Η έναρξη της προετοιμασίας δεν θα αλλάξει. Στις 22 Ιούνη θα ξεκινήσει ο Ολυμπιακός είτε τερματίσει στην δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα των playoffs, είτε παραμείνει τρίτος. Έγιναν καιρό τώρα οι απαραίτητες «προσημειώσεις» από εκείνους που έχουν την ευθύνη.
Η… «αν θες ειρήνη ετοιμάσου για πόλεμο» άσκηση που υποχρεούνται τα front offices ομάδων του πρωταθλητισμού. Και έστω και αν άπαντες προσδοκούσαν στην κατάκτηση του τίτλου που θα διέγραψε την λέξη «προκριματικά» από το καλεντάρι του κλαμπ, είναι έτοιμοι για όλα τα σενάρια.
Όπως φρόντισαν να έχει συμβόλαιο ο προπονητής. Οι ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής. Ότι επιβάλλει το σύγχρονο format του football που συνδέει το τέλος της προηγούμενης σεζόν με την έναρξη της επόμενης.
Φυσικά όμως ο Ολυμπιακός που το βράδυ της Κυριακής θα τερματίσει δεύτερος και ο Ολυμπιακός που θα τερματίσει τρίτος θα πρέπει να συνηθίσει στην ιδέα ότι ανεξαρτήτως ημερομηνιών δεν θα σταθεί τέλη του Ιούνη στην ίδια αφετηρία. Είναι μια άλλη ιστορία το μονοπάτι των προκριματικών που καταλήγει στη league phase του Champions League. Άλλη ιστορία εκείνο που το φινάλε του αφορά στη league phase του Europa League.
Άλλη η πρόκληση, η προσδοκία, η αίγλη, το μεταγραφικό «δόλωμα», το πιθανό «έσοδο». Και εκείνοι που πέρασαν τον χειμώνα κάτω από τα άστρα της κορυφαίας διοργάνωσης σίγουρα το γνωρίζουν: Θα έχει ενδιαφέρον λοιπόν αύριο και όλας να το αποδείξουν. Στην… αρχή του τέλους.
Χειροκρότησε το «Καραϊσκάκης» την Κυριακή τον επίλογο με τον ΠΑΟΚ και ας καίγονταν την ίδια ώρα η Νέα Φιλαδέλφεια από την κατάκτηση του τίτλου. Εκτίμησε το ποδοσφαιρικό κοινό στο Φάληρο, την προσπάθεια. Τις 25 τελικές και τις μεγάλες ευκαιρίες. Περιμένει να χειροκροτήσει όμως και αύριο μια ομάδα που θα δείξει ότι κατανοεί τη σημασία του να κλείσει η σεζόν με δύο νίκες. Με ότι χρειάζεται για το μάξιμουμ πιθανοτήτων της δεύτερης θέσης. Για το εισιτήριο του Champions League.
Μια ελληνική ομάδα έφτασε ως τον Σεπτέμβρη του περνώντας από τρεις προκριματικούς στο μονοπάτι μη πρωταθλητών. Ο Ολυμπιακός του Πέδρο Μαρτίνς σε season 2. Χάθηκε εκείνο το πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης όμως διατήρησε τον Πορτογάλο στον πάγκο του.
Το γκρουπ του ενισχύθηκε εκείνο το καλοκαίρι από τρεις μεταγραφές πρώτης γραμμής (Ρούμπεν Σεμέδο, Ματιέ Βαλμπουενά, Γιουσέφ Ελ Αραμπί) και παρά το καλοκαιρινό σοκ του τραυματισμού του Κώστα Φορτούνη, οι Ερυθρόλευκοι πήγαν με τα φρένα σπασμένα.
Στους προκριματικούς –Πλζεν, Μπασακσεχίρ, Κράσνονταρ με 5 νίκες και 1 ισοπαλία. Στους ομίλους του Champions League – 3οι με Τότεναμ, Μπάγερν Ερυθρό Αστέρα-. Στα νοκ άουτ του Europa League όπου προέκυψε η απίθανη πρόκριση επί της Άρσεναλ στο Emirates. Και φυσικά το εγχώριο νταμπλ.
Δεν μπορείς να προβλέψεις το μέλλον. Μπορείς όμως να καταλάβεις έναν οργανισμό που έχει -πέρα από την διάθεση και- την τεχνογνωσία να διορθώσει μια χρονιά με την επόμενη. Και την ανάγκη του να έχει όσο το δυνατόν καλύτερη εκκίνηση για τα επόμενα.
Για αυτή την προϋπόθεση παίζουν αύριο οι παίκτες του Μεντιλίμπαρ το τελευταίο «εντός» της χρονιάς κόντρα στον Παναθηναϊκό. Όχι για την εξιλέωση, αλλά για την επιβεβαίωση ότι είναι εναρμονισμένοι με το βασικό moto του πρωταθλητισμού. Εκείνου που επιτρέπει να πέσεις, αλλά υποχρεώνει να σηκωθείς…
