Ο ελληνικός αθλητισμός είχε για χρόνια ανθρώπους με γνώσεις, εμπειρία και διεθνές κύρος. Αυτό που του έλειπε ήταν η δυνατότητα να αξιοποιήσει αυτούς που πραγματικά μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα.
Η πορεία του Ισίδωρου Κούβελου αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ένας άνθρωπος που επί δεκαετίες κινήθηκε στους κορυφαίους θεσμούς του Ολυμπιακού Κινήματος, απέκτησε πολύτιμες διεθνείς σχέσεις και βαθιά γνώση της λειτουργίας του παγκόσμιου αθλητισμού, αλλά χρειάστηκε να περιμένει μέχρι το 2025 για να του δοθεί η ευκαιρία να εφαρμόσει το όραμά του από τη θέση του προέδρου της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής.
Για χρόνια ο χώρος του αθλητισμού γνώριζε την εμπειρία του, τις διεθνείς του σχέσεις, τη βαθιά γνώση του Ολυμπιακού Κινήματος και την ικανότητά του να βρίσκει λύσεις εκεί όπου άλλοι έβλεπαν μόνο αδιέξοδα. Κι όμως, χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να του δοθεί η ευκαιρία να αποδείξει στην πράξη τι πραγματικά μπορεί να προσφέρει.
Και όταν τελικά αυτή η ευκαιρία ήρθε, δεν χάθηκε ούτε μία ημέρα.
Μέσα σε ελάχιστους μήνες, η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή απέκτησε διαφορετικό βηματισμό. Όχι με μεγάλα λόγια, αλλά με έργα που για χρόνια θεωρούνταν αδύνατα ή παρέμεναν ξεχασμένα σε συρτάρια.
Το Κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά απέκτησε ξανά τη σημασία που του αξίζει. Η Ολυμπιακή Πισίνα της Αθήνας μπήκε σε τροχιά ουσιαστικής αναβάθμισης. Το Παναθηναϊκό Στάδιο σχεδιάζεται να αποκτήσει ξανά ενεργό ρόλο στη φιλοξενία κορυφαίων διοργανώσεων στίβου. Το Ζάππειο, ένας χώρος με τεράστιο ιστορικό και συμβολικό βάρος, επανήλθε στο επίκεντρο της ολυμπιακής δραστηριότητας. Ακόμη και ο καθαρισμός των μαρμάρων του Καλλιμάρμαρου, που επί περισσότερο από έναν αιώνα δεν είχε πραγματοποιηθεί, έγινε πραγματικότητα.
Και όμως, αυτά είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Η μεγαλύτερη αλλαγή βρίσκεται στους ίδιους τους αθλητές.
Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια δημιουργήθηκε ένα περιβάλλον μεγαλύτερης ασφάλειας και προοπτικής. Εξασφαλίστηκαν σημαντικές χορηγίες που δεν περιορίζονται μόνο στην οικονομική ενίσχυση, αλλά ανοίγουν διεθνείς συνεργασίες και νέες δυνατότητες προετοιμασίας. Οι ομοσπονδίες απέκτησαν σύγχρονο εξοπλισμό, αντικαθιστώντας υλικά που σε αρκετές περιπτώσεις είχαν αγοραστεί για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Η ελληνική αποστολή ενόψει του Λος Άντζελες αποκτά πλέον διαφορετικές προϋποθέσεις προετοιμασίας, με τη στήριξη της ελληνικής ομογένειας και κορυφαίων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παράλληλα, προχωρά ένας σχεδιασμός που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε απλώς ευσεβής πόθος: η δημιουργία νέων Ολυμπιακών ξενώνων στο ΟΑΚΑ, χρηματοδοτούμενων από ίδιους πόρους της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, χωρίς επιβάρυνση του Έλληνα φορολογούμενου. Μια επένδυση που δεν αφορά μόνο το σήμερα, αλλά τις επόμενες γενιές αθλητών.
Όλα αυτά δεν προέκυψαν από τύχη.
Προϋποθέτουν σχέδιο, διεθνείς σχέσεις, αξιοπιστία και κυρίως την ικανότητα να εμπνέεις εμπιστοσύνη. Γιατί οι μεγάλες χορηγίες δεν έρχονται επειδή κάποιος τις ζητά. Έρχονται όταν εκείνος που βρίσκεται απέναντι πείθεται ότι τα χρήματά του θα μετατραπούν σε έργο. Και αυτή ακριβώς είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία της σημερινής διοίκησης.
Ο Ισίδωρος Κούβελος απέδειξε ότι η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή μπορεί να λειτουργεί ως ένας σύγχρονος, εξωστρεφής οργανισμός, με διεθνές κύρος, αποτελεσματικότητα και πραγματική προσφορά προς τον αθλητή.
Το μεγαλύτερο ερώτημα, τελικά, δεν είναι τι κατάφερε μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Αλλά γιατί χρειάστηκε να περάσουν τόσα χρόνια για να αναγνωριστεί η αξία ενός ανθρώπου που είχε τις γνώσεις, τις επαφές, την εμπειρία και το όραμα να οδηγήσει τον ελληνικό αθλητισμό σε μια νέα εποχή.
Ίσως η ιστορία να είναι τελικά δίκαιη. Γιατί δεν θυμάται εκείνους που εμπόδισαν τις αλλαγές. Θυμάται εκείνους που τις πραγματοποίησαν.
Και αν οι πρώτοι δεκαέξι μήνες αποτελούν μόνο την αρχή, τότε ίσως ο ελληνικός αθλητισμός να ζει σήμερα όχι απλώς μια περίοδο βελτίωσης, αλλά την απαρχή μιας πραγματικής αναγέννησης. Μιας αναγέννησης που φέρει ξεκάθαρα την υπογραφή του Ισίδωρου Κούβελου.
