Ούτε ένας, ούτε δύο, ούτε τρεις.
Περισσότεροι από 8 στους 10 είναι οι (όχι και τόσο) νέοι σε ηλικία Έλληνες που εξακολουθούν να μην περνούν έξω από το κατώφλι της οικογενειακής εστίας, επιλέγοντας – ή αποδεχόμενοι ως μονόδρομο – να ζουν μαζί με τους γονείς τους στην ηλικία των 25-29 ετών.
8 στους 10 (και βάλε) νέους Ελληνες θα φύγουν από το πατρικό μετά τα 30
Το ακριβές ποσοστό που καταγράφεται σε μέτρηση της Eurostat είναι 81,90% και σχεδόν σοκάρει, εάν σκεφτούμε ότι πριν από λίγες δεκαετίες ήταν αρκετοί οι Ελληνες που ζούσαν σε δικό τους σπιτικό ή είχαν αποκτήσει ακόμα και τη δική τους οικογένεια.
«Γενναίες» Ελληνίδες με θετικό δείγμα για το 2022
Εξίσου εντυπωσιακό εύρημα, αποτελεί η σημαντική διαφορά σε σύγκριση με τις γυναίκες, οι οποίες εμφανίζονται σαφώς περισσότερο χειραφετημένες σε αυτό το σημείο, καθώς στις ίδιες ηλικίες προκύπτει ότι μία στις τρεις έχει ήδη εγκαταλείψει την οικογενειακή εστία (αλλιώς, «πατρικό»).
Οι Ελληνίδες δηλώνουν ότι παραμένουν στο σπίτι των γονέων τους μετά τα 25 και μέχρι τα 29 έτη σε ποσοστό 66,6%. Κατέχουν την τέταρτη θέση στην ευρωπαϊκή κατάταξη, ενώ η Κροατία διατηρεί τα πρωτεία και σε αυτό τον πίνακα.
Στον αντίποδα, οι σκανδιναβικές και βόρειες χώρες της Ευρώπης (βλέπε και Γερμανία, Ολλανδία, Εσθονία, μεταξύ άλλων) βρίσκονται στην ουρά της λίστας – και στους άνδρες και στις γυναίκες. Δηλαδή, ο βορράς ευνοεί την «ενηλικίωση» εκτός του πατρικού…
No money – no family
Σίγουρα, ο οικονομικός παράγων έρχεται αυθόρμητα στη σκέψη ως μία πιθανή, λογική εξήγηση. Η έλλειψη σταθερής εργασίας και ικανοποιητικού εισοδήματος είναι δεδομένο ότι επηρεάζουν αυτή την απόφαση / επιλογή. Και, προφανώς, η οικονομική ανάκαμψη που δεν αντικατοπτρίζεται σε υψηλότερους μισθούς για τους νέους, κρατάει πίσω αυτό το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.
Ως αποτέλεσμα, η χώρα μας αντιμετωπίζει συνεχώς διογκούμενο πρόβλημα υπογεννητικότητας, καθώς δύσκολα μπορεί να φανταστεί κάποιος ένα νέο άνδρα ή μία νέα γυναίκα να περνάνε στη φάση της γονεϊκότητας εξακολουθώντας να διαμένουν μαζί με τους γονείς τους…
