Ο Πρωθυπουργός επικαλέστηκε την περιπέτεια του Γιώργου Μυλωνάκη με τον τρόπο που τα τρολ συνέδεαν τους θανάτους και τις αυτοκτονίες με τα μνημόνια. Και από τη συζήτηση για το κράτος δικαίου απουσίαζαν οι υπουργοί που είχαν πάρει τον κοριό του ισραηλινού απόστρατου…
Το 2013 δύο φοιτητές έχασαν τη ζωή τους από αναθυμιάσεις που προκλήθηκαν από αυτοσχέδιο μαγκάλι. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, συνεπικουρούμενα από τρολ, απέδωσαν την τραγωδία σε μνημονιακό έγκλημα. Τα παιδιά πέθαναν επειδή δεν είχαν χρήματα για να αγοράσουν πετρέλαιο. Συνεπώς για το θάνατο τους ευθύνονται ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος.
«Ντροπή» φώναζαν τότε από τα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας. Και είχαν δίκιο. Το επιχείρημα ήταν χυδαίο, αλλά κάτι τέτοια κόβουν πολιτικά εισιτήρια. Αλλωστε, εκείνη την εποχή, αρκετοί έψαχναν αυτοκτονίες ή αιφνίδιους θανάτους για να τους συρράψουν στις σελίδες των μνημονίων.
Το θυμήθηκα ακούγοντας τον Πρωθυπουργό να συνδέει την περιπέτεια του Γιώργου Μυλωνάκη με την πίεση που δέχθηκε έπειτα από δημοσίευμα εφημερίδας, το οποίο περιείχε αναφορές σε υπόθεση παιδεραστίας. Βέβαια ο Γιώργος Μυλωνάκης προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ενώ ο άνθρωπος έκανε και τις πασχαλινές του διακοπές. Αλλωστε όταν βρίσκεσαι στην πολιτική, ξέρεις ότι θα δεχθείς επιθέσεις, λάσπη και χυδαίες επιθέσεις. Είναι, λοιπόν, υπερβολικό (ή πολύ μικρό) να αναζητείς αιτιώδη συνάφεια ανάμεσα σε ένα δημοσίευμα και μία σοβαρή περιπέτεια υγείας. Και, κυρίως, δεν είναι πολιτική.
Το σημειώνω καθώς ήταν το μοναδικό απόσπασμα από την κοινοβουλευτική συζήτηση για το κράτος δικαίου που μου προκάλεσε σοβαρή εντύπωση. Διότι ήταν το σημείο όπου τελείωσαν τα επιχειρήματα και εκδηλώθηκε η απελπισία. Αυτό επαναλήφθηκε όταν ο Πρωθυπουργός παρίστανε ότι δεν θυμάται πως ονομάζεται ο ισραηλινός απόστρατος που ελέγχεται για τις υποκλοπές. Αλλά και όταν υιοθέτησε ειρωνικό ύφος απευθυνόμενος προς τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Αυτή η στάση ήταν απολύτως λογική. Όταν δεν έχεις τι να πεις, είναι καλύτερο να φωνάξεις. Η ένταση καλύπτει το κενό του λόγου, πολώνει το κλίμα και δημιουργεί συσπειρώσεις. Τουλάχιστον επιβεβαιώθηκε το κλίμα με το οποίο θα πορευτούμε προς τις εκλογές. Παρεμπιπτόντως, μην θεωρείτε ως δεδομένη τη δέσμευση του Μητσοτάκη για εκλογές το 2027. Δεν μπορούσε να πει και κάτι διαφορετικό.
Όμως μισό λεπτό. Ρίξτε μια ματιά στα υπουργικά έδρανα. Υπάρχουν σημαντικές απουσίες. Η Βουλή συζητά για το κράτος δικαίου, όμως κορυφαίοι υπουργοί λείπουν από την αίθουσα. Μην απορείτε. Και εσείς στη θέση τους το ίδιο θα κάνατε. Είναι οι υπουργοί που δέχθηκαν τον κοριό του ισραηλινού απόστρατου. Ναι, του τύπου που ο Πρωθυπουργός συγχέει με τον Μπομπ Ντίλαν. Αυτοί οι υπουργοί δεν ήταν στη Βουλή. Μπορεί να ήταν στον Εθνικό Κήπο, συζητώντας με τις πάπιες περί πολιτικής αξιοπρέπειας.
Συνεπώς αν δεν παρακολουθήσατε τη συζήτηση στη Βουλή δεν χάσατε και τίποτα συνταρακτικό. Δείτε την εικόνα από τα υπουργικά έδρανα και θα τα καταλάβετε όλα.
