Υπάρχουν λέξεις που δεν είναι απλώς ιστορικές αναφορές. Είναι ρίζες ταυτότητας. «Νενικήκαμεν». Η λέξη που γεννήθηκε στον Μαραθώνα. Η λέξη που έγινε σύμβολο νίκης απέναντι σε μια αυτοκρατορία. Η λέξη που ταξίδεψε στους αιώνες ως απόδειξη ότι το πνεύμα, όταν στέκεται όρθιο, δεν υπολογίζει αριθμούς. Και σήμερα;
Ο Δήμος Μαραθώνα ζήτησε από τον Brad Pitt δύο απλά κλιματιστικά για να επιτραπεί η κινηματογραφική παραγωγή στον τόπο αυτό. Η απόφαση ελήφθη θεσμικά! Και εδώ δεν μιλάμε για το κόστος δύο μηχανημάτων. Μιλάμε για το βάρος ενός ονόματος. Ο Μαραθώνας δεν είναι μια απλή διοικητική ενότητα. Είναι τόπος θυσίας. Είναι η Μάχη που διαμόρφωσε τον δυτικό πολιτισμό.
Είναι η ρίζα του Μαραθωνίου που ενώνει λαούς σε κάθε ήπειρο.
Όταν ένας τέτοιος τόπος γίνεται αντικείμενο μικρής συναλλαγής, το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό. Είναι βαθιά συμβολικό. Ο Μαραθώνας δεν επαιτεί. Ο Μαραθώνας δεν μικραίνει. Ο Μαραθώνας δεν διαπραγματεύεται την ιστορία του με όρους χαμηλής αξίας. Διαπραγματεύεται με κύρος. Θέτει όρους πολιτιστικής υπεραξίας. Αξιοποιεί τη διεθνή προβολή για να ενισχύσει το όνομά του.
Και τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει;
Θα μπορούσαμε να τον τιμήσουμε ως επίτιμο δημότη. Να του απονείμουμε το χρυσό κλειδί της πόλης. Να του προσφέρουμε τιμητικά έναν αριθμό συμμετοχής και να τον καλέσουμε να σταθεί στην αφετηρία του Μαραθωνίου. Να μετατρέψουμε την παρουσία του σε γιορτή πολιτισμού και παγκόσμιας προβολής.
Να δείξουμε ότι ξέρουμε ποιοι είμαστε. Γιατί το θέμα δεν είναι ο άνθρωπος.
Το θέμα είναι ο τόπος. Από το «Νενικήκαμεν» στο «Αποτύχαμεν» η απόσταση δεν είναι χρονική. Είναι στάσης. Το όνομα «Μαραθώνας» δεν είναι απλώς ένα σημείο στον χάρτη. Είναι εθνικό σύμβολο. Και όποιος το υπηρετεί, δεν διαχειρίζεται απλώς έναν δήμο. Υπηρετεί μια κληρονομιά αιώνων. Το ερώτημα δεν είναι τι ζητήθηκε.
Το ερώτημα είναι αν σταθήκαμε στο ύψος της λέξης που γεννήθηκε εκεί: Νενικήκαμεν.! Μαρία Πολύζου
Δημότης Μαραθώνα Πρέσβειρα του Μαραθωνίου και κάτοχος του ρεκόρ Ελλάδας
