Στην άλφα-βήτα των φάιναλ φορ, τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου… μέλι. «Δίχως Ταβάρες και Λεν δεν έχει τύχη» έσπευσαν πολλοί να κάνουν μνημόσυνο στη Ρεάλ Μαδρίτης πριν από το f4. Λες και δεν ξέρουν πόσο ζυγίζει η φανέλα της.
Την έστειλε για… αναψυχή την Βαλένθια η ομάδα του Σέρτζιο Σκαριόλο. Και μάλιστα με το δικό της μπάσκετ. Με 62 πόντους στο πρώτο ημίχρονο (η Φενέρ έβαλε 61 στον Ολυμπιακό σε ολόκληρο ματς) και 105 στον τελικό της λογαριασμό. Κοίταζε ο πανούργος Ιταλός μέσα από το ακριβό κοστούμι του, δίχως να αφήσει για μια στιγμή το συναίσθημα να του ξεφύγει. Poker-face που λένε και όσοι απολαμβάνουν να κοιτάζουν γύρω από την πράσινη τσόχα.
κάπως έτσι: Ολυμπιακός-Ρεάλ. Ξανά. Και ξανά. Και ξανά. «Και ήμουν νιος και γέρασα» όπως το λέει ο Γιώργος Νοικοκύρης. Από το μακρινό 1995 στη Σαραγόσα στο τελευταίο ματς του Άρβιντας Σαμπόνις (23π) πριν πάρει το αεροπλάνο για το ΝΒΑ.
Ως το Κάουνας, σαν χθες 21 Μάη του 2023. Στο… μανταρίνι του Σέρχιο Γιούλ πάνω από την τέλεια άμυνα του Μουσταφά Φαλ. Ήταν εκείνο το 79-78 ένα μικρό μπασκετικό Περλ Χάρμπορ. Σε αυτό το παιχνίδι όμως και κυρίως σε αυτό το επίπεδο; Όλα εδώ πληρώνονται.
Την Κυριακή θα είναι ο 5ος τελικός ανάμεσα στους δύο τεράστιους αυτούς οργανισμούς. Η Ρεάλ επικράτησε και το 2015, στον τελικό που έγινε στο δικό της σπίτι. Στην Μαδρίτη: 78-59 με τους 16 πόντους του Κάρολ.
Ο Ολυμπιακός έχει να θυμάται το Λονδίνο του. Το εξωπραγματικό δεύτερο μισό του Βασίλη Σπανούλη που με 22 πόντους οδήγησε στο 100-88 και το θρυλικό back to back. Ήταν 2013.
Είναι 2026. Και αυτή τη φορά είναι Αθήνα. Η Αθήνα του. Το ΟΑΚΑ που όπως το απόγευμα με τη Φενέρ, έτσι και στον τελικό θα ντυθεί στα ερυθρόλευκα. Πως το είπε ο Βαγγέλης Μαρινάκης; «Να το σηκώσουμε ξανά εδώ μέσα». Δίπλα είναι η Νέα Φιλαδέλφεια…
