Γιατί καθυστερεί η έκδοση πινακίδων, πως θα εκδίδονται πλέον και ποιοι είναι οι τρεις λόγοι που το Ελεγκτικό Συνέδριο ακύρωσε τον προηγούμενο διαγωνισμό του Υπουργείου;
Για να παραδοθεί ένα καινούργιο αυτοκίνητο αξίας δεκάδων χιλιάδων ευρώ, ορισμένοι οδηγοί είναι διατεθειμένοι να περιμένουν μήνες.
Τι γίνεται όμως όταν το αυτοκίνητο έχει φτάσει στην Ελλάδα, και λείπει μια μικρή λεπτομέρεια;
Στο τέλος της διαδικασίας, χρειάζεται ένα ζευγάρι μεταλλικές πινακίδες. Αυτές κοστίζουν ελάχιστα ευρώ.
Τους τελευταίους μήνες, όμως, αυτή η φαινομενικά απλή λεπτομέρεια έχει εξελιχθεί σε εμπόδιο για χιλιάδες ταξινομήσεις οχημάτων.
Πρόκειται για έναν κίνδυνο που ήταν γνωστός, μια προμήθεια που καθυστέρησε, προβλήματα στην εξασφάλιση των αναγκαίων πιστώσεων και έναν διαγωνισμό 7,3 εκατ. ευρώ που το Ελεγκτικό Συνέδριο μπλόκαρε την υπογραφή του λόγω «ουσιωδών νομικών πλημμελειών».
Το πρόβλημα δεν ήταν ότι ξαφνικά τελείωσε ο τσίγκος. Το κράτος έμεινε χωρίς το προϊόν επειδή απέτυχε ο μηχανισμός και ο διαγωνισμός με τον οποίο το προμηθεύεται.
Το υπουργείο γνώριζε
Στις 31 Ιανουαρίου 2025 η Διεύθυνση Προμηθειών του Υπουργείου ζητούσε την «επικαιροποίηση αναγκών για νέα προμήθεια κρατικών μεταλλικών πινακίδων» για τα επόμενα δύο χρόνια.
Ακολούθησαν νέα υπηρεσιακά έγγραφα τον Φεβρουάριο και, στις 19 Φεβρουαρίου, αίτημα για την εξεύρεση πιστώσεων, ώστε να καταστεί δυνατή η άμεση προκήρυξη της διαδικασίας.
Η δημόσια διαβούλευση πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο. Τον Ιούνιο, όμως, η Διεύθυνση Οικονομικής Διαχείρισης δήλωνε ότι οι διαθέσιμες πιστώσεις δεν επαρκούσαν.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 3 Ιουλίου, υπηρεσιακό έγγραφο κατέγραφε πλέον «εξάντληση διαθέσιμου αποθέματος πινακίδων μοτοσυκλετών». Ο διαγωνισμός δημοσιεύθηκε τελικά στις 23 Ιουλίου.
Ο διαγωνισμός που «κόπηκε»
Ο διαγωνισμός 5/2025 προέβλεπε την προμήθεια 640.000 ζευγών πινακίδων για επιβατικά ΙΧ, 340.000 πινακίδων μοτοσυκλετών και μικρότερων ποσοτήτων για κρατικά αυτοκίνητα.
Η προϋπολογισμένη τιμή ήταν 4,80 ευρώ χωρίς ΦΠΑ για κάθε ζευγάρι πινακίδων ΙΧ και 4,25 ευρώ για κάθε πινακίδα μοτοσυκλέτας.
Τον Νοέμβριο του 2025 τα τμήματα του διαγωνισμού κατακυρώθηκαν σε δύο εταιρείες: τη «ΒΙΟΤΟ Πινακίδες Αυτοκινήτων ΕΠΕ» και την «Οδοσήμανση Κωνσταντίνος Χρόνης ΑΒΕΕ», με έδρα τη Βιομηχανική Περιοχή Θεσσαλονίκης.
Η ΒΙΟΤΟ προσέφυγε στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων κατά της κατακύρωσης ορισμένων τμημάτων στη δεύτερη εταιρεία. Η Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων έκανε δεκτή την προσφυγή και ζήτησε από την Οδοσήμανση Χρόνης να καταθέσει συμπληρωματικά έγγραφα.
Αυτή, όμως, είναι μόνο η μισή ιστορία.
Παράλληλα με την εταιρική προσφυγή, το ΣΤ΄ Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξέτασε άλλα τμήματα του διαγωνισμού και εμπόδισε την υπογραφή της σύμβασης. Το Δημόσιο επιχείρησε να ανατρέψει την απόφαση, αλλά το αίτημα απορρίφθηκε τον Φεβρουάριο του 2026.
Το ίδιο το Ελεγκτικό Συνέδριο ανέφερε αργότερα ότι κατά τον έλεγχο διαπιστώθηκαν «ουσιώδεις νομικές πλημμέλειες».
Η ακριβής φύση αυτών των πλημμελειών έχει σημασία.
Το NEWS 24/7 είδε την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου και παρουσιάζει το σκεπτικό.
Γιατί τελικά ματαιώθηκε ολόκληρος ο διαγωνισμός;
Το σημαντικότερο που διαπίστωσε με την απόφαση 250/2026 το Έβδομο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου ήταν ότι το ασφαλιστήριο της εταιρείας στην οποία είχαν κατακυρωθεί επτά τμήματα δεν κάλυπτε επαγγελματικούς κινδύνους, όπως απαιτούσε η διακήρυξη, αλλά μόνο περιστατικά γενικής αστικής ευθύνης.
Μάλιστα, από την κάλυψη εξαιρούνταν ρητά ζημιές στις ίδιες τις πινακίδες, ελαττωματικά ή ακατάλληλα προϊόντα, επαγγελματικά λάθη και παραλείψεις, παραβιάσεις συμβατικών υποχρεώσεων και αμιγώς οικονομικές ζημιές.
Επειδή η συγκεκριμένη απαίτηση είχε τεθεί επί ποινή αποκλεισμού, το δικαστήριο έκρινε ότι η προσφορά της εταιρείας έπρεπε να απορριφθεί για το σύνολο των τμημάτων που της είχαν κατακυρωθεί.
Παράλληλα, το δικαστήριο έκρινε δυσανάλογες τις απαιτήσεις οικονομικής και χρηματοοικονομικής επάρκειας που έθεσε – και έθετε – επί χρόνια το Υπουργείο.
Η διακήρυξη απαιτούσε από κάθε υποψήφιο μέσο ειδικό ετήσιο κύκλο εργασιών 480.000 ευρώ και ασφαλιστική κάλυψη 300.000 ευρώ, ανεξάρτητα από το τμήμα για το οποίο κατέθετε προσφορά.
Τέλος, το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε δυσανάλογη την απαίτηση του διαγωνισμού για προηγούμενη εμπειρία.
Σύμφωνα με τη διακήρυξη, κάθε υποψήφιος έπρεπε να έχει εκτελέσει μέσα στην προηγούμενη πενταετία τουλάχιστον μία συναφή σύμβαση αξίας 200.000 ευρώ χωρίς ΦΠΑ, ακόμη και αν ενδιαφερόταν αποκλειστικά για ένα από τα μικρότερα τμήματα του διαγωνισμού.
Αυτό σήμαινε ότι μια επιχείρηση με αποδεδειγμένη εμπειρία σε αντίστοιχη προμήθεια μικρότερης αξίας μπορούσε να αποκλειστεί, παρότι διέθετε την ικανότητα να εκτελέσει ένα τμήμα προϋπολογισμού μόλις 52.000 ή 84.000 ευρώ.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι τα δύο συγκεκριμένα κριτήρια και οι απαιτήσεις, χωρίς ειδική αιτιολόγηση, μπορούσαν να έχουν αποκλείσει μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να είχαν περιορίσει τον ανταγωνισμό.
Μετά την απόφαση, όμως, το Υπουργείο έκρινε ότι ο διαγωνισμός δεν μπορούσε πλέον να ολοκληρωθεί νόμιμα.
Για τον λόγο αυτό, στις 27 Μαρτίου 2026, το υπουργείο προχώρησε στη ματαίωση ολόκληρης της διαδικασίας.
Από τον διαγωνισμό στις λύσεις ανάγκης
Όταν ακυρώθηκε η κανονική προμήθεια, τα αποθέματα βρίσκονταν ήδη σε οριακό επίπεδο.
Το Υπουργείο προσέφυγε σε διαπραγμάτευση χωρίς προηγούμενη δημοσίευση, επικαλούμενο την επείγουσα ανάγκη.
Η έκτακτη προμήθεια αφορούσε 120.000 ζεύγη πινακίδων ΙΧ και 60.000 πινακίδες μοτοσυκλετών. Ωστόσο, η παραπάνω προμήθεια δεν αποδείχθηκε αρκετή για να καλύψει τις ανάγκες της αγοράς.
Στις 19 Αυγούστου το Υπουργείο απέστειλε νέα πρόσκληση στη ΒΙΟΤΟ για επιπλέον 60.000 ζεύγη πινακίδων ΙΧ και 25.000 πινακίδες μοτοσυκλετών.
Και σε αυτή την περίπτωση ζητήθηκε μέρος της ποσότητας μέσα σε πέντε ημέρες. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δημοσιεύματα, η νέα διαδικασία προσβλήθηκε επίσης στην ΕΑΔΗΣΥ. Η σχετική πράξη και η τύχη της προσφυγής δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί πλήρως.
Έτσι, μέσα σε λίγους μήνες το κράτος πέρασε από έναν ανοικτό διαγωνισμό 7,3 εκατ. ευρώ σε δύο διαδοχικές διαδικασίες επείγουσας προμήθειας με αποδέκτη την ίδια εταιρεία.
Νέος διαγωνισμός και νέο μοντέλο
Τον Μάιο του 2026 το υπουργείο προκήρυξε νέο ανοικτό διαγωνισμό, αυτή τη φορά προϋπολογισμού 2.057.532 ευρώ με ΦΠΑ.
Οι ποσότητες είναι αισθητά μικρότερες από εκείνες του ακυρωμένου διαγωνισμού: 190.000 ζεύγη για επιβατικά ΙΧ και 115.000 πινακίδες μοτοσυκλετών, έναντι 640.000 και 340.000 αντίστοιχα στον προηγούμενο σχεδιασμό.
Ο νέος διαγωνισμός φαίνεται πως αποτέλεσε μεταβατική λύση, καθώς το Υπουργείο προετοίμαζε ήδη μια νέα διαδικασία.
Σήμερα, η κυβέρνηση προωθεί την πλήρη αλλαγή του μοντέλου παραγωγής.
Το σχέδιο νόμου που ήταν σε διαβούλευση μέχρι και την περασμένη Τετάρτη, προβλέπει τη δημιουργία ψηφιακού συστήματος μέσω του οποίου θα πραγματοποιούνται η παραγγελία, η παραγωγή, η πληρωμή, η αποστολή και η παραλαβή των πινακίδων.
Για κάθε πινακίδα θα καταβάλλεται παράβολο που θα περιλαμβάνει το προκαθορισμένο κόστος του κατασκευαστή και το κόστος λειτουργίας του ψηφιακού συστήματος.
Δεν διευκρινίζεται, ωστόσο, αν το νέο παράβολο θα προστεθεί στα τέλη που πληρώνει ήδη ο πολίτης ή αν θα τα αντικαταστήσει.
Η έλλειψη των τελευταίων μηνών δεν ήταν ένα απρόβλεπτο ατύχημα.
Τα επίσημα έγγραφα δείχνουν ότι οι ανάγκες ήταν γνωστές, τα αποθέματα μειώνονταν και η εξασφάλιση χρηματοδότησης καθυστερούσε. Ο διαγωνισμός που τελικά προκηρύχθηκε δεν άντεξε στον έλεγχο νομιμότητας, ενώ οι έκτακτες προμήθειες δεν έδωσαν οριστική λύση.
Το επόμενο ερώτημα δεν είναι απλώς πότε θα φτάσουν νέες πινακίδες στις Περιφέρειες, αλλά εάν το νέο σύστημα θα δημιουργήσει πραγματικό ανταγωνισμό και επαρκές απόθεμα ασφαλείας ή θα μεταφέρει το κόστος και τον κίνδυνο μιας νέας εμπλοκής στον ίδιο τον πολίτη.
