Δώσε στον λαό μεταγραφές! Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο για τους ποδοσφαιρόφιλους από τις καλοκαιρινές μεταγραφές, τα «σήριαλ», τις ανατροπές, τα… αεροδρόμια που «γκρεμίζονται», τους παικταράδες που έρχονται κλπ, κλπ.
Ο Ολυμπιακός και σε αυτή την κατηγορία βρίσκεται στην κορυφή. Και είναι αλήθεια πως χρόνια τώρα ζούμε ένα déjà vu που λένε οι γάλλοι, πάνω-κάτω. Το φετινό καλοκαίρι είναι ακόμη πιο δημιουργικό από την στιγμή που ο ίδιος ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ζήτησε να γίνουν δραστικές αλλαγές στην ομάδα, άρα και μια σειρά από μεταγραφές σε όλο το εύρος του ρόστερ. Και κάπως έτσι έχουμε φτάσει αισίως στις 10 καλοκαιρινές με τελευταία αυτή του Μανώλη Σάλιακα που το πρωί ανακοινώθηκε επίσημα.
Η Γερμανία για τον Σάλιακα και το φιλόξενο Αμβούργο προφανώς και οδήγησαν την καριέρα του στο επίπεδο που θα ήθελε παίζοντας την περσινή σεζόν στην Μπουντεσλίγκα με πολύ καλές επιδόσεις.
Το τι θα προσφέρει ο Σάλιακας στην δεύτερη θητεία στο μεγάλο λιμάνι δεν μπορεί να το ξέρει κανείς, εκτός αν κάποιος είναι μελλοντολόγος που τότε καλό θα είναι να μας ενημερώσει για να έχουμε καλές σχέσεις μαζί του για ευνόητους λόγους. Αυτό όμως που ξέρουμε και που στο ποδόσφαιρο, συνολικά στον αθλητισμό, παίζει τεράστιο ρόλο είναι η επιθυμία του παίκτη, η χαρά για την επιστροφή του και για την ερυθρόλευκη ριγωτή που ξαναφόρεσε.
Βλέποντας το βίντεο του Ολυμπιακού από την παρουσίαση του Σάλιακα στην Ολλανδία δεν μπορείς να μην προσέξεις τα βουρκωμένα μάτια του όταν μιλάει για τον Ολυμπιακό. Για την ακρίβεια, για τον Ολυμπιακό του. Την ομάδα του, την αγάπη του και την ευκαιρία που έχει να την υπηρετήσει ξανά. Όταν βλέπεις παίκτες να έρχονται στον Ολυμπιακό και να ανατριχιάζουν από χαρά τότε καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι να νοιώθει ο εκάστοτε παίκτης τι ακριβώς πρεσβεύει αυτή η φανέλα που θα φορέσει. Πόσο βάρος πρέπει να σηκώσει, πόσα πρέπει να πετύχει, για πόσα εκατομμύρια κόσμου πρέπει να μοχθήσει.
Είναι λογικό τα «μεγάλα» ονόματα να τραβάνε το ενδιαφέρον, είναι επίσης συνηθισμένο ο «Χ» Αργεντίνος, Βραζιλιάνος, Σέρβος, Ισπανός κλπ, κλπ, να τραβάει περισσότερο την προσοχή από ένα ελληνόπουλο.
Από την άλλη ο Σάλιακας, ο Φορτούνης, ο Ρέτσος, ο Μασούρας, ο Τζολάκης, ο Μουζακίτης, ο Κουτσίδης, ο Φίλης, ο Σιώζος και όλα τα ελληνόπουλα που είναι στον Ολυμπιακό νοιώθουν παραπάνω. Και το καλό για τον Ολυμπιακό είναι πως και η συντριπτική πλειοψηφία των ξένων που έρχονται στην ομάδα «δένονται» και… ελληνοποιούνται.
