Οι τύχες του κόσμου βρίσκονται, σε μεγάλο βαθμό, στα χέρια ανθρώπων που δεν πατούν καλά στο δρόμο της ψυχικής ευστάθειας, διακατέχονται από έντονο ναρκισσισμό και συμπεριφορές με στοιχεία ψυχοπαθολογίας.
Οταν ο Νετανιάχου διέταξε την επίθεση στο Ιράν, χρησιμοποίησε μία φράση από το Ταλμούδ, ένα πλέγμα ερμηνευτικών κειμένων του ιουδαϊσμού: «Οταν κάποιος έρχεται να σε σκοτώσει, σήκω το πρωί και χτύπα τον πρώτος». Απέδωσε, δηλαδή, στην επίθεση και στοιχεία θρησκευτικού χαρακτήρα, επικαλούμενος τις Γραφές.
Στον Θεό αναφέρονται και πολλές αναρτήσεις που κάνει στο Χ ο στρατός του Ιράν με παράθεση εδαφίων από το Κοράνι. Ο δε ανώτατος ηγέτης, ο αγιατολάχ Χαμεϊνί περιγράφει το Ισραήλ ως «καρκινικό όγκο» ή «σκουλήκι», που «πρέπει να εξαλειφθεί». Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι απόγονος 38ης γενιάς του ίδιου του Μωάμεθ. Κοινώς, διατηρεί γονιδιακή σχέση με τον Προφήτη, γεγονός που του προσδίδει την ιδιότητα του αγίου.
Από την άλλη ο Τραμπ δεν έχει αντίστοιχα κολλήματα. Δεν χρειάζεται να επικαλεστεί τον Θεό γιατί θεωρεί ότι ίδιος βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο ή, τέλος πάντων, έχει λάβει προσωπικά από τον Υψιστο σχετικές εντολές -αυτά ακούστηκαν κατά κόρον στην προεκλογική του εκστρατεία. Αλλωστε για τη ψυχική ευστάθεια του Τραμπ μπορεί ο καθένας μας να διαμορφώσει άποψη.
Αφήστε τα γεωπολιτικά στην άκρη. Μεταξύ μας, συχνά δεν πιάνουν μία μπροστά σε αυτά που συμβαίνουν στα μυαλά των ανθρώπων. Παρακολουθούμε την εξέλιξη μίας δραματικής κρίσης με πρωταγωνιστές τρεις ανθρώπους για τους οποίους θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε ενστάσεις ως προς τη ψυχική τους κατάσταση. Ειδικά οι δύο πρώτοι, σχεδόν δεν το κρύβουν ότι ταυτίζουν την πορεία της χώρας τους με το δικό τους πεπρωμένο. Ο δε Τραμπ είναι τόσο απρόβλεπτος που δεν φαντάζεσαι τι θα γεννηθεί στο μυαλό του τις άγρυπνες νύχτες, όταν παίζει με το κινητό ή χαζεύει ταινίες.
Στη σημερινή εποχή κάτι τέτοιο έπρεπε να θεωρείται αδιανόητο. Τα κράτη είναι πολύπλοκοι οργανισμοί με θεσμικές δικλείδες ασφαλείας και αντίβαρα στην αυθαιρεσία. Αλλωστε για κάποια στιγμή είχαμε πιστέψει ότι το δίδαγμα του Χίτλερ θα ήταν καθοριστικό. Και όμως, ακόμα και σήμερα, οι τρελοί μπορούν να παίξουν με τη μοίρα του κόσμου. Ναι, είναι ανθρώπινο, αλλά και συνάμα τρομακτικό.
ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ
news247.gr
