Μια διαφορετική και σαφώς πιο ουσιαστική διάσταση φαίνεται να παίρνει πλέον η υπόθεση του Μελτεμιού, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, η Δήμαρχος Ραφήνας–Πικερμίου Δήμητρα Τσεβά συναντήθηκε με τους σημερινούς μισθωτές, συζήτησε μαζί τους για την επόμενη ημέρα και τους εξέθεσε με σαφήνεια τις θέσεις της.
Και ίσως αυτή η συνάντηση να έχει τελικά πολύ μεγαλύτερη σημασία από όλη τη συζήτηση των προηγούμενων ημερών. Η Δήμαρχος έφερε δημόσια στο Δημοτικό Συμβούλιο τις δύο πρωτοκολλημένες εκδηλώσεις επενδυτικού ενδιαφέροντος, μίλησε ανοιχτά για όσα γνωρίζει και έβαλε στο τραπέζι όλα τα δεδομένα που έχουν φτάσει στη Δημοτική Αρχή.
Τώρα, όμως, περνά από τη δημοσιοποίηση στη διαχείριση. Και εκεί βρίσκεται η πραγματική ουσία.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η πρόθεση της Δήμητρας Τσεβά είναι να αναζητηθεί λύση που θα επιτρέψει τη συνέχιση της παραχώρησης στους ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στο Μελτέμι, εφόσον φυσικά διασφαλιστούν οι νόμιμες προϋποθέσεις και, κυρίως, το συμφέρον του Δήμου.
Η θέση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς μέχρι σήμερα μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης δημιουργούσε την εντύπωση ότι η λήξη της σημερινής σύμβασης οδηγεί σχεδόν νομοτελειακά σε έναν νέο διαγωνισμό και σε μία εντελώς νέα κατάσταση. Τα πράγματα, όμως, φαίνεται ότι δεν είναι τόσο μονοδιάστατα.
Η Δημοτική Αρχή, όπως και όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι, γνωρίζουν ότι στο Μελτέμι δεν υπάρχουν απλώς κάποιοι αριθμοί σε μία σύμβαση. Υπάρχουν άνθρωποι που δραστηριοποιούνται εκεί επί χρόνια, οικογένειες και μία πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου. Το να λαμβάνει υπόψη της αυτή την πραγματικότητα δεν σημαίνει ότι υποχωρεί από την υποχρέωσή της να προστατεύσει τη δημοτική περιουσία.
Σημαίνει ότι επιχειρεί να συνδυάσει το δημόσιο συμφέρον με το ανθρώπινο και κοινωνικό στοιχείο. Και εκεί φαίνεται να βρίσκεται η βάση της συζήτησης που άνοιξε με τους σημερινούς μισθωτές. Γιατί η Τσεβά, σύμφωνα πάντα με τις πληροφορίες μας, έχει ξεκαθαρίσει και κάτι ακόμη, το σημερινό μίσθωμα θεωρεί ότι είναι χαμηλό και πρέπει να αυξηθεί.
Αυτό αποτελεί ίσως και το σημαντικότερο σημείο της υπόθεσης. Η πιθανή συνέχιση της σημερινής κατάστασης δεν μπορεί να σημαίνει απλή παράταση με τους ίδιους όρους. Τα οικονομικά δεδομένα έχουν αλλάξει, η αξία της συγκεκριμένης δημοτικής περιουσίας πρέπει να αποτιμηθεί με σημερινά δεδομένα και πλέον υπάρχουν στον Δήμο και πρωτοκολλημένες εκδηλώσεις ενδιαφέροντος που αναπόφευκτα αποτελούν ένα επιπλέον στοιχείο για την οικονομική αξιολόγηση του Μελτεμιού.
Η κατεύθυνση λοιπόν που φαίνεται να διαμορφώνεται είναι πολύ συγκεκριμένη: παραμονή των σημερινών μισθωτών, εφόσον μπορεί να γίνει νόμιμα, αλλά με μία νέα συμφωνία και με σαφώς βελτιωμένους όρους για τον Δήμο.
Και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η ανάγκη μιας εύλογης αναπροσαρμογής του μισθώματος θα μπορούσε να βρει απέναντι ανθρώπους που επιθυμούν να συνεχίσουν να βρίσκονται στον χώρο για τα επόμενα χρόνια. Το ύψος, φυσικά, αυτής της αναπροσαρμογής είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης και οικονομικής τεκμηρίωσης, όχι δημοσιογραφικών εκτιμήσεων.
Υπάρχει άλλωστε πλέον συγκεκριμένο νομοθετικό εργαλείο που επιτρέπει, υπό προϋποθέσεις, την παράταση υφιστάμενων μισθώσεων δημοτικών ακινήτων, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και με συνεκτίμηση, μεταξύ άλλων, της αναπροσαρμογής του μισθώματος, των επενδύσεων στο ακίνητο και του συμφέροντος του Δήμου. Η εφαρμογή του στη συγκεκριμένη περίπτωση, βέβαια, θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από τη Νομική Υπηρεσία πάνω στα πραγματικά δεδομένα και στη σύμβαση του Μελτεμιού.
Αυτό αλλάζει ουσιαστικά τη συζήτηση. Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι απλώς «διαγωνισμός ή όχι». Είναι αν μπορεί να διαμορφωθεί μια νόμιμη και οικονομικά ισχυρότερη συμφωνία με τους σημερινούς μισθωτές, η οποία θα επιτρέψει στους ανθρώπους να παραμείνουν και ταυτόχρονα θα αποδίδει στον Δήμο αυτό που πραγματικά αξίζει η περιουσία του.
Αν αυτό μπορεί να επιτευχθεί, τότε υπάρχει ένας δρόμος που αξίζει να εξαντληθεί πριν επιλεγεί οποιαδήποτε άλλη λύση.
Φανταζόμαστε ότι το ίδιο σκεπτικό δύσκολα θα μπορούσε να βρει αντίθετους και τους δημοτικούς συμβούλους, όπως και τον οποιονδήποτε. Γιατί εδώ δεν τίθεται θέμα εύνοιας ούτε κάποιου κεκτημένου δικαιώματος πάνω στη δημοτική περιουσία. Τίθεται ένα πολύ απλό ερώτημα, μπορεί ο Δήμος να εξασφαλίσει καλύτερο μίσθωμα και καλύτερους όρους, διατηρώντας παράλληλα μια κατάσταση που λειτουργεί επί χρόνια και πίσω από την οποία υπάρχουν άνθρωποι και οικογένειες;
Αν η απάντηση είναι θετική και υπάρχει η νόμιμη δυνατότητα, τότε είναι απολύτως λογικό αυτή η επιλογή να εξεταστεί σοβαρά.
Και αυτό ακριβώς φαίνεται ότι επιχειρεί η Δήμητρα Τσεβά. Έχει μπροστά της μια δύσκολη κατάσταση και μέχρι στιγμής την έχει διαχειριστεί με τρόπο που συνδυάζει δύο πράγματα, την προστασία της δημοτικής περιουσίας και την κοινωνική πραγματικότητα του Μελτεμιού.
Η πρόθεση της Δήμητρας Τσεβά, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, είναι να βρεθεί η χρυσή τομή. Οι σημερινοί μισθωτές να παραμείνουν, εφόσον υπάρχει και το θεσμοθετημένο πλαίσιο, μέσα από μια νέα συμφωνία με καλύτερους όρους για τον Δήμο. Αυτό φαίνεται να είναι και το ζητούμενο πλέον, μια λύση που θα εξασφαλίζει τη συνέχεια στο Μελτέμι, θα προστατεύει τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί και ταυτόχρονα θα διασφαλίζει το συμφέρον του Δήμου.
