Τον κίνδυνο να «κλειδωθεί» για σημαντικό χρονικό διάστημα μία σημαντική μερίδα καταναλωτών σε αυξημένες χρεώσεις ρεύματος, καθώς θα μεταπέσουν στα «πράσινα» τιμολόγια των προμηθευτών από τις αρχές του έτους, διαβλέπουν στελέχη των εταιρειών. Όπως επισημαίνουν, η «αρχιτεκτονική» του ειδικού τιμολογίου καθιστά βάσιμη την εκτίμηση πως τα προϊόντα αυτά να είναι ακριβότερα από τα ex-post κυμαινόμενα τιμολόγια.
Την ίδια στιγμή, όλες οι ενδείξεις συγκλίνουν στο γεγονός ότι στο ειδικό τιμολόγιο θα περάσει ένας πολύ μεγάλος αριθμός καταναλωτών – μάλιστα, αρκετοί προμηθευτές τοποθετούν αυτό το ποσοστό στο 80% και πλέον του πελατολογίου τους. Επομένως, αν όντως το συγκεκριμένο τιμολόγιο αποδειχθεί ακριβότερο από τις διαθέσιμες εναλλακτικές επιλογές, τότε θα χρειαστούν αρκετοί μήνες για να το συνειδητοποιήσουν οι καταναλωτές, και ακόμη περισσότεροι για να στραφούν σε φθηνότερες συμβάσεις προμήθειας.
Σύμφωνα με στελέχη των εταιρειών, το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι από τις αρχές του έτους τα «πράσινα» τιμολόγια σχεδόν θα μονοπωλούν την εγχώρια λιανική, γενικεύοντας επομένως τον παραπάνω κίνδυνο σε μία συγκυρία όπου δεν θα υπάρχουν πλέον οριζόντιες επιδοτήσεις. Όπως επισημαίνουν, ένας σημαντικός λόγος για το επικείμενο μονοπώλιο είναι πως έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι πελάτες δεν ασχολούνται με τις ενημερώσεις που λαμβάνουν από τον προμηθευτή τους.
Αξίζει να σημειωθεί πως το «πράσινο» τιμολόγιο αντιμετωπίζει αρκετές από τις αρρυθμίες της εποχής των ρητρών αναπροσαρμογής, καταρχάς καθιστώντας εύκολη τη συγκρισιμότητα των προσφορών των εταιρειών. Δεν είναι τυχαία η έμφαση που δίνει το ΥΠΕΝ στο να είναι «ορατή» στους καταναλωτές η τελική χρέωση, αλλά και η πρόβλεψη για εισαγωγή κωδικού QR και του link του εργαλείου σύγκρισης τιμών της ΡΑΑΕΥ, τόσο στους λογαριασμούς ρεύματος όσο και σε κάθε ενημερωτικό μήνυμα των παρόχων προς τους πελάτες τους.
Από την άλλη πλευρά, το γεγονός αυτό δεν αναιρεί πως το «πράσινο» τιμολόγιο μειονεκτεί ως προς το ανταγωνιστικό κόστος που μπορεί να προσφέρει στον καταναλωτή. Αν και η εκτίμηση αυτή θα κριθεί σε σημαντικό βαθμό από το πού θα βάλει τον πήχη ο δεσπόζων πάροχος, το βέβαιο είναι πως ένα ex-ante τιμολόγιο περιλαμβάνει ρίσκο – το οποίο μόνο μερικώς περιορίζεται από τον αλγόριθμο διόρθωσης που περιλαμβάνει ο μηχανισμός διακύμανσης και ο οποίος λαμβάνει υπόψη την εξέλιξη της χονδρεμπορικής τον προηγούμενο και τον προ-προηγούμενο μήνα.
Όπως είναι φυσικό, το ρίσκο αυτό θα ενσωματώνεται στην τελική τιμή. Κάτι που σημαίνει πως, όσο κι αν η συγκρισιμότητα θα οδηγήσει τις εταιρείες να περιορίσουν τα περιθώρια κέρδους τους, δεν προκύπτει από πουθενά ότι τα «πράσινα» τιμολόγια θα είναι εξίσου ανταγωνιστικά με τα ex-ante «κίτρινα» τιμολόγια που θα προωθήσουν οι εταιρείες και στα οποία οι χρεώσεις «κλειδώνουν» στη βάση της πραγματικής (και όχι της εκτιμώμενης) τιμής της χονδρεμπορικής, κατά τον μήνα εφαρμογής.
