Υπάρχουν συνεδριάσεις που αναδεικνύουν πολιτικές θέσεις. Υπάρχουν και συνεδριάσεις που αποκαλύπτουν πολιτικά αδιέξοδα. Η χθεσινή συνεδρίαση για την οδό Ναρκίσσου ανήκε ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Για σχεδόν τέσσερις ώρες η δημοτική αρχή επιχείρησε να υπερασπιστεί μια επιλογή που είχε ήδη αμφισβητηθεί από τους κατοίκους, είχε οδηγήσει σε προσφυγές και είχε εξελιχθεί σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα διοικητικής και πολιτικής αστοχίας της τρέχουσας δημοτικής περιόδου.
Το πραγματικά εντυπωσιακό, όμως, δεν ήταν οι ατελείωτες τοποθετήσεις, οι υπεκφυγές, οι εντάσεις ή οι συνεχείς προσπάθειες δικαιολόγησης των αδικαιολόγητων.

Ήταν η στιγμή κατά την οποία ο Αντιδήμαρχος Ζαφειρόπουλος κατέρριψε στην πράξη την υπερασπιστική γραμμή που επί ώρες επιχειρούσαν να διατηρήσουν ο κ. Μπουρνιάς και ο κ. Σκούφος.
Με τη δημόσια τοποθέτησή του υπέρ του αιτήματος των κατοίκων και της πρότασης που στήριζε η αντιπολίτευση, ο κ. Ζαφειρόπουλος δεν διαφοροποιήθηκε απλώς. Ακύρωσε πολιτικά το βασικό επιχείρημα της διοίκησης. Απονομιμοποίησε την προσπάθεια υπεράσπισης της αρχικής επιλογής.
Και επιβεβαίωσε, με τον πλέον ηχηρό τρόπο, ότι το αίτημα των κατοίκων ήταν απολύτως βάσιμο. Η εικόνα που διαμορφώθηκε ήταν πρωτοφανής. Την ώρα που η διοίκηση προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί είχε δίκιο, ένας από τους αντιδημάρχους της, συντασσόταν δημόσια με την αντίθετη άποψη. Η συγκεκριμένη τοποθέτηση, ωστόσο, δεν περιορίστηκε μόνο στο θέμα της Ναρκίσσου. Για πολλούς μέσα και έξω από τη διοίκηση λειτούργησε ως μία ακόμη δημόσια ένδειξη ότι ο κ. Ζαφειρόπουλος διατηρεί σοβαρές πολιτικές διαφωνίες με επιλογές και χειρισμούς της δημοτικής αρχής. Διαφωνίες που, σύμφωνα με όσους παρακολουθούν στενά τα δημοτικά πράγματα, αφορούν κυρίως τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται ζητήματα καθημερινότητας, τη λειτουργία της διοίκησης και τη διαχείριση προβλημάτων που απασχολούν άμεσα τους πολίτες. Η στάση που επέλεξε να κρατήσει στη συγκεκριμένη συνεδρίαση έδωσε σε αρκετούς την αίσθηση ότι οι αποστάσεις αυτές δεν αποτελούν πλέον παρασκήνιο, αλλά καταγράφονται πλέον δημόσια και πολιτικά.
Κάπου εκεί, η πολιτική συζήτηση ουσιαστικά τελείωσε. Τα υπόλοιπα ήταν απλώς τέσσερις ώρες καθυστέρησης μέχρι το αναπόφευκτο. Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η εικόνα των υπόλοιπων μελών της συμπολίτευσης. Άλλοι σιωπηλοί. Άλλοι αμήχανοι. Άλλοι παρακολουθούσαν χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση. Και άλλοι εγκλωβισμένοι στην υπεράσπιση μιας απόφασης που στο τέλος ούτε οι ίδιοι δεν κατάφεραν να στηρίξουν και δεν είναι η πρώτη φορά…
Το τελικό αποτέλεσμα ήταν η πλήρης πολιτική επικράτηση της θέσης των κατοίκων και της αντιπολίτευσης. Και η ανάδειξη μιας εσωτερικής ρωγμής που δύσκολα μπορεί πλέον να κρυφτεί.
Ο Χρήστος Τσεμπέρης, προχώρησε σε μία ιδιαίτερα σκληρή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην οποία περιγράφει όσα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της τετράωρης συνεδρίασης.

Ακολουθεί αυτούσια η ανάρτηση του Χρήστου Τσεμπέρη:
ΝΑΡΚΙΣΣΟΥ: ΜΕΤΑ ΑΠΟ 4 ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΎ, ΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΕΝΟΛΟΓΙΑΣ Η ΜΕΙΟΨΗΦΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΣΕΒΑ ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ – ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ Ν.ΒΟΥΤΖΑ….

Σχεδόν ένα τετράωρο αδιανόητα κακής και προπετούς διαχείρισης από την πρόεδρο και συγκεκριμένα μέλη της μειοψηφικής διοίκησης Τσεβά μιας συζήτησης ενός θέματος (Ναρκίσσου) που προκάλεσε χαοτική κατάσταση, επιθεωρησιακές ατάκες και σκηνές στην αίθουσα, χρειάστηκε για να φανεί ξεκάθαρα η κατάσταση περιδίνησης και διάλυσης της μειοψηφίας των 6+ 2 (μετεγγραφών) της διοίκησης.

Ένα “συγνώμη, λάθος” θα προχωρήσουμε με βάση τις απαιτούμενες μελέτες, θα ήταν αρκετό για να δοθεί η πρέπουσα λύση απέναντι στους πολίτες και το νόμο. Αλλά το γινάτι βγάζει μάτι.

Προηγήθηκε μια εξαντλητικά αναλυτική με στοιχεία, έγγραφα, ντοκουμέντα και θέσεις εισήγηση του θέματος από την εκπρόσωπο των κατοίκων και πρόεδρου του συλλόγου της περιοχής κα Κροκίδη. Τοσο καθαρη και λεπτομερειακή που θα έπρεπε να έχει τελειώσει το ζήτημα εκεί ή μάλλον να έχει διορθωθεί άμεσα και να μην φτάσει ποτέ στο συμβούλιο.
Εις μάτην και σε ώτα μη ακουόντων… Παράλληλοι μονόλογοι από τη διοίκηση, απίστευτες ατάκες και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Επί 4 ωρες αυτά.

Σύσσωμη η αντιπολίτευση με σχεδόν μια φωνή να στηρίζει το αίτημα και την εισήγηση, να ζητά ρητές απαντήσεις για το ποιος πηρε την απόφαση, με βαση ποια μελέτη και πότε αυτό πέρασε από τα προβλεπόμενα όργανα, εξηγώντας το προφανές λάθος, αλλά μάλλον σε όχι πολύ καλά ελληνικά, αφού η διοίκηση επέμενε στο παράλογο, “απαντούσε” επί 25 ολόκληρα λεπτά στο ερώτημα αν υπάρχει κυκλοφοριακή μελέτη για όσα αυθαίρετα έπραξαν με την τοποθέτηση σηματων κυκλοφορίας στο δρόμο, αλλά δεν έλεγε τίποτα. 25 ολόκληρα λεπτα απάντησης αντιδημάρχου σε ερώτημα δύο (2) λέξεων: “υπάρχει μελέτη?” χωρίς να λέει τιποτα απόλυτως για το ερώτημα αυτο καθεαυτο, Μπορεί να είναι και παγκόσμιο ρεκόρ κενολογίας!!!

Ένα μεγαλοπρεπές “άδειασμα” Ζαφειρόπουλου κυρίως σε Δήμαρχο και στους 2 της διοίκησης, Μπουρνιά και Σκούφο γιατι οι υπόλοιποι ως συνήθως πέταγαν αετό στην αίθουσα και παρίσταναν τις βουβές κεφαλές, που πήραν το βάρος στήριξης του αρχικής απόφασης, δηλώνοντας ότι ο ίδιος θα υπερψηφίσει το ΔΙΚΑΙΟ αίτημα των κατοίκων, αφού προηγήθηκε δημοσια σύγκρουση του με την πρόεδρο του σώματος μέσα στην αίθουσα με βαριές κουβέντες. Παιδιά να είστε αγαπημένοι. Να μην μαλλώνετε…

Την οργή σε πάμπολλες περιπτώσεις των παρευρισκόμενων κατοίκων και τις εκρήξεις τους λόγω των λεγομένων στην αίθουσα απο τη διοίκηση, αποκαλώντας τους ψεύτες και τα επιχειρήματα ψέμματα…

Και τελικά? Τελικά μετά από 4 ώρες διοικητικού παραλογισμού και σκηνών Δελφιναρίου, κοινωνικής και πολιτικής κατακραυγής ψήφισαν ΟΛΟΙ τους σε μια μεγαλοπρεπέσταστη kolotoympa (εξαιρώ για διαφορετικούς λόγους τον αντιδήμαρχο οικονομικών και προφανώς τον κο Ζαφειρόπουλο που είχε διαφοροποιηθεί ήδη στην ομιλία του) την πρόταση των κατοίκων με την οποία συντάχθηκε ολόκληρη η αντιπολίτευση για τη διόρθωση του λάθους…
Κι έτσι κάπως καταλήγουμε σε όσα πρέπει να ξέρουμε για τον τρόπο που έχει επιλέξει να πολιτεύεται η μειοψηφία που παριστάνει ελέω νόμου τη διοίκηση στο Δήμο Ραφήνας…..

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η τοποθέτηση του Σπύρου Λουκάτου, ο οποίος με αιχμηρό αλλά απολύτως τεκμηριωμένο λόγο αποδόμησε ένα προς ένα τα επιχειρήματα που ακούστηκαν από πλευράς δημοτικής αρχής. Με αναφορές στην ουσία της υπόθεσης, στις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν – ή δεν ακολουθήθηκαν – και στα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης, έδωσε απαντήσεις εκεί όπου επί ώρες κυριαρχούσαν οι υπεκφυγές και οι γενικόλογες τοποθετήσεις.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η υπόθεση της Ναρκίσσου δεν άφησε πίσω της μόνο την άρση ενός αμφιλεγόμενου μέτρου. Άφησε πίσω της ένα πολύ σοβαρό πολιτικό ερώτημα:
Αν η τελική κατάληξη ήταν αυτή που ζητούσαν εξαρχής οι κάτοικοι, γιατί χρειάστηκαν μήνες αντιδράσεων, προσφυγών και τέσσερις ώρες δημοτικού συμβουλίου για να φτάσει η διοίκηση στο αυτονόητο;