Ο νέος δήμαρχος της Βενετίας δήλωσε ότι ελπίζει να αυξήσει το αμφιλεγόμενο τέλος εισόδου για τους μονοήμερους επισκέπτες της πόλης έως και τα 50 ευρώ.
Σημειώνεται πως το 2024, η Βενετία έγινε η πρώτη τουριστική πόλη στον κόσμο που επέβαλε τέλος εισόδου, εισάγοντας χρέωση 5 ευρώ σε 29 ημέρες αιχμής μεταξύ Απριλίου και Ιουλίου.
Σύμφωνα με τον Guardian, το μέτρο επανήλθε το 2025, με επέκταση σε 54 ημέρες και με διπλή χρέωση για τους μονοήμερους επισκέπτες που κάνουν τελευταία στιγμή κράτηση. Φέτος, η πρωτοβουλία καλύπτει 60 ημέρες.
Παρότι το σύστημα είχε μικρή επίδραση στον αριθμό των επισκεπτών, απέφερε 2,4 εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία της πόλης τον πρώτο χρόνο, πολύ περισσότερα από το αναμενόμενο, με τις αρχές της Βενετίας εξακολουθούν να πιστεύουν ότι θα συμβάλει τελικά στην αντιμετώπιση του υπερτουρισμού.
Είπε ότι το δημοτικό συμβούλιο εξετάζει μια πρόταση που σκοπεύει να υποβάλει στην εθνική κυβέρνηση, ζητώντας άδεια για αύξηση του τέλους εισόδου «σε συγκεκριμένες ημέρες και όταν ξεπερνώνται συγκεκριμένα όρια κρατήσεων».
Ποια η διαδικασία πληρωμής και ποιοι απαλλάσσονται
Το τέλος πληρώνεται διαδικτυακά και οι επισκέπτες λαμβάνουν έναν κωδικό QR που πρέπει να επιδεικνύουν σε ελεγκτές που περιπολούν στα βασικά σημεία εισόδου της πόλης, όπως ο σιδηροδρομικός σταθμός Venezia Santa Lucia.
Όσοι έχουν κλείσει διανυκτέρευση στη Βενετία , όπως και οι τουρίστες από την ευρύτερη περιοχή του Βένετο, από όπου προέρχεται η πλειονότητα των ημερήσιων επισκεπτών, καθώς και τα παιδιά κάτω των 14 ετών απαλλάσσονται από το τέλος. Ωστόσο, ακόμη και οι επισκέπτες που έχουν κλείσει ξενοδοχείο υποχρεούνται να δηλώσουν την παρουσία τους στην ιστοσελίδα.
Ο Βεντουρίνι δήλωσε: «Το τέλος εισόδου είναι προς το παρόν το μόνο αποτελεσματικό εργαλείο για τον έλεγχο του ημερήσιου αριθμού επισκεπτών. Συνεπώς εργαζόμαστε πάνω σε μια πρόταση για να γίνει πιο αποτελεσματικό σε ημέρες υψηλής επισκεψιμότητας, με στόχο να βρεθεί μια νέα ισορροπία μεταξύ των αναγκών των κατοίκων, των εργαζομένων και των επισκεπτών».
Είπε επίσης ότι τα έσοδα από το τέλος θα χρησιμοποιούνται «για τη χρηματοδότηση δημοτικών υπηρεσιών και για τη συντήρηση και προστασία μιας μοναδικής πόλης χτισμένης στο νερό, της οποίας το κόστος υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο».
