H επίσημη προπαγάνδα δεν μπορεί να υπερβεί κάποια όρια, γι’ αυτό υπάρχουν οι ομάδες (ψέματος) και τα τρολ, που αναλαμβάνουν να λοιδορήσουν, να υβρίσουν, να συκοφαντήσουν τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών.
Όσο πιο μεγάλο είναι ένα έγκλημα τόσο μεγαλύτερες δόσεις προπαγάνδας χρειάζονται για να κουκουλωθεί. Και όσο η ζημιά που υφίσταται η εξουσία μεγαλώνει τόσο μεγαλύτερες είναι οι προπαγανδιστικές δυνάμεις που επιστρατεύονται για να περιορίσουν αυτήν τη ζημιά, με τη μέθοδο της διαστρέβλωσης και μετάθεσης τους κέντρου βάρους εκεί που τις βολεύει.
Όλα αυτά τα ζούμε δύο χρόνια τώρα μετά την τραγωδία των Τεμπών.
Εν αρχή ην η προσπάθεια να αποδοθούν τα πάντα μόνο στο «ανθρώπινο λάθος». Πρωτοστάστησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Για όλα έφταιγε ο μοιραίος σταθμάρχης. Έτσι ώστε να εξαφανιστεί κάθε άλλη ευθύνη.
Μετά βγήκε στον αφρό η «αγανάκτηση» των υπουργών. «Μα, γιατί ασχολείσθε όλο με τα Τέμπη;», έλεγε ο ένας. «Αυτά κρίθηκαν στις εκλογές», αποφαινόταν ο άλλος.
Και όταν φάνηκε ότι το περίφημο «σαράντα ένα τα εκατό» δεν αρκούσε για να θάψουν την τραγωδία, άρχισαν οι διαστρεβλώσεις και οι επιθέσεις κατά των συγγενών. «Όποιος πάει στις συγκεντρώσεις στηρίζει την κυρία Κωνσταντοπούλου», είπε ο Άδωνις.
Μετά ήρθε ο Βορίδης για να «αποκαλύψει» το «ρόλο που παίζει η κυρία Καρυστιανού». Βεβαίως, η κυρία Καρυστιανού παίζει το ρόλο που παίζουν οι γονείς οι οποίοι έχασαν στα Τέμπη τα παιδιά τους: να αποκαλυφθούν όλες οι πτυχές της τραγωδίας- που η κυβέρνηση θέλει να κρύψει- και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι. Φυσικά, ο ρόλος αυτός δεν αρέσει και γι’ αυτό έχει αναλάβει να τον διαστρεβλώσει η γκεμπελική προπαγάνδα.
Και επειδή η επίσημη προπαγάνδα δεν μπορεί να υπερβεί κάποια όρια, γι’ αυτό υπάρχουν οι ομάδες (ψέματος) και τα τρολ, που αναλαμβάνουν να λοιδορήσουν, να υβρίσουν, να συκοφαντήσουν τους συγγενείς. Βλέπετε, δεν κάθονται στο σπίτι τους και δεν πηγαίνουν στην εκκλησία να προσεύχονται, όπως τους συμβούλεψε μια ανώτατη δικαστικός, αλλά τολμούν να βγαίνουν μπροστά για να μη μπαζωθεί και η μνήμη των παιδιών τους.
Παράλληλα με όλους αυτούς δρα και μια άλλη (άτυπη) ομάδα, που αποτελείται από παλαιούς- μεταμελημένους και μεταλλαγμένους, δηλαδή ξεπεσμένους-αριστερούς, οι οποίοι έχουν αναλάβει την «αριστερή» υποστήριξη της κυβερνητικής προπαγάνδας για τα Τέμπη. Γι’ αυτήν τη κατηγορία των προπαγανδιστών δεν έχει σημασία αυτό καθεαυτό το έγκλημα και τα 57 θύματά του, οι λοιδορίες κατά των συγγενών, οι απόπειρες συγκάλυψης των ευθυνών και οι προκλητικές δηλώσεις των υπουργών.
Αυτή η ομάδα των πρώην αριστερών προπαγανδιστών επιλέγει να αναδείξει την «πολιτική τυμβωρυχία των Τεμπών». Φυσικά, γι’ αυτούς τους μεταμελημένους (πρώην) αριστερούς τυμβωρύχοι δεν είναι όσοι επιχειρούν εδώ και δύο χρόνια θα θάψουν την τραγωδία και να απαλλάξουν τους υπεύθυνους. «Τυμβωρύχοι» είναι όσοι προσπαθούν να αναδείξουν αυτές τις ευθύνες και να μην επιτρέψουν τα παντός είδους μπαζώματα.
Είναι το άκρον άωτον της ύβρεως. Διότι δεν προέρχεται από ΛΑΟ(Σ)πρόβλητους υπουργούς, αλλά από ξεπεσμένους αριστερούς. Σε αυτούς ταιριάζει γάντι η ρήση του αρχαίου Μένανδρου: «Κενής δε δόξης ουδέν αθλιώτερον» (δεν υπάρχει τίποτα πιο άθλιο από την κενοδοξία)…
ΥΓ: Δυστυχώς, η ανόητη «παρέμβαση» μιας αριστερής ομάδας σε βιβλιοπωλείο, όπου γινόταν η εκδήλωση για την «πολιτική τυμβωρυχία των Τεμπών», επέτρεψε στους μεταλλαγμένους αριστερούς να κομπάζουν ότι τους «φιμώνουν». Ναι, η «παρέμβαση» αυτή έδωσε το άλλοθι στους ξεπεσμένους αριστερούς να κραυγάζουν και να δικαιολογούν τη συμπόρευσή τους με την εξουσία, η οποία στο μακρινό (αριστερό τους) παρελθόν τούς κυνηγούσε σαν τρομοκράτες». Ω καιροί, ω ήθη…
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ
