Το νερό αποτελεί βασικό πυλώνα της υγείας και αυτό είναι κάτι το αδιαπραγμάτευτο.
Οι ανάγκες ενυδάτωσης διαφέρουν ανά ηλικία. Παιδιά 4 έως 8 ετών χρειάζονται περίπου 1,2 λίτρα νερού ημερησίως, ενώ οι έφηβοι έως και 1,9 λίτρα. Η ανεπαρκής κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει σε πονοκεφάλους, διαταραχές του εντέρου και γενικότερη επιβάρυνση του οργανισμού.
Ωστόσο, το ζήτημα δεν περιορίζεται μόνο στην ποσότητα. Οι ειδικοί πλέον στρέφουν την προσοχή και στο δοχείο από το οποίο πίνεται.
Τα επαναχρησιμοποιούμενα μπουκάλια, ιδιαίτερα τα μεταλλικά, έχουν προωθηθεί τα τελευταία χρόνια ως πιο φιλική επιλογή για το περιβάλλον. Παρά ταύτα, έχουν συγκεκριμένο χρόνο χρήσης, ειδικά όταν περιέχουν ανθρακούχα ποτά.
Την ίδια στιγμή, η χρήση πλαστικών μπουκαλιών παραμένει ευρεία. Μελέτη του 2024 έρχεται να αναδείξει έναν επιπλέον λόγο ανησυχίας, πέρα από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences και πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Columbia, του Rutgers και άλλων ιδρυμάτων, εντόπισε σημαντική παρουσία νανοπλαστικών στο εμφιαλωμένο νερό.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, σε ένα λίτρο νερού ανιχνεύθηκαν κατά μέσο όρο περίπου 240.000 πλαστικά σωματίδια, αριθμός που είναι 10 έως 100 φορές υψηλότερος από προηγούμενες εκτιμήσεις.
Τα σωματίδια αυτά, γνωστά ως νανοπλαστικά, είναι εξαιρετικά μικρού μεγέθους και μπορούν να εισέλθουν στον ανθρώπινο οργανισμό, ακόμη και στο αίμα ή τον εγκέφαλο.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η παρουσία τους μπορεί να σχετίζεται με σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως καρκίνος, γενετικές ανωμαλίες και διαταραχές γονιμότητας.
Χημικοί κίνδυνοι πέρα από τα σωματίδια
Πέρα από τα νανοπλαστικά, προβληματισμό προκαλούν και οι φθαλικές ενώσεις που περιέχονται στα πλαστικά.
Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Επιστημών των ΗΠΑ, οι ουσίες αυτές συνδέονται με προβλήματα στην ανάπτυξη, το αναπαραγωγικό σύστημα, τον εγκέφαλο και το ανοσοποιητικό.
Όπως σημείωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης, Beizhan Yan, «μέχρι σήμερα επρόκειτο για ένα ανεξερεύνητο πεδίο, όπου οι μελέτες βασίζονταν σε εκτιμήσεις. Πλέον έχουμε τη δυνατότητα να δούμε με μεγαλύτερη ακρίβεια τι πραγματικά υπάρχει».
Η συζήτηση γύρω από την κατανάλωση νερού αποκτά έτσι μια νέα διάσταση, που αφορά όχι μόνο την ποσότητα, αλλά και την ποιότητα και κυρίως το μέσο μέσω του οποίου φτάνει στον οργανισμό.
