Στην Παναγία Σουμελά των Αχαρνών, στις 28 Αυγούστου, βρέθηκαν εκατοντάδες πιστοί και αρκετά πολιτικά πρόσωπα. Ανάμεσά τους ο Αντώνης Σαμαράς, η αναπληρώτρια υπουργός Ειρήνη Αγαπηδάκη, ο υφυπουργός Μάριος Θεμιστοκλέους και ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Στέλιος Πέτσας. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν έκανε πολιτική δήλωση. Κι όμως, η παρουσία του έγινε πολιτική είδηση.
Αυτό είναι το στοιχείο που αξίζει να προσέξει κανείς. Σε μια εκδήλωση με κυβερνητικά στελέχη, η συζήτηση που ακολούθησε στράφηκε και πάλι γύρω από έναν άνθρωπο που βρίσκεται εκτός της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Δεν χρειάστηκε βήμα, ομιλία ή προαναγγελία κόμματος. Αρκούσε η δημόσια παρουσία του για να επανέλθει το ερώτημα: τι θα συμβεί αν ο Αντώνης Σαμαράς αποφασίσει να κατέβει στις εκλογές;
Η απάντηση δεν χωρά σε μια εύκολη πρόβλεψη ποσοστού. Ένα νέο κόμμα χρειάζεται πρόσωπα, οργάνωση, πρόγραμμα και αντοχή σε ολόκληρη την προεκλογική διαδρομή. Αλλά η πιθανή κάθοδος Σαμαρά θα έβαζε τη Νέα Δημοκρατία μπροστά σε μια διαφορετική δυσκολία: θα της ζητούσε να αναμετρηθεί με έναν πρώην πρωθυπουργό της, ο οποίος μπορεί να διεκδικήσει ακροατήριο μέσα από την ίδια την πολιτική της παράδοση.
Κάθε ψήφος που θα πήγαινε προς εκείνον από τη σημερινή εκλογική βάση της ΝΔ θα αποκτούσε ιδιαίτερο βάρος. Σε μια αναμέτρηση όπου η πρωτιά, η διαφορά από το δεύτερο κόμμα και η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης κρίνονται στο άθροισμα, ακόμη και μια περιορισμένη μετακίνηση ψηφοφόρων, που μόνο περιορισμένη δε φαίνεται… θα μπορούσε να αλλάξει τους συσχετισμούς. Αυτό είναι πολιτική εκτίμηση, όχι δεδομένο αποτέλεσμα.
Γι’ αυτό και οι δημόσιες εμφανίσεις του παρακολουθούνται τόσο στενά. Η γιορτή στις Αχαρνές ήταν πρωτίστως θρησκευτική και ποντιακή εκδήλωση, το πλήθος είχε συγκεντρωθεί για την Παναγία Σουμελά, όχι για μια πολιτική συγκέντρωση. Δεν μπορεί, λοιπόν, κανείς να μετατρέψει την παρουσία των πιστών σε εκλογική μέτρηση υπέρ του Σαμαρά. Μπορεί όμως να διαπιστώσει κάτι σαφές: ο Σαμαράς εξακολουθεί να προκαλεί πολιτικό ενδιαφέρον κάθε φορά που εμφανίζεται δημόσια.
Αν τελικά κατέβει, η αναμέτρηση δεν θα αφορά μόνο πόσες ψήφους μπορεί να συγκεντρώσει ο ίδιος. Θα αφορά και πόσοι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας θεωρούν ότι η σημερινή ηγεσία εξακολουθεί να τους εκφράζει. Εκεί βρίσκεται η πραγματική δοκιμασία για το κυβερνών κόμμα και εκείνος που θα δώσει την απάντηση δεν είναι ούτε ο Σαμαράς ούτε το Μέγαρο Μαξίμου. Είναι η κάλπη.
