Η πολιτική ενός Δήμου δεν κρίνεται μόνο από τα έργα που υλοποιεί, αλλά κυρίως από το πώς επιλέγει να διαχειρίζεται τα χρήματα των πολιτών. Στον Δήμο Μαραθώνα, η σημερινή Δημοτική Αρχή φαίνεται να έχει αναγάγει τις απευθείας αγορές οικοπέδων σε κύρια δραστηριότητά της, την ίδια ώρα που η οργανωμένη ανάπτυξη της περιοχής παραμένει «παγωμένη» στα συρτάρια.
Η αρχή έγινε με την αγορά δύο οικοπέδων κοντά στο ρέμα της Οινόης, που κόστισαν το αστρονομικό ποσό του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Στη συνέχεια, ακολούθησε η αγορά τριών ακόμη περιμετρικά του Σταδίου Μαραθώνα.
Προσφάτως δε, ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία η δαπάνη 329.000 ευρώ για την αγορά μόλις τριών οικοπέδων στο Γραμματικό, συνολικής έκτασης περίπου δύο στρεμμάτων.
Το αποτέλεσμα; Μετά την αγορά, θα παραλάβουμε τρία οικόπεδα χωρίς ενδεδειγμένη χρήση , μια ευρύτερη περιοχή χωρίς οργάνωση, εκατοντάδες άλλες ιδιοκτησίες «εγκλωβισμένες» ως εκτός σχεδίου, οι υποδομές θα παραμένουν μηδενικές χωρίς εγκεκριμένο οδικό δίκτυο (πεζοδρόμοι, δρόμοι) , κοινόχρηστους – κοινωφελείς χώρους (πάρκα, σχολεία) , και θα πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος ακύρωσης από το Δασαρχείο ή άλλες υπηρεσίες. ΄Αρα οι μόνοι κερδισμένοι είναι όσοι εισπράττουν τα χρήματα του Δήμου.
Την ίδια στιγμή, με 250.000 ευρώ, δηλαδή με χαμηλότερο κόστος, θα μπορούσε να εκπονηθεί μια Πολεοδομική Μελέτη για μια ολόκληρη περιοχή, προσφέροντας πλήρη νομική θωράκιση της περιουσίας των πολιτών και διασφαλίζοντας τη διαφανή αξιοποίηση του δημόσιου χρήματος. Σαφώς με την πολεοδόμηση κερδίζει το σύνολο των δημοτών, αφού αναβαθμίζεται όλη η περιοχή σε μια πλήρως οργανωμένη γειτονιά με σχολεία, πλατείες και πεζοδρόμια.
Η απαξίωση του σχεδίου πόλης δεν είναι τυχαία. Δήμαρχος και αντιδήμαρχοι, επί χρόνια στις ίδιες θέσεις, έχουν ταυτιστεί με πρακτικές αναχρονιστικές και πελατειακές. Είναι προκλητικό να καυχιούνται για την «πολύχρονη πορεία» τους , την «εμπειρία» που δεν παράγει μέλλον αλλά ανακυκλώνει τη μιζέρια, δεν αποτελεί πλεονέκτημα αλλά βασικό πρόβλημα.
Η άρνηση της πολεοδόμησης εξυπηρετεί την πολιτική της βιτρίνας, κρατά τους πολίτες σε ομηρία και δεν γίνονται έργα που αλλάζουν ουσιαστικά τον τόπο. Η τακτική των μεμονωμένων αγορών δεν συνιστά αναπτυξιακή στρατηγική· είναι ομολογία αποτυχίας. . Η διοίκηση στερείται το όραμα και την ικανότητα να διαχειριστεί έργα που αλλάζουν τη μοίρα του τόπου.
Η Νέα Μάκρη , ο Μαραθώνας, το Γραμματικό και ο Βαρνάβας δεν μπορούν να πορεύονται το 2026 με νοοτροπίες προηγούμενων δεκαετιών. Η διοίκηση οφείλει να σταματήσει να λειτουργεί ως μεσιτικό γραφείο , αλλά ως υπεύθυνη δημοτική αρχή, με σχέδιο, διαφάνεια και όραμα για όλους.
Εφημερίδα POLIS
