Ο έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε το νησί Meis (Καστελλόριζο), το οποίο βρίσκεται ακριβώς μπροστά μας (Τουρκία), και πέρασε εκεί τρεις ημέρες, γράφει η τουρκική εφημερίδα haberturk.com (στη φωτογραφία αρχείου από το ΓΕΕΘΑ, επάνω, υποβρύχιο στο Καστελλόριζο).
Η επίσκεψη λέγεται ότι πραγματοποιήθηκε για να σηματοδοτήσει την 83η επέτειο της ενσωμάτωσης του νησιού στην Ελλάδα, αλλά ο πραγματικός σκοπός είναι μια προσπάθεια να ενωθεί η διχασμένη δεξιά ψήφος…
«Εχουμε και άλλα χαρτιά στο μανίκι μας: για παράδειγμα, να χτίσουμε τεχνητά νησιά γύρω από το Meis»
Κάτι τέτοιο ονειρεύεται η Haberturk… (φωτογραφία αρχείου U.S. Navy/Reuters: τεχνητό νησί της Κίνας στο σύμπλεγμα Spratly)
Το γιατί η Τουρκία δεν απέκτησε ή δεν μπόρεσε να αποκτήσει το νησί Meis, το οποίο βρίσκεται σε κοντινή απόσταση κολύμβησης από το Kaş, είναι μια ξεχωριστή, μακρά και θλιβερή ιστορία.
Ωστόσο, το γεγονός ότι αυτό το μικρό νησί, που παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947, υποτίθεται ότι θα αποστρατιωτικοποιούνταν σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης, εντούτοις η Ελλάδα στοχεύει να έχει στο Meis ένα στοιχείο του συστήματος αεράμυνας που οραματίζεται να εγκαταστήσει στην περιοχή μαζί με το Ισραήλ, και μάλιστα προσφέρει σε όσους μετακομίσουν στο νησί 5.000 ευρώ ετησίως – με άλλα λόγια, ενθαρρύνει την εγκατάσταση στο Meis – είναι εντελώς διαφορετικό θέμα…
Ο ισχυρισμός ότι το νησί Meis, το οποίο βρίσκεται σε τόσο κοντινή απόσταση που θα ακουστούμε ακόμα κι αν φωνάξουμε, έχει υφαλοκρηπίδα, μαζί με την πολιτική περιορισμού της Τουρκίας στην Αττάλεια και τα περίχωρά της στη Μεσόγειο, και το γεγονός ότι ένα τέτοιο οπλοστάσιο κατασκευάζεται ακριβώς κάτω από τη μύτη μας, μετατρέποντάς το σε αεροπλανοφόρο, καθιστά βέβαιο ότι δεν θα το επιτρέψουμε αυτό.
Η πρόσφατη μετεγκατάσταση της 51ης Ταξιαρχίας Κομάντο από την περιοχή Χοζάτ του Τούντζελι στην περιοχή Σόκε του Αϊντάν είναι επίσης το πρώτο σημάδι ότι δεν θα ανεχτούμε το επικίνδυνο παιχνίδι που παίζει η Ελλάδα.
Μπορεί να ακούγεται φανταστικό, αλλά έχουμε και άλλα χαρτιά στο μανίκι μας: για παράδειγμα, να χτίσουμε τεχνητά νησιά γύρω από το Meis!
Τόσες χώρες…
Χώρες σε διάφορα μέρη του κόσμου κατασκευάζουν τεχνητά νησιά εδώ και χρόνια. Η Κίνα, η Ιαπωνία, η Ινδία, η Ολλανδία, η Βραζιλία, οι Μαλδίβες, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και πολλές άλλες έχουν κατασκευάσει πολλά νησιά στις θάλασσες κοντά στις ακτές τους για τουριστικούς, γεωργικούς και επιστημονικούς ερευνητικούς σκοπούς.
Ακόμη και το ξενοδοχείο Burj Al Arab στο Ντουμπάι, ένα από τα ψηλότερα κτίρια στον κόσμο, βρίσκεται σε ένα από αυτά τα τεχνητά νησιά.
Η Κίνα, από την άλλη πλευρά, κατασκευάζει τεχνητά νησιά για στρατιωτικούς σκοπούς…
Τα πιο αμφιλεγόμενα τεχνητά νησιά που έχει κατασκευάσει βρίσκονται στη Νότια Σινική Θάλασσα, όπου η Ταϊβάν, το Βιετνάμ, η Μαλαισία, το Μπρουνέι και οι Φιλιππίνες διεκδικούν δικαιώματα.
Εδώ, όπως και στο Αιγαίο Πέλαγος, υπάρχουν διαφωνίες για τη δικαιοδοσία.
Η μόνη διαφορά μεταξύ αυτής της περιοχής και της δικής μας είναι ότι στο Αιγαίο, μόνο η Τουρκία και η Ελλάδα είναι παράκτια κράτη, ενώ στη Νότια Σινική Θάλασσα, οι χώρες που την περιβάλλουν διεκδικούν δικαιώματα σε αυτήν…
«Η Τουρκία αναδεικνύεται σε μια από τις κορυφαίες δυνάμεις στον κόσμο με τα UAV και τα UCAV της» (φωτογραφία αρχείου Baykar Technologies via Reuters)
«Αεροπορική βάση!»
Οι Κινέζοι μετέτρεψαν ένα από τα τεχνητά νησιά που κατασκεύασαν γύρω από τα νησιωτικά συμπλέγματα Spratly και Paracel, σε αεροπορική βάση!
Τα παράκτια κράτη ισχυρίζονται ότι η κατασκευή παραβιάζει τα κυριαρχικά τους δικαιώματα και βλάπτει το περιβάλλον, αλλά η Κίνα συνεχίζει τις στρατιωτικές της δραστηριότητες και την κατασκευή τεχνητών νησιών χωρίς να δίνει σημασία στις κατηγορίες.
Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, τα τεχνητά νησιά δεν μπορούν να έχουν χωρικά ύδατα, αλλά η Κίνα αγνοεί αυτόν τον κανόνα.
Και πράγματι, αφού έχτισε εκεί μια τεράστια αεροπορική βάση, δεν χρειάζεται να νοιάζεται καθόλου, απλώς λέει: «Αυτά τα νησιά είναι δικά μου…» Αυτό είναι όλο.
Αντιμετωπίζουμε μια Ελλάδα που, παρά τις διεθνείς συμφωνίες, εξοπλίζεται συνεχώς και καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια να μας περιορίσει στις ακτές μας όχι μόνο στο Αιγαίο αλλά και στη Μεσόγειο, σχηματίζοντας παράλληλα συμμαχίες.
Για να ματαιώσουμε τις απειλές της Ελλάδας και των υποστηρικτών της, εφαρμόζουμε πλέον επιμελώς διάφορα δόγματα, κυρίως το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Αν η Τουρκία ακολουθούσε το παράδειγμα της Κίνας και ξεκινούσε την κατασκευή τεχνητών νησιών όχι μόνο γύρω από το Μέις αλλά και σε αμφισβητούμενες περιοχές του Αιγαίου, ποιος ξέρει τι είδους αντίδραση θα προκαλούσε αυτό από την Ελλάδα, η οποία τελευταία έχει γίνει ολοένα και πιο επιθετική!
Και σκουπίδια…
Τώρα φανταστείτε αν γιοτ, φορτηγά πλοία και δεξαμενόπλοια που περνούσαν από εκεί έριχναν κατά λάθος τα σεντινόνερα και τα σκουπίδια τους γύρω από το νησί…
Επειδή δεν υπάρχει νερό στο Μέις – οι ανάγκες του σε νερό καλύπτονται από μονάδες αφαλάτωσης- και η ρύπανση της θάλασσας είναι αρκετή για να αφήσει σε απελπιστική κατάσταση την Ελλάδα, η οποία συνεχίζει να εξοπλίζει τα νησιά παρά τις διεθνείς συμφωνίες, και, επιπλέον, αποτελεί το τέλειο διαπραγματευτικό χαρτί.
«Φανταστείτε αν γιοτ, φορτηγά πλοία και δεξαμενόπλοια έριχναν κατά λάθος τα σεντινόνερα και τα σκουπίδια τους γύρω από το Καστελλόριζο…» (φωτογραφία αρχείου Reuters/Costas Baltas)
Αν και το περιβάλλον θα υποστεί ζημιά, έστω και προσωρινά, όταν διακυβεύεται η ασφάλεια της χώρας, η ρύπανση και τα υπόλοιπα δεν θα πρέπει να έχουν μεγάλη σημασία.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η Τουρκία υιοθέτησε μια πολιτική κατευνασμού απέναντι σε οποιαδήποτε δραστηριότητα εναντίον της, επηρεασμένη ιδιαίτερα από το υπουργείο Εξωτερικών μας, με τη νοοτροπία «Ας μην προκαλέσουμε προβλήματα, ας μην αναμιχθούμε!».
Κατά καιρούς, έγιναν έντονες δηλώσεις, αλλά η απάντησή μας περιοριζόταν σε απλά λόγια.
Αλλά τώρα που η Τουρκία κατασκευάζει τα δικά της όπλα, προχωρά προς την ανάδειξή της σε μια από τις κορυφαίες δυνάμεις στον κόσμο με τα UAV και τα UCAV της, και κάνει αισθητή τη στρατιωτική της παρουσία κυρίως στο Ιράκ και τη Συρία τα τελευταία χρόνια, είναι απαραίτητο να αντιδράσει αποτελεσματικά στους κακόβουλους ελιγμούς που πραγματοποιούνται στις θάλασσες που την περιβάλλουν.
Για παράδειγμα, στο ζήτημα του Meis, πρέπει να κάνει κάτι που θα προκαλέσει στην άλλη πλευρά απόγνωση!
