Κάποια στιγμή πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά το τουριστικό προϊόν συνολικά.
Η φετινή συζήτηση για τη διαχείριση του αιγιαλού επικεντρώθηκε στην τήρηση του νόμου και στα δικαιώματα των πολιτών και ορθώς, διότι αυτά είναι ζητήματα άμεσης προτεραιότητας που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα.
Παρ’ όλ’ αυτά, κάποια στιγμή πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά το τουριστικό προϊόν συνολικά. Οι λόγοι χρήζουν σοβαρής ανάλυσης. Εστω κι επιγραμματικά όμως, μπορούμε να ξεχωρίσουμε πια τους προφανείς. Οπως, για παράδειγμα, το ζήτημα των υποδομών που δεν μπορούν πια να εξυπηρετήσουν τον όγκο των επισκεπτών.
Οι οικοδομικές άδειες στα νησιά δίνονται αφειδώς, την ώρα που σε μεγάλα τουριστικά σημεία καταρρέουν υπόνομοι, βόθροι και έχουν προβλήματα στην ύδρευση, ενώ οι μονάδες υγείας, όταν υπάρχουν, έχουν πολύ περιορισμένες δυνατότητες. Πρέπει δε να λάβουμε υπόψη μας και τις προειδοποιήσεις όλων των ειδικών για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και στην ανθρώπινη υγεία.
Ενδεικτική είναι η εκτίμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ότι το 2022 στην Ευρώπη προκλήθηκαν 60.000 θάνατοι από τους καύσωνες κι ότι ο αριθμός αυτός ως το 2050 μπορεί να διπλασιαστεί. Ενώ φέτος οι υγειονομικές δομές της τουριστικής Σικελίας πέρασαν τεράστια δοκιμασία για να περιθάλψουν ασθενείς με υπερθέρμανση και αφυδάτωση κατά τη διάρκεια του δεκαημέρου καύσωνά της.
Φαντάζεστε να συνέβαινε αυτό σε κάποιο ελληνικό νησί; Παρόμοιες συζητήσεις πρέπει, φυσικά, να γίνουν και για την Αθήνα κι οι αυτοδιοικητικές εκλογές είναι μια άριστη ευκαιρία. Ομως το πρόβλημα είναι, στον πυρήνα του, μεγαλύτερο. Κι έχει τελικά να κάνει με το τι «πουλάμε» κι αν ανταποκρίνεται στην εικόνα που θέλουμε για τη χώρα μας.
Διότι ακόμη κι εκείνος ο παλιός ελληνικός εξωτισμός που πούλαγε κατρούτσο και μουσακά έχει απαξιωθεί, όταν π.χ. τα τοπία καταστρέφονται ή όταν δεν προωθείται με συντεταγμένο τρόπο η μικρή παραγωγή των εξαιρετικών προϊόντων της Ελλάδας και τα τουριστικά μέρη μαστίζονται είτε από κακή διεθνή κουζίνα είτε από κακές ταβέρνες με χύμα λάδι και κρασί και παράνομα αλιεύματα που καταστρέφουν τον βιότοπο των θαλασσών μας.
Σε μια εποχή που οι «καλοί» τουρίστες (αυτοί που θα αφήσουν χρήματα στην οικονομία) έρχονται ψαγμένοι, αναζητώντας στο Ιντερνετ το πιο αυθεντικό. Κι αν αναρωτιέστε πώς συνδέονται όλα αυτά, η ταβέρνα με τον υπόνομο κι η παραλία με τα κέντρα υγείας, απάντηση υπάρχει: Γιατί αντανακλούν το υπαρξιακό μας.
