Σε αυτόν τον πόλεμο δεν μας απασχολούν ούτε μας συγκινούν τα θύματα. Γιατί πρωτίστως μας ενδιαφέρουν οι επιπτώσεις στην τσέπη μας. Και έτσι ενώ δεν βλέπουμε τα θύματα στην τηλεόραση καταλαβαίνουμε ότι τα θύματα αυτού του πολέμου είμαστε εμείς.
Σε αυτόν τον πόλεμο τα θύματα δεν μας συγκινούν και τόσο. Για την ακρίβεια δεν μας συγκινούν καθόλου. Κάτι πήγε να γίνει με τα κορίτσια που σκοτώθηκαν την πρώτη μέρα αλλά και αυτό σήμερα φαίνεται σαν να μη συνέβη ποτέ.
Είναι βέβαια και η επικοινωνιακή στρατηγική των εμπλεκομένων που αποφεύγουν να μας πληροφορούν για τις ανθρώπινες απώλειες. Ο πόνος της καταστροφής δεν υποστηρίζεται από εικόνες. Ομως, ούτως ή άλλως, σε αυτόν τον πόλεμο καίγεται η τσέπη μας, συνεπώς τα θύματα έχουν μικρότερη σημασία από την τιμή του λίτρου στο βενζινάδικο. Επίσης είναι απολύτως αδιάφορο αν είστε με τον Τραμπ ή με τους μουλάδες. Το κόστος είναι το ίδιο για όλους, απλώς ο καθένας το σηκώνει με διαφορετικό βαθμό άνεσης ή δυσκολίας. Αρα μη μαλώνετε αδίκως στα social και ελάτε να επιστρέψουμε όλοι μαζί στο 1979.
Τότε εκδηλώθηκε η επανάσταση στο Ιράν. Το πετρέλαιο κόστιζε 14 δολάρια το βαρέλι -τιμή που δείχνει αστεία σε σχέση με τις σημερινές. Με το που ξέσπασε το κίνημα των μουλάδων, το βαρέλι πήρε είκοσι δολάρια σε ένα χρόνο. Μειώθηκε η παραγωγή; Οχι. Μόλις κατά 4%. Αλλά στις κρίσεις το πετρέλαιο δεν ακριβαίνει μόνο επειδή λείπει. Ακριβαίνει επειδή κάποιοι στοιχηματίζουν ότι θα λείψει.
Την ίδια στιγμή, τα χρηματιστήρια δεν ακολούθησαν αντίστοιχη διαδρομή. Οι δείκτες υποχώρησαν τις πρώτες ημέρες της έντασης, αλλά η πτώση ήταν περιορισμένη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αρκούσε μια ένδειξη αποκλιμάκωσης για να αντιστραφεί μέσα σε ώρες. Μια αναβολή επίθεσης, μια διπλωματική δήλωση, μια διαρροή αρκούσαν για να επαναφέρουν τους δείκτες σε θετικό έδαφος. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο έξυπνος ή ο «πονηρός» έβαλαν στην τσέπη μερικά εκατομμύρια μέσα σε λίγες ώρες. Καλό χαρτζιλίκι βγήκε και για όσους περιστρέφονται γύρω από τη μεταφορά του πετρελαίου. Μέσα σε λίγες μέρες ένας ναύλος που κόστιζε 80.000 δολάρια τη μέρα, δεκαπλασιάστηκε. Διόλου άσχημα.
Εντάξει, το ξέρουμε αυτό. Οι αγορές λειτουργούν με βάση τις προσδοκίες. Ομως πλέον νομίζεις ότι όλα γίνονται εντελώς κυνικά, χωρίς καν να τηρούνται τα προσχήματα. Ο Τραμπ με μία δήλωση του κάνει τζίρους δισεκατομμυρίων. Πιστεύει κανείς ότι ένας άνθρωπος σαν τον Τραμπ θα αφήνε αναξιοποίητη αυτή τη δυνατότητα;
Και εσύ απλώς κοιτάζεις. Τις τιμές στο βενζινάδικο. Τα καπέλο στο ταμπελάκι της λαϊκής. Τις αποταμιεύσεις που επένδυσες στο χρηματιστήριο και τώρα πηγαίνουν πάνω-κάτω. Και εσύ απορείς για ποιο λόγο δεν βλέπουμε θύματα στην τηλεόραση. Αφού, ρε κορόιδο, το θύμα είσαι εσύ.
