Δήμαρχοι σπαταλούν χιλιάδες ευρώ σε “πολιτιστικές” φιέστες, ενώ άλλοι γλιτώνουν λεφτά και προσφέρουν σοβαρό θέαμα – αλλά τους κατηγορούν κι από πάνω.
Κάθε καλοκαίρι, η ίδια εικόνα. Αφίσες με “γνωστά” ονόματα, δήμαρχοι με μικρόφωνα, συναυλίες με ντεσιμπέλ και κόστος που θα τρόμαζε ακόμα και ιδιώτη παραγωγό. Ονομάζουν το θέαμα “πολιτιστική δράση” και το πουλάνε ως κοινωνικό έργο. Κανείς, όμως, δεν μιλάει για το ταμείο. Γιατί αν κοιτούσαμε τις δαπάνες, θα βλέπαμε καθαρά πως κάθε χειροκρότημα κοστίζει – και το πληρώνουμε όλοι.
Οι χρυσοπληρωμένες βραδιές των δημοτών
Δήμοι με μεγάλη ιστορία, σπαταλούν 10.000, 20.000, μέχρι και 30.000 ευρώ ( για να μη σας πούμε έως και 200.000), για να φέρουν “καλλιτέχνες” που γέμιζαν μαγαζιά τη δεκαετία του 2000. Το αποτέλεσμα; Μια βραδιά με playback, μέτρια προσέλευση και φωτογραφίες για το Facebook του δημάρχου. Και την επόμενη μέρα; Η πόλη ίδια. Ο πολιτισμός ανύπαρκτος. Το ταμείο, πιο άδειο. Μάλιστα τα προβάλουν και ως “μαγικά πολιτιστικά καλοκαίρια”. Να παρακαλάνε αυτοί οι “βλαχοδήμαρχοι” μη ψάξει κανείς και δει τα κόστη τους και τα συγκρίνει με άλλες παραγωγές…
Οι σοβαροί – που δεν κάνουν θόρυβο
Υπάρχουν και αυτοί που παλεύουν και οργανώνουν λιγότερες αλλά ποιοτικές εκδηλώσεις, με σεβασμό στο κοινό και στον προϋπολογισμό. Έντεχνο, λαικό, μοντέρνο και άλλα πολλά! Χωρίς “ρουσφέτια” και υπερτιμολογήσεις. Αυτοί, όμως, σπάνια βγαίνουν στα φώτα. Δεν έχουν ανάγκη τα πανηγύρια – έχουν περιεχόμενο.
Και μετά, έρχεται η λύση: Αυτοχρηματοδότηση
Αν θες να δεις τι σημαίνει πραγματική υπευθυνότητα, δες τους δήμους που λένε:
«Θέλετε εκδηλώσεις; Πολύ ωραία. Ο χώρος δικός μας, η συναυλία δική σας. Εμείς δεν πληρώνουμε ούτε ευρώ. Φέρτε όποιο όνομα θέλετε και κάντε τη πόλη μου καλοκαιρινό συναυλιακό προορισμό»
Αυτοχρηματοδοτούμενες συναυλίες από επαγγελματίες, με εισιτήριο για όποιον ενδιαφέρεται. Αλλά αντί να επαινούνται αυτοί οι δήμαρχοι, βρίσκονται να απολογούνται σε “καλλιτέχνες” που έχασαν τις δημόσιες αναθέσεις.
Ποιος κάνει τελικά πολιτισμό;
Αυτός που ξοδεύει 20.000€ για να παίξει ο φίλος του φίλου, που είχε γνωστό το φίλο που υπογράφει… με την ορχήστρα μπροστά σε 100 ή ακόμα και σε 1000 άτομα; Ή αυτός που στήνει μια συναυλία χωρίς να πειράξει ευρώ του δημότη;
