Περίπου το ένα στα τρία (27,9%) παιδιά κάτω των 18 ετών στην Ελλάδα, διατρέχει κίνδυνο φτώχιας και κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Αρχής (Eurostat). Πέρυσι, το ποσοστό αυτό ήταν 28,1%, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική πρόοδος.
Το ποσοστό αυτό τοποθετεί τη χώρα μας στην τέταρτη χειρότερη θέση μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).
Τα υψηλότερα ποσοστά αναφέρθηκαν στη Βουλγαρία (35,1%), στην Ισπανία (34,6%) και στη Ρουμανία (33,8%), ενώ αντίποδα βρίσκονται η Σλοβενία (11,8%), η Κύπρος (14,8%) και η Τσεχία (15,4%), χώρες οι οποίες κατέγραψαν τα χαμηλότερα ποσοστά.
Συνολικά στην Ευρώπη το 2024, 19,5 εκατομμύρια παιδιά φέρονται να διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει το 24,2% των παιδιών κάτω των 18 ετών, και στατιστικά η μείωση είναι μόλις 0,6 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το 2023, όταν το ποσοστό ήταν 24,8%, έναντι 20,3% για τα άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω.
Τι σημαίνει φτώχια και κοινωνικός αποκλεισμός
Σύμφωνα με τον ορισμό της ΕΕ, ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (AROPE), αναφέρεται στο άθροισμα των ατόμων που είτε διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας, είτε αντιμετωπίζουν σοβαρές υλικές και κοινωνικές στερήσεις, είτε ζουν σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.
Τα άτομα υπολογίζονται μόνο μία φορά, ακόμη και αν εμπίπτουν σε περισσότερες από μία από τις παραπάνω κατηγορίες. Το ποσοστό AROPE είναι το μερίδιο του συνολικού πληθυσμού που διατρέχει κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Σύγκριση ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο
Το 2024, στην ΕΕ, το 11% των παιδιών ηλικίας κάτω των 18 ετών των οποίων το μορφωτικό επίπεδο των γονέων ήταν υψηλό διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σε σύγκριση με το 61,2% των παιδιών των οποίων το μορφωτικό επίπεδο των γονέων ήταν χαμηλό.
Την ίδια στιγμή, τα παιδιά των οποίων οι γονείς έφτασαν σε ανώτερο επίπεδο εκπαίδευσης ήταν λιγότερο πιθανό να διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού
Συγκεκριμένα, το 61,2% των παιδιών στην ΕΕ που ζούσαν με γονείς που είχαν κατώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Για εκείνους με γονείς που ολοκλήρωσαν την τριτοβάθμια εκπαίδευση, το ποσοστό ήταν 11,0%. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα χάσμα κινδύνου 50,2 ποσοστιαίων μονάδων με βάση το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων.
Σε εθνικό επίπεδο, το χάσμα ήταν πάνω από 50 ποσοστιαίες μονάδες σε 16 χώρες της ΕΕ.
Οι χαμηλότερες διαφορές παρατηρήθηκαν στη Δανία (29,3%), στην Πορτογαλία (29,5%) και στην Εσθονία (%), ενώ οι μεγαλύτερες διαφορές καταγράφηκαν στη Ρουμανία (69,9 %), την Τσεχία (70,4 %) και τη Βουλγαρία (71,5 %).
Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων προτείνει τρεις στόχους σε επίπεδο ΕΕ που πρέπει να επιτευχθούν έως το 2030 στους τομείς της απασχόλησης, των δεξιοτήτων και της κοινωνικής προστασίας. Η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι ένας από τους στόχους.
Ο αριθμός των ατόμων που κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό θα πρέπει να μειωθεί κατά τουλάχιστον 15 εκατομμύρια έως το 2030 και από αυτούς, τουλάχιστον 5 εκατομμύρια θα πρέπει να είναι παιδιά.
Υπενθυμίζεται ότι για τους ενήλικες και σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) ο πληθυσμός της χώρας μας που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό ανέρχεται το 2024 (εισοδήματα 2023) στο 26,9% του συνολικού πληθυσμού (2.740.051 άτομα), παρουσιάζοντας αύξηση κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2023 (26,1%).
