«Δεν έχουν φτιάξει τον δρόμο εδώ και 25 χρόνια και μετατρέπεται σε ποτάμι»
Σκηνικό που μοιάζει περισσότερο με εγκαταλειμμένη επαρχία παρά με κατοικημένη περιοχή της Αττικής περιγράφουν οι κάτοικοι της Μεσοβάρδας στην Αρτέμιδα. Για 25 χρόνια —ολόκληρη μια γενιά— η οδός 53 παραμένει ουσιαστικά χωματόδρομος. Και κάθε φορά που ο ουρανός ανοίγει, ο δρόμος μεταμορφώνεται σε ορμητικό χείμαρρο, κόβοντας στην πράξη την πρόσβαση προς τα σπίτια.
Η Φώφη Παπακωνσταντίνου, που ζει στην περιοχή από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, μιλά για μια κατάσταση που «έχει ξεφύγει εδώ και χρόνια» και πλέον θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των κατοίκων. Παρά τα τέλη που έχουν καταβληθεί και τα τμήματα γης που έχουν παραχωρηθεί για να ολοκληρωθεί το έργο, ο δρόμος δεν έχει ασφαλτοστρωθεί ποτέ.
«Ο δρόμος είναι μπροστά στο σπίτι μου. Είμαστε εδώ 25 χρόνια και είναι σε άθλια κατάσταση. Είναι “χαραγμένος”, βαθύς και κάθε φορά που βρέχει κυλάει… ποτάμι», λέει. Το σημείο βρίσκεται μάλιστα πολύ κοντά στο 3ο Δημοτικό Σχολείο της Αρτέμιδας, πράγμα που, όπως σημειώνει, «μετατρέπει το πρόβλημα σε ζήτημα δημόσιας ασφάλειας, όχι απλά καθημερινής ταλαιπωρίας».
«Από τον δήμο με κοροϊδεύουν ασύστολα»
Η κ. Παπακωνσταντίνου έχει απευθυνθεί επανειλημμένα στον δήμο. Στα χαρτιά η υπόθεση έχει περάσει μια μικρή οδύσσεια: άλλοτε γίνεται λόγος για δικαστικές εμπλοκές με παράνομες μάντρες, άλλοτε για «εκτός σχεδίου» οδό που υποτίθεται καθυστερεί τα έργα. Στην πράξη όμως, όπως λέει, «το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: ο δρόμος μένει όπως τον αφήσαμε πριν 25 χρόνια».
«Στο χωριό του άντρα μου, έξω από τη Λαμία, τέτοιο χάλι δεν υπάρχει», σημειώνει με πικρό χιούμορ. «Πρόσφατα ο δήμαρχος είπε στον άντρα μου ότι ο δρόμος μας είναι εκτός σχεδίου. Έχουμε απελπιστεί. Δεν ξέρουμε πια τι να πιστέψουμε».
Όταν η κατάσταση γίνεται επικίνδυνη
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη λάσπη και τις λακκούβες. Η κάτοικος περιγράφει περιστατικό όπου ασθενοφόρο δεν κατάφερε να προσεγγίσει σπίτι με παιδί με ειδικές ανάγκες εξαιτίας της πλημμυρισμένης οδού.
«Όταν έχει κακοκαιρία, η πρόσβαση δεν είναι απλά δύσκολη — είναι αδύνατη», εξηγεί. «Και όταν δεν έχει, προσπαθούμε με τα αυτοκίνητα να μην πατήσουμε στο λούκι, γιατί βρίσκουν όλα τα οχήματα στο σημείο που συναντά τον ασφαλτόδρομο».
Η αποχέτευση… ξέρει πού να πάει – ο δρόμος όχι
Την ίδια στιγμή, η περιοχή προετοιμάζεται για εργασίες αποχέτευσης. Οι γύρω δρόμοι, όλοι ασφαλτοστρωμένοι, έχουν ήδη σημαδευτεί. Η οδός 53, όμως, έμεινε έξω από το πλάνο.
«Ήρθαν τεχνικοί και μάς είπαν ότι δεν μπορούν να βάλουν σημάδια γιατί… θα καλυφθούν», αφηγείται η κάτοικος. «Είναι σχεδόν κωμικό. Για την αποχέτευση είμαστε πίσω. Για τον δρόμο είμαστε πίσω. Για όλα είμαστε πίσω».
Παρά τις υποσχέσεις ότι τα έργα θα προχωρήσουν μόλις ολοκληρωθεί η αποχέτευση, οι κάτοικοι νιώθουν πως απλώς αγοράζουν χρόνο. «Και πάλι με κοροϊδεύετε», απάντησε στον δήμαρχο, όπως λέει η κ. Παπακωνσταντίνου.
Μια γειτονιά που περιμένει… ένα τέταρτο του αιώνα
Η οδός 53 είναι η πρώτη γειτονιά της Αρτέμιδας όπου έγινε πράξη εφαρμογής — μια διαδικασία που υποτίθεται ότι ανοίγει τον δρόμο για ασφαλτόστρωση. Παρ’ όλα αυτά, το έργο έχει μείνει στάσιμο. Και κάθε νεροποντή υπενθυμίζει στους κατοίκους πόσο εύθραυστη είναι η καθημερινότητά τους.
Η αγανάκτηση είναι πλέον έκδηλη. Οι κάτοικοι ζητούν ξεκάθαρες απαντήσεις και ουσιαστικές παρεμβάσεις. Ένας δρόμος 25 χρόνων δεν είναι απλώς «εκκρεμότητα». Είναι ζήτημα αξιοπιστίας των τοπικών αρχών και στοιχειώδους ασφάλειας για όσους ζουν εκεί.
Το ζήτημα έχει τεθεί ξανά και ξανά, όμως κάθε νεροποντή επιστρέφει το ίδιο ερώτημα: πόσο ακόμη θα μείνει μια ολόκληρη γειτονιά σε καθεστώς εγκατάλειψης;
πηγή: enikos.gr
