Σαν έτοιμος από καιρό, που λέει και ο ποιητής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπαιξε το παιχνίδι της συνταγματικής αναθεώρησης στο πλαίσιο μίας προσπάθειας να αλλάξει την πολιτική ατζέντα και να την απομακρύνει από την “τοξικότητα. Ως γνωστόν, “τοξικότητα” ο Πρωθυπουργός βαφτίζει την πάσης φύσεως κριτική που του γίνεται για τα έργα και τις ημέρες του αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Στο θέμα μας ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρεται στην πραγματικότητα για ρεαλιστικές συναινέσεις παρά μόνο να αφήσει ένα προπέτασμα καπνού για να φορέσει και πάλι, έστω για λίγο, το κοστούμι του θεσμικού. Παράλληλα, μέσω των προτάσεών του για την αναθεώρηση, έκλεισε το μάτι στο όχι και τόσο ετερόκλητο κοινό του επιχειρώντας να ικανοποιήσει και τους ακροκεντρώους φίλους του και τους δυνάμει ακροδεξιούς και εθνικιστές που δείχνουν να τον προτιμούν.
Στην πρότασή του για το άρθρο 16 μάλιστα πραγματοποιεί μία… μίξη. Προτείνει την προστασία της ελληνικής σημαίας ως συμβόλου του ελληνικού έθνους και του ελληνικού πολιτισμού (και αν αυτό δεν αποτελεί κλείσιμο ματιού στην ακροδεξιά τι αποτελεί) αλλά και την δυνατότητα παροχής ανώτατης εκπαίδευσης από νομικά πρόσωπα πανεπιστημιακής εκπαίδευσης που μπορεί να έχουν δημόσιο ή μη κρατικό/μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα με πλήρη αυτοδιοίκηση. Δηλαδή την κατάργηση της διάταξης που προβλέπει ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση παρέχεται μόνο από το κράτος. Καταργημένο είναι βέβαια επί της ουσίας το άρθρο μετά τη νομική ακροβασία του νόμου Πιερρακάκη αλλά ο Πρωθυπουργός θέλει να το σιγουρέψει.
Ο κ. Μητσοτάκης όμως δεν σταματά εκεί. Πέρασε κάτω από τα ραντάρ η σχετική πρόθεση αλλά φαίνεται ότι επιθυμεί διακαώς να καθιερώσει ως μόνιμο εκλογικό σύστημα για τη χώρα την ενισχυμένη αναλογική. Τι άλλο θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς από τη διατύπωση που προβλέπει ότι “το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να διασφαλίζει εύλογη αναλογικότητα και κυβερνησιμότητα της χώρας”; Φοβού την απλή αναλογική, το μόνο δηλαδή δίκαιο εκλογικό σύστημα που αποτυπώνει στο κοινοβούλιο την πραγματική δύναμη των κομμάτων.
Όλα αυτά συν την πρόθεση να περάσει διάταξη που θα προβλέπει “τη δημοσιονομική ισορροπία μεταξύ εσόδων και εξόδων και τη βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία” φανερώνουν το σχέδιο του Πρωθυπουργού όχι απλά να αλλάξει το Σύνταγμα αλλά να δώσει συνταγματική χροιά σε όλες τις ιδεολογικές εμμονές του!
Βασική όμως προτεραιότητα για το κυβερνητικό στρατόπεδο δεν αποτελεί η αναθεώρηση αλλά το πολιτικό… λούστρο. Η γυαλάδα που θα επιχειρηθεί να πωληθεί στο εκλογικό σώμα με το σχετικό πασπάλισμα από τα πρόθυμα ΜΜΕ. Ο Πρωθυπουργός, ο οποίος κινείται μακριά από την ταξικότητα, αφιερώνει χρόνο για τη βελτίωση των θεσμικών λειτουργιών της ελληνικής πολιτείας.
Με άλλα λόγια: Καθαρά επικοινωνιακά φαίνονται ότι είναι τα πρωθυπουργικά κίνητρα. Μετά από δύο θητείες που “τραυμάτισαν” σοβαρά τους θεσμούς, κυρίως μέσα από το σκάνδαλο των υποκλοπών (αλλά όχι μόνο) ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να κλείσει τις ανοιχτές πληγές στο προφίλ του για να ενισχύει το ηγετικό του προφίλ.
Δεν είναι, δα, και τόσο δύσκολο να το καταλάβει κανείς, άλλωστε δεν καταβάλλουν ιδιαίτερες προσπάθειες να το κρύψουν. Business as usual λέγεται αυτό, η αλλιώς, παλιά τους τέχνη κόσκινο.
Έτσι και αλλιώς στην προσπάθεια να εξασφαλιστεί και τρίτη θητεία, στην αρένα θα πέσουν όλα τα πιθανά και απίθανα όπλα. Από την υπόθεση με το ακίνητο του Νίκου Ανδρουλάκη μέχρι οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς, το προπαγανδιστικό επιτελείο του Πρωθυπουργού θα δουλέψει υπερωρίες.
Και όταν ο Αλέξης Τσίπρας επισημοποιήσει τις δικές του προθέσεις ανακοινώνοντας την ίδρυση του πολιτικού φορέα…πυρ κατά ριπάς.
Η προεκλογική περίοδος, σε κάθε περίπτωση, έχει ήδη αρχίσει.
news247.gr
