Τώρα ο Τραμπ είναι μία εικόνα που ξεφτίζει, ένας χρωματισμένος τοίχος που χάνει το χρώμα του και καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ντουβάρι αδιεξόδου πάνω στο οποίο κινδυνεύει να συνθλιβεί ο κόσμος όπως τον ξέραμε. Και η Ιστορία παραδίδει ένα μάθημα στους αφελείς. Απλό και κατανοητό
Ψάχνω τους εν Ελλάδα φίλους του προέδρου Τραμπ. Και όπου και αν στρέψω το κιάλι μου δεν βλέπω τίποτα πέρα από τις πλάτες κάποιων φευγάτων.
Και εντάξει, οι ακραιφνείς τραμπικοί της κυβέρνησης έχουν και άλλες δουλειές. Ασχολούνται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα ρουσφέτια και την Κοβέσι. Τώρα όμως μας λείπει ολόκληρο ελληνικό σκέλος του κινήματος MAGA. Πού κρύφτηκαν όλοι αυτοί;
Ο Μάκης Βορίδης γιατί δεν μας λέει για τον στιβαρό ηγέτη που απέκτησε η Δύση; Ο Αδωνις Γεωργιάδης γιατί δεν σπεύδει υποστηρικτικά στο πλευρό του προέδρου; Ξέχασε η Αφροδίτη Λατινοπούλου να χορεύει στο ρυθμό του YMCA; Τι συνέβη στον Κυριάκο Βελόπουλο και σταμάτησε να εξυμνεί τον ηγέτη του ελεύθερου κόσμου;
Και, κυρίως, που είστε όλοι εσείς που σχολιάζατε για τον αγαπημένο πρόεδρο; Δεν κάνει πολέμους, αποκαθιστά τις παραδόσεις και την έννοια της οικογένειας, τελειώνοντας με την τρέλα του woke. Εχετε λουφάξει και εσείς. Αλλά ξέρετε κάτι; Ολο αυτό το κακό που έσπειρε ο πρόεδρος είναι και το ξόρκι με το οποίο ο κόσμος ελπίζει να απαλλαγεί από όσα εκείνος αντιπροσωπεύει.
Πριν από δύο χρόνια ο Τραμπ και το ιδεολογικό ρεύμα που δημιούργησε ήταν όχι απλώς αντικείμενο μελέτης, αλλά φόρμουλα επιτυχίας. Μέσα σε μία νύχτα εμφανίστηκαν κλώνοι σε όλη τη Δύση, σαν βαμπίρ που δαγκώθηκαν από τον Τραμπ. Και άρχισαν να γράφονται σεντόνια με αναλύσεις για τη νέα εποχή που ανατέλλει με τη δύση του παλιού κόσμου. Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια. Στιβαρή διακυβέρνηση. Τέλος στην ασυδοσία του δικαιωματισμού. Αλλωστε ο τραμπισμός νομιμοποιεί πολιτικά τα ταπεινότερα των κοινωνικών ενστίκτων. Τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία, τον αυταρχισμό. Ακόμα και οι παραληρηματικές δηλώσεις του προέδρου έβγαζαν νόημα για τους οπαδούς του.
Και τώρα; Τώρα ο Τραμπ είναι μία εικόνα που ξεφτίζει, ένας χρωματισμένος τοίχος που χάνει το χρώμα του και καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ντουβάρι αδιεξόδου πάνω στο οποίο κινδυνεύει να συνθλιβεί ο κόσμος όπως τον ξέραμε. Και η Ιστορία παραδίδει ένα μάθημα στους αφελείς. Απλό και κατανοητό. Με απτά παραδείγματα που σκάνε σαν μπόμπες και γράφουν στον πίνακα με τις τιμές των καυσίμων.
Φίλοι του προέδρου Τραμπ την πατήσατε, αλλά δεν σας αξίζει καμία συμπάθεια για αυτό. Αλλά, δυστυχώς, τη δική σας ματαίωση την πληρώνουμε και όλοι οι υπόλοιποι. Το πρόβλημα δεν είναι ότι διαψευστήκατε. Είναι ότι μέχρι να διαψευστείτε, αφήσατε πίσω σας έναν κόσμο πιο πρόθυμο να πιστέψει το επόμενο ψέμα.
Και εδώ προβάλλει το βασικό ερώτημα: είναι ο τραμπισμός γέννημα του Τραμπ ή της εποχής; Η αποδόμηση του, όπως συντελείται μπροστά στα μάτια μας, θα οδηγήσει στην αποκατάσταση μίας κανονικότητας όπως τη γνωρίζαμε ή θα φέρει κάτι καινούργιο, ακόμα πιο σκληρό και ακραίο; Δύσκολο ερώτημα. Και το χειρότερο είναι ότι πρέπει πρώτος να απαντήσει ο Τζο από την Αλαμπάμα και ο Μπεν από το Τέξας.
Και με την ευκαιρία, δείτε ένα φρέσκο βίντεο με υποστηρικτές του Τραμπ
