Περιδιαβαίνοντας τα social media του τόπου μας (που πλέον έχουν γίνει πιο ενεργά κι από το ΚΕΠ της Ουγκάντας), έπεσα πάνω σε μια ολοκαίνουργια σελίδα.
Τίτλος: «Στιγμές του Μαραθώνα» στα Εγγλέζικα…
Η σελίδα, λένε, δημιουργήθηκε από ευαισθητοποιημένους πολίτες — αν και σε λίγο θα καταλάβετε ποιανού είναι και γιατί έγινε…
Οπότε… σε λίγες ημέρες, μήνες… ενόψει εκλογών και αυλικών θα έχουμε και θα λέμε…
“Ο Μαραθώνας αναπτύσσεται! Οι λακκούβες απλώς δεν το ξέρουν ακόμα.”
Ξαφνικά λοιπόν σε αυτή τη σελίδα, ο Μαραθώνας θα θυμηθεί πως έχει έργα. Και αυτά τα έργα — αν πιστέψουμε τη ΝΕΑ σελίδα — είναι τόσα πολλά, που λείπει μόνο η πινακίδα “Εδώ χτίζεται το Νέο Μόντε Κάρλο”.
Πάρκα, παιδικές χαρές, δρόμοι (αυτοί πάντα «προγραμματίζονται»), και φωτογραφίες με δημάρχους που δείχνουν το χώμα, σαν να ξεκίνησε μόλις ο καλλωπισμός του Σινικού Τείχους.
Το κοινό συμπέρασμα;
“Όλα βαίνουν καλώς. Εσείς φταίτε που δεν βλέπετε.”
“Μήπως τελικά τρώμε κουτόχορτο με delivery;”
Κι εδώ έρχεται το βασικό ερώτημα, φίλοι μου.
Όχι αν στηρίζεται ή όχι η δημοτική αρχή από τη σελίδα.
Όχι αν είναι αυθόρμητη ή κατασκευασμένη.
Αλλά αν νομίζουν ότι οι κάτοικοι του Μαραθώνα τρώνε κουτόχορτο.
Και όχι οποιοδήποτε κουτόχορτο — αλλά αυτό το premium, με λουλούδια προεκλογικής προέλευσης και συσκευασία «ελπίδας».
Γιατί εντάξει, ένα φίλτρο να το βάλεις.
Μια λεζάντα να την τραβήξεις.
Αλλά αν το timeline του δήμου θυμίζει φυλλάδιο από σουρεαλιστικό ταξιδιωτικό γραφείο, τότε ίσως πρέπει να ελέγξουμε αν ζούμε σε παράλληλο σύμπαν.
“Οι στιγμές κρατάνε λίγο. Η κοροϊδία, όμως, έχει διάρκεια.”
Η πραγματικότητα στον Μαραθώνα δεν είναι τα hashtags.
Είναι οι δρόμοι που μοιάζουν με πεδίο μάχης, οι παραλίες με τα σκουπίδια και τα έργα που έχουν μείνει στο επίπεδο «παρουσίασης PowerPoint».
Οπότε, αγαπητή σελίδα, ο κόσμος του Μαραθώνα ούτε αφελής είναι, ούτε έχει επιλέξει να ζήσει σε εικονική πραγματικότητα.
Με τιμή (και λίγη ειρωνεία),
Αντώνης Δημητρόπουλος
Δημοσιογράφος – Ελεύθερος σκοπευτής της τοπικής παραλογίας
