Η αποστολή των πυραύλων Patriot μαζί με ελληνικό στρατιωτικό υλικό στη Σαουδική Αραβία έγινε πολύ πριν ενημερωθεί η ελληνική Βουλή γι’ αυτό.
Τα σύνορα της Ελλάδας φτάνουν, το μάθαμε καλά αυτό πλέον, μέχρι τη Σαουδική Αραβία όπου ελληνικά οπλικά συστήματα και ελληνικό στρατιωτικό προσωπικού φυλούν Θερμοπύλες μέσα στην έρημο. Κατά διαβολική σύμπτωση κοντά σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις. Ετσι, λέει, επιτάσσουν, τα εθνικά συμφέροντα. Τα ποια;
Επί Υπουργίας Νίκου Δένδια στο Υπουργείο Εξωτερικών λοιπόν, τον Απρίλιο του 2021, εν μέσω υγειονομικής κρίσης, υπογράφεται η σχετική συμφωνία στο Ριάντ. Δίνει το παρών και ο τότε Υπουργός Αμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος.
Η κοινοβουλευτική έγκριση ήρθε πολύ αργότερα, τον Ιούλιο του 2024, ενώ είχαν συμπληρωθεί ήδη σχεδόν τρία χρόνια από την αποστολή των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στην ασιατική χώρα.
Το σχετικό σχέδιο νόμου του Υπουργείου Αμυνας που έφτασε στη Βουλή είχε τίτλο “Κύρωση της Συμφωνίας Στρατιωτικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας” και αποτελείτο από 11 άρθρα.
Υπάρχει μία γενικόλογη περιγραφή της συμφωνίας στην οποία δεν περιγράφεται ειδικότερα σχεδόν τίποτα. Ορίζεται πάντως ότι η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των Μερών (Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας περιλαμβάνει στρατιωτικές βιομηχανίες και μεταφορά τεχνολογίας, ανταλλαγή στρατιωτικών επεξεργασμένων πληροφοριών, διοικητική μέριμνα και υποστήριξη προμηθειών, στρατιωτικές ιατρικές υπηρεσίες, πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητας που άπτονται στρατιωτικών τομέων, στρατιωτική ιστορία, διαχείριση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης και κρίσεων και οιοδήποτε άλλο τομέα συμφωνηθεί από τα Μέρη.
Αυτά και τίποτα άλλο. Η Βουλή ενημερώνεται μάλλον για τυπικούς λόγους για αποφάσεις σοβαρότατες που αφορούν την ασφάλεια της χώρας.
Τη συνέχεια την είδαμε όλοι. Περιχαρής ο Υπουργός Αμυνας (προφανώς και με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη μέρα της Νέας Δημοκρατίας) ανακοίνωσε ότι η ελληνικά συστοιχία των Patriot κατέρριψαν δύο ιρανικούς πυραύλους αλλά την ίδια ώρα ήθελε να πιστέψουμε ότι η Ελλάδα δεν λαμβάνει ενεργά μέρος στον πόλεμο.
Μιλώντας με έμπειρο κοινοβουλευτικό την Παρασκευή ακούγαμε από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής: “Ακόμα και αυτή η συμφωνία, που ήρθε, όπως ήρθε, στη Βουλή, δεν επιβάλλει ενέργεια από την πλευρά μας. Κανείς δεν θα μας ρωτούσε γιατί δεν καταρρίψαμε ιρανικούς πυραύλους. Δεν υπάρχει νομική υποχρέωση εμπλοκής. Ηταν μία πολιτική επιλογή”.
Πολιτική επιλογή που, σημειωτέον, δεν ήρθε ποτέ στη Βουλή. Δεν συζητήθηκε, απλώς ανακοινώθηκε. Το σώμα, από το οποίο αντιπροσωπεύεται το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, δεν εξουσιοδότησε κανέναν. Αλλά αυτά είναι, όπως φαίνεται, ψιλά γράμματα για την παρούσα κυβέρνηση.
Ψιλά γράμματα μπροστά στην προστασία μεγάλων συμφερόντων που πάντως δεν είναι τόσο… εθνικά. Και να η μικρή Ελλάδα να βάζει το χέρι της βαθιά μέσα στην πολεμική κόπρο του Αυγεία κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχουν κάνει πολύ μεγαλύτερες νατοϊκές χώρες. Και να η μικρή Ελλάδα, πρότυπο συμμάχου, όπως τονίζουν οι Αμερικανοί αξιωματούχοι.
Πρότυπο συμμάχου ενός ακροδεξιού Ισραηλινού Πρωθυπουργού που κάνει μεγάλη προσπάθεια να αποπροσανατολίσει τη δική του εσωτερική κοινή γνώμη και ενός Αμερικανού προέδρου, πολιτικού φελλού, που σύρεται πίσω από τις επικοινωνιακές ανάγκες του Νετανιάχου.
Σε όλα τα παραπάνω, είπαν ναι χωρίς να μας ρωτήσουν.. Και έβαλαν τη χώρα σε τρομακτικούς κινδύνους οι οποίοι αν επαληθετευτούν, θα τους πληρώσουμε όλοι.
Απλώς να διευκρινίσουμε ότι όλα αυτά αποκλείεται να γίνονται στο όνομά μας…
