Πόσες φορές έχετε κοιτάξει μια φωτογραφία σας και αυτό που σας τράβηξε την προσοχή δεν ήταν η ανάμνηση που κουβαλούσε, αλλά η εμφάνιση που είχατε; Πόσες φορές κολλήσατε σε μια «ατέλεια»; Σε ένα χαμόγελο που δεν σας άρεσε, μια γωνία του προσώπου ή κάποιο σημείο του σώματός σας; Οι ειδικοί εξηγούν ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον φακό της κάμερας, αλλά στον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας.
Βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από τις πεποιθήσεις μας
Όταν κοιτάζουμε μια φωτογραφία μας, δεν αξιολογούμε απλώς την εικόνα. Τη φιλτράρουμε μέσα από όλα όσα πιστεύουμε ήδη για τον εαυτό μας. Οι εμπειρίες της ζωής, τα σχόλια που έχουμε ακούσει στο παρελθόν, η αυτοεκτίμησή μας και η εικόνα που έχουμε για το σώμα μας επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε κάθε φωτογραφία.
Αν κάποιος έχει μάθει να επικεντρώνεται στις αδυναμίες του, είναι πολύ πιθανό να εντοπίσει αμέσως αυτό που θεωρεί «λάθος», ακόμη κι αν οι άλλοι δεν το προσέξουν ποτέ.
Εμφάνιση: Αναζητάμε στοιχεία ότι έχουμε δίκιο να μη μας αρέσει
Οι ψυχολόγοι περιγράφουν αυτό το φαινόμενο ως «προκατάληψη επιβεβαίωσης». Δηλαδή, έχουμε την τάση να αναζητούμε στοιχεία που επιβεβαιώνουν όσα ήδη πιστεύουμε.
Έτσι, αν κάποιος θεωρεί ότι δεν είναι φωτογενής ή δεν του αρέσει η εμφάνισή του, κάθε νέα φωτογραφία μοιάζει να αποτελεί απόδειξη αυτής της πεποίθησης. Στην πραγματικότητα, όμως, η εικόνα δεν αλλάζει, αλλάζει μόνο ο τρόπος που την ερμηνεύουμε.
Γιατί είμαστε πιο αυστηροί με τον εαυτό μας;
Είναι εντυπωσιακό ότι συνήθως αντιμετωπίζουμε τους άλλους με πολύ μεγαλύτερη κατανόηση. Όταν ένας φίλος δείχνει μια φωτογραφία και παραπονιέται για την εμφάνισή του, εμείς πιθανότατα προσέχουμε το χαμόγελό του, τη χαρούμενη στιγμή ή την όμορφη ατμόσφαιρα.
Αντίθετα, όταν κοιτάζουμε μια δική μας φωτογραφία, η προσοχή μας περιορίζεται στις λεπτομέρειες που θεωρούμε ατέλειες. Η ίδια εικόνα αποκτά εντελώς διαφορετική σημασία, μόνο και μόνο επειδή αφορά εμάς.
Όταν ξεχνάμε την ανάμνηση και μένουμε στην εμφάνιση
Με τον καιρό, πολλοί άνθρωποι σταματούν να βλέπουν τις φωτογραφίες ως αναμνήσεις και αρχίζουν να τις χρησιμοποιούν ως μέσο αξιολόγησης της εμφάνισής τους. Αντί να θυμούνται το ταξίδι, τη γιορτή ή τους ανθρώπους που αγαπούν, αναρωτιούνται αν δείχνουν αρκετά όμορφοι ή αν η φωτογραφία τους κολακεύει. Έτσι, η ουσία της στιγμής περνά σε δεύτερη μοίρα.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που, χρόνια αργότερα, ξαναβλέπουν μια φωτογραφία που κάποτε αντιπαθούσαν και συνειδητοποιούν ότι τελικά ήταν μια όμορφη ανάμνηση. Συχνά μάλιστα μετανιώνουν που αφιέρωσαν τόσο χρόνο επικρίνοντας την εμφάνισή τους, αντί να εκτιμήσουν όσα ζούσαν εκείνη την περίοδο.
Μην στέκεστε στην εμφάνιση
Την επόμενη φορά που μια φωτογραφία σας δεν σας αρέσει, δοκιμάστε να σταθείτε για λίγο πέρα από την εμφάνιση. Θυμηθείτε πού βρισκόσασταν, με ποιους ανθρώπους ήσασταν και τι νιώθατε εκείνη τη στιγμή. Αναρωτηθείτε επίσης πώς θα βλέπατε την ίδια φωτογραφία αν απεικόνιζε ένα αγαπημένο σας πρόσωπο.
Ίσως τότε διαπιστώσετε ότι οι φωτογραφίες δεν υπάρχουν για να αποδεικνύουν την τελειότητά μας, αλλά για να διατηρούν ζωντανές τις στιγμές που αξίζει να θυμόμαστε. Και αυτές οι στιγμές έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε μικρή ατέλεια νομίζουμε ότι βλέπουμε.
* Πηγή: Vita
