Ξεκίνησε σαν ιδέα. Σαν εκείνη τη σκέψη που δεν σε αφήνει ήσυχο, που σε γυρίζει πίσω κάθε φορά που πας να την προσπεράσεις. Ένα όνειρο, χωρίς εγγυήσεις, χωρίς «πλάτες», μόνο με πίστη ότι κάτι αξίζει να ειπωθεί αλλιώς. Έτσι γεννήθηκε η POLIS.
Δεν ανακαλύψαμε τον τροχό. Δεν είπαμε ποτέ ότι θα αλλάξουμε τον κόσμο. Επιλέξαμε όμως έναν τρόπο. Ένα ύφος. Να γράφουμε καθαρά, να στεκόμαστε όρθιοι, να μη γινόμαστε αρεστοί για να υπάρχουμε. Και αυτό, τελικά, αποδείχθηκε το πιο δύσκολο, αλλά και το πιο ουσιαστικό.
Μπαίνοντας πλέον στο δωδέκατο χρόνο, δεν ήμασταν ποτέ μόνοι.
Υπήρξαν άνθρωποι που στάθηκαν δίπλα μας, μας πίστεψαν, μας στήριξαν, μας έδωσαν δύναμη να συνεχίσουμε. Υπήρξαν και εκείνοι που στάθηκαν απέναντι. Και αυτούς τους ευχαριστώ. Γιατί κι αυτοί, με τον τρόπο τους, μας κράτησαν σε εγρήγορση. Μας ανάγκασαν να γίνουμε καλύτεροι.
Κοιτάζοντας πίσω, δεν είναι λίγο. Για μια τοπική εφημερίδα, δεν είναι καθόλου λίγο να έχει φιλοξενήσει φωνές από όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής. Να έχει συνομιλήσει με υπουργούς, βουλευτές, γενικούς γραμματείς, Ολυμπιονίκες, προέδρους της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, προέδρους ομοσπονδιών, συλλόγων, φορέων, αθλητές και απλούς καθημερινούς ανθρώπους. Δεν είναι αριθμοί, είναι εμπιστοσύνη.
Ευχαριστούμε όλους όσοι ήταν και είναι μέρος αυτής της διαδρομής. Όσους μας διάβασαν, όσους μας στήριξαν, όσους μας ευχήθηκαν.
Και προχωράμε. Με τον ίδιο τρόπο. Με το ίδιο πείσμα.
Γιατί τελικά, αυτό δεν ήταν απλώς μια προσπάθεια. Ήταν και παραμένει μια ανάγκη.
Εφημερίδα POLIS
