Κάτι κινείται. Όχι ακόμη στο φως, όχι ακόμη με ονόματα και σφραγίδες, αλλά με εκείνο το γνώριμο βουητό που προηγείται των εξελίξεων. Σκέψεις που μέχρι πρότινος ακούγονταν μακρινές, σχεδόν θεωρητικές, αρχίζουν να αποκτούν σώμα και ρυθμό. Από τις χαλαρές κουβέντες των «αν» και των «ίσως», περάσαμε στα διακριτικά τηλεφωνήματα. Και από εκεί, σε συναντήσεις που μόνο τυχαίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν.
Το τοπίο παραμένει ρευστό. Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν το εγχείρημα θα καταλήξει σε αυτόνομη κάθοδο στις επόμενες δημοτικές εκλογές ή αν τελικά θα επιλεγεί μια διαφορετική διαδρομή. Όμως και μόνο το ενδεχόμενο έχει ήδη αρχίσει να παράγει δονήσεις. Γιατί μια τέτοια κίνηση δεν θα είναι απλώς μια ακόμη υποψηφιότητα, θα είναι παράγοντας γενικότερης ανατροπής.
Οι καραμπόλες που θα προκύψουν, εφόσον πατηθεί το κουμπί της αυτόνομης πορείας, θα είναι πολλαπλές. Συμμαχίες θα επαναξιολογηθούν, ισορροπίες θα μετακινηθούν, πρόσωπα που σήμερα θεωρούνται «δεδομένα» θα χρειαστεί να ξαναμετρήσουν τις αντοχές και τις επιλογές τους. Κάποιοι θα αναγκαστούν να επαναχαράξουν στρατηγική, άλλοι να επιστρέψουν στο σημείο μηδέν.
Το ενδιαφέρον είναι πως οι επιπτώσεις δεν θα περιοριστούν μόνο στις αμέσως επόμενες εκλογές. Αν η κίνηση προχωρήσει, θα επηρεάσει και τον επόμενο κύκλο, τις μεθεπόμενες κάλπες, διαμορφώνοντας από τώρα τις προϋποθέσεις για νέα σχήματα, νέες ηγεσίες, νέες αφηγήσεις.
Προς το παρόν, κρατάμε μικρό καλάθι και ανοιχτά αυτιά. Όμως ένα είναι βέβαιο, αν αυτό που ωριμάζει στα παρασκήνια πάρει τελικά σάρκα και οστά, τίποτα δεν θα είναι όπως πριν. Και αρκετοί θα χρειαστεί να τα βάλουν κάτω, να τα ξαναπάρουν από την αρχή και να ξανασκεφτούν το παιχνίδι από μηδενική βάση.
