Υπάρχουν κάποιες στιγμές που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις το γελοίο από το σοβαρό. Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν μια τεράστια φαιδρότητα εκφέρεται με τον πλέον σοβαρό τρόπο. Σαστίζεις, νομίζεις ότι κάτι δεν καταλαβαίνεις και προσπαθείς να ξαναπιάσεις το θέμα από την αρχή για να βρεις το κομμάτι που σου διαφεύγει.
Το έπαθα ακούγοντας τις δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών Κώστα Κυρανάκη. Ο υπουργός αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση εξετάζει πρωτοβουλία για τη μείωση του κομίστρου των ταξί τα βράδια της Παρασκευής, του Σαββάτου και της Κυριακής, προκειμένου να μετακινούνται με ασφάλεια οι πολίτες που θα πιουν ένα ποτήρι παραπάνω, αλλά δεν θα χρειαστεί να πιάσουν τιμόνι. Και τι θα γίνει με τα χρήματα που θα χάσουν οι ταξιτζήδες; Απλό: θα καλυφθούν από τον προϋπολογισμό.
Ναι, είναι αλήθεια. Υπάρχει αυτό το σχέδιο. Το επόμενο βήμα θα είναι να επιδοτηθούν τα ζευγάρια για να μισθώνουν υπηρεσίες baby sitter, ώστε να εξασφαλιστεί από κάθε πλευρά μια επιτυχημένη έξοδος το Σαββατόβραδο. Και εκτός των άλλων, θα αποκτήσουν ένα επιπλέον εισόδημα χιλιάδες νεαρές κοπέλες.
Τώρα βέβαια, αν πεις στον Κυρανάκη ότι η σκέψη του στερείται σοβαρότητας, θα σου απαντήσει ότι τα δυστυχήματα που προκαλεί η κατανάλωση αλκοόλ επιβαρύνουν την οικονομία, το σύστημα Υγείας, το Ασφαλιστικό κ.λπ. Μπορεί και να προσθέσει ότι η αύξηση στην κατανάλωση αλκοόλ θα βελτιώσει τα δημοσιονομικά έσοδα.
Κουραφέξαλα. Προσπαθούν να δώσουν ό,τι μπορούν: «Πάρτε ένα νοίκι δώρο, μια παράταση για τον καθαρισμό του οικοπέδου ως τα μέσα Ιουνίου, και βγείτε να το γιορτάσετε με κανένα ποτηράκι – κερνάμε το ταξί».
Μια στοιχειωδώς σοβαρή πολιτεία δεν επιδοτεί το ταξί του ανεύθυνου που θα έπιανε τιμόνι έχοντας κατεβάσει μερικά ποτήρια. Σε αυτούς τους πολίτες χρειάζεται τιμωρία, όχι επιδότηση. Διότι το πρόβλημα με τα τροχαία δυστυχήματα που προκαλούνται από την κατανάλωση αλκοόλ αντιμετωπίζεται με πιο απλό τρόπο: με εξαντλητικούς ελέγχους και εξοντωτικά πρόστιμα. Και με αφαίρεση άδειας οδήγησης για μερικά χρόνια, αν όχι δια παντός. Αλλά ποια κυβέρνηση θα τολμήσει να το πράξει; Θα ανησυχήσει μήπως την εγκαλέσουν επειδή πάει να μας κόψει και το «ένα ποτηράκι παραπάνω».
Αν εφαρμοστεί αυτή η σαχλή, προσβλητική ιδέα, θα μιλάμε για το άκρον άωτον του λαϊκισμού. Δεν θα έχει πιο κάτω. Το κράτος-πατερούλης που θα φροντίσει να πιεις τις ποτάρες σου χωρίς να κινδυνεύεις. Κατά τα λοιπά, δεν χάνουν την ευκαιρία να επικαλούνται την έννοια της ατομικής ευθύνης. Είναι πλέον πολλές οι καταστάσεις όπου η κυβέρνηση δεν μοιάζει απλώς με αυτό που κατήγγειλε. Μοιάζει και με εκείνο που κορόιδευε.
