Η παρουσία μιας μεγάλης διεθνούς κινηματογραφικής παραγωγής στην Ελλάδα και ειδικά στον Δήμο Μαραθώνα, με τον Brad Pitt να βρίσκεται για γυρίσματα της ταινίας The Riders, θα μπορούσε να θεωρηθεί από μόνη της ένα σημαντικό γεγονός. Όχι μόνο επειδή πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς ηθοποιούς του παγκόσμιου κινηματογράφου, αλλά κυρίως γιατί τέτοιες παραγωγές μετατρέπουν για λίγες ημέρες έναν τόπο σε διεθνές σκηνικό.
Όμως το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν έγιναν γυρίσματα.
Το πραγματικό ερώτημα είναι τι μένει μετά.
Για μερικές ημέρες, συνεργεία, τεχνικοί, κάμερες και παραγωγοί βρέθηκαν σε περιοχές της Ελλάδας, μεταξύ αυτών και στη Νέα Μάκρη, φέρνοντας μαζί τους τη δυναμική μιας μεγάλης κινηματογραφικής βιομηχανίας. Σε άλλες χώρες, τέτοιες στιγμές μετατρέπονται σε εργαλείο στρατηγικής προβολής. Οι τοπικές αρχές κινητοποιούνται, δημιουργούν αφηγήματα, αξιοποιούν την προβολή, χτίζουν σχέσεις με τις παραγωγές και φροντίζουν ώστε η επόμενη ταινία να επιστρέψει ξανά στον ίδιο τόπο.
Στην Ελλάδα –και συχνά και στους δήμους της Αττικής– το ερώτημα παραμένει ανοιχτό:
εκμεταλλευόμαστε τέτοιες ευκαιρίες ή απλώς τις παρακολουθούμε να περνούν;
Η κινηματογραφική βιομηχανία δεν είναι μόνο τέχνη. Είναι και οικονομία. Είναι τουρισμός. Είναι προβολή. Μια σκηνή που γυρίζεται σε μια παραλία μπορεί να γίνει η αφορμή για χιλιάδες επισκέπτες στο μέλλον. Ένα πλάνο που ταξιδεύει σε εκατομμύρια θεατές μπορεί να λειτουργήσει ως η καλύτερη διαφήμιση που θα μπορούσε να έχει μια περιοχή.
Το ερώτημα λοιπόν για τον Δήμος Μαραθώνα αλλά και για πολλούς άλλους δήμους είναι απλό αλλά ουσιαστικό:
μαθαίνουμε από τέτοιες στιγμές;
Μπορούμε να δημιουργήσουμε δομές που να διευκολύνουν διεθνείς παραγωγές;
Μπορούμε να σχεδιάσουμε μια στρατηγική που θα κάνει τις περιοχές μας φιλικές προς τον κινηματογράφο;
Μπορούμε να μετατρέψουμε μια τυχαία επίσκεψη μιας παραγωγής σε μόνιμη σχέση συνεργασίας;
Σε πολλές χώρες υπάρχουν ειδικά film offices, δημοτικές υπηρεσίες που βοηθούν τις παραγωγές με άδειες, τοποθεσίες και υποστήριξη. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι περιοχές αυτές μετατρέπονται σε κινηματογραφικούς προορισμούς και, παράλληλα, σε τουριστικούς.
Η παρουσία μιας μεγάλης παραγωγής στην περιοχή μας θα μπορούσε να είναι απλώς μια είδηση που πέρασε.
Ή θα μπορούσε να γίνει η αφορμή για μια μεγαλύτερη συζήτηση.
Γιατί σε έναν κόσμο όπου η εικόνα, το marketing και η προβολή παίζουν καθοριστικό ρόλο, ίσως ήρθε η στιγμή οι τοπικές κοινωνίες να σταματήσουν να λειτουργούν με τη λογική του «έγινε και πέρασε» και να αρχίσουν να σκέφτονται πώς μπορούν να μετατρέπουν τέτοιες στιγμές σε πραγματικές ευκαιρίες ανάπτυξης.
Το ερώτημα δεν είναι αν ο κινηματογράφος μπορεί να φέρει κόσμο σε έναν τόπο.
Το έχει αποδείξει πολλές φορές.
Το ερώτημα είναι αν εμείς είμαστε έτοιμοι να το αξιοποιήσουμε.
@sm
