγο καιρό έχουν επανεμφανιστεί «αγανακτισμένοι πολίτες» στις γειτονιές που δεν έχει μπραντσάδικα, η παρουσία του κάνει γκελ στους νέους άνδρες που γίνονται (από μαθητές ακόμα) όλο και πιο radical, τώρα-που-γυρίζει ένα comeback του Σφακιανάκη είναι το μόνο που λείπει.
Κι ας είμαστε σίγουροι, ένα-δύο επικοινωνιακά «σκηνικά» για να «ανακοινώσει» την επιστροφή του θα τα στήσει. Όπως και σίγουρα όλη τη συζήτηση περί αποκλεισμού του, θα την χρησιμοποιήσει για να (αυτο)ηρωοποιηθεί και να συσπειρώσει περαιτέρω τους οπαδούς του. Δημοσιογραφικές αναφορές τις τελευταίες εβδομάδες κάνουν λόγο μέχρι και για δύο κομματικούς σχηματισμούς, plan A και plan Β, που είναι στα σκαριά προκειμένου να παρακαμφθεί πιθανό μπλόκο.
Από την άλλη πλευρά, το «δημοκρατικό τόξο» την έχει χάσει αυτή τη μάχη προ πολλού. Για την ακρίβεια δεν την έδωσε ποτέ, αφού αντιμετωπίζει την ακροδεξιά εδώ και δεκαπέντε χρόνια υστερόβουλα και ψηφοθηρικά. Η κυβέρνηση θα υποστηρίξει το μπλόκο υπερθεματίζοντας σε «δημοκρατικότητα», όμως ποιος μπορεί να την πιστέψει ξέροντας πόσο πιέζεται στα δεξιά της (άρα θέλει ένα λιγότερο εμπόδιο δίπλα σε Βελλόπουλο-Λατινοπούλου-ΝΙΚΗ και μάλλον Σαμαρά) και βλέποντας τις τραγελαφικές κωλοτούμπες των στελεχών της π.χ. πολύ πρόσφατα στo μη θέμα με τις εικονογραφήσεις των σχολικών βιβλίων; Πώς, δηλαδή, μπορεί να ισχυριστεί ότι στήνει ανάχωμα στην ακροδεξιά όταν διάφανα υιοθετεί τα προτάγματα και τη ρητορική της; Τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης θα ψάλλουν το ηρωικό άσμα «οι ιδέες νικιούνται στη καθημερινότητα και τους δρόμους κι όχι στις αίθουσες των δικαστηρίων», περιμένοντας όμως και να ευνοηθούν από τυχόν αναστάτωση και μετατοπίσεις που θα φέρει ο Κασιδιάρης.
Με δυο λόγια, η «υγειονομική ζώνη» της δημοκρατίας θα παραμείνει ένα ωραίο παραμύθι… με δράκο. Στο φινάλε, ακόμα κι όσοι αποστρέφονται τον Κασιδιάρη, θα του χαρίσουν τζάμπα virality. Συμμετέχοντας ακούσια στην, έστω μάταιη, προεκλογική του καμπάνια.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ως φάρσα ή τραγωδία;
