Σε μια Ελλάδα που τη δεκαετία του ’60 παρέμενε βαθιά συντηρητική και ασφυκτικά κλειστή απέναντι σε ζητήματα ταυτότητας και σεξουαλικότητας, ο Γιώργος Μαρίνος έκανε κάτι που για την εποχή θεωρούνταν σχεδόν αδιανόητο: μίλησε ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία του. Ήταν από τους πρώτους επώνυμους ανθρώπους του θεάματος που το τόλμησαν δημόσια, σε μια περίοδο όπου η κοινωνική κατακραυγή μπορούσε να καταστρέψει καριέρες και ζωές.
Η στάση του θεωρήθηκε τότε προκλητική, σχεδόν σκανδαλώδης. Όμως ο ίδιος δεν επιχείρησε ποτέ να κρυφτεί πίσω από κοινωνικές συμβάσεις. Αντίθετα, αντιμετώπισε την προσωπική του ταυτότητα με ειλικρίνεια και μια ιδιότυπη θεατρική τόλμη που χαρακτήριζε συνολικά τη δημόσια παρουσία του.
Η αποκάλυψη αυτή δεν έγινε ξαφνικά. Ο ίδιος είχε μιλήσει πρώτα στους γονείς του ήδη από τα δεκαέξι του χρόνια, δηλώνοντάς τους πως είναι ομοφυλόφιλος — μια εξομολόγηση εξαιρετικά σπάνια για την ελληνική κοινωνία εκείνης της περιόδου.
Η εκκεντρική και ατρόμητη προσωπικότητά του ενέπνευσε και τον στενό συνεργάτη του Κώστα Τουρνά, ο οποίος έγραψε το τραγούδι «Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο», εμπνευσμένο από τον ίδιο και τη σκηνική του αύρα.
Ο έρωτας με την Κατιάνα Μπαλανίκα
Κι όμως, μέσα σε αυτή την αντισυμβατική ζωή υπήρξε και ένας έρωτας που σημάδεψε βαθιά τον Γιώργο Μαρίνο: η ηθοποιός Κατιάνα Μπαλανίκα. Οι δυο τους υπήρξαν ζευγάρι για περίπου τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του ’60, σε μια σχέση που ξεπέρασε τις ταμπέλες και τις κοινωνικές κατηγοριοποιήσεις.
Ο ίδιος έχει παραδεχτεί πως η Κατιάνα Μπαλανίκα υπήρξε ο μεγάλος έρωτας της ζωής του. Παρ’ όλα αυτά δεν θέλησε να προχωρήσει σε γάμο ή να αποκτήσει παιδιά, καθώς πίστευε ότι θα ήταν άδικο για ένα παιδί να βρεθεί αντιμέτωπο με το «αμαρτωλό», όπως το χαρακτήριζε τότε η κοινωνία, παρελθόν του.
Παρότι η ερωτική τους σχέση έληξε, ο δεσμός τους δεν χάθηκε ποτέ. Αντίθετα, παρέμειναν στενοί φίλοι και συνεργάτες για χρόνια, εμφανιζόμενοι μαζί στο ιστορικό νυχτερινό κέντρο «Μέδουσα», ενώ η βαθιά εκτίμηση τους συνέδεε μέχρι την τελευταία στιγμή..
