Το να ερωτευόμαστε τρελά μοιάζει σαν μία καθολική ανθρώπινη εμπειρία. Ωστόσο, νέα αμερικανική έρευνα δείχνει ότι ο έρωτας δεν συμβαίνει σε όλους με την ίδια ένταση. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περισσότεροι από εμάς θα νιώσουμε εκείνη την ένταση με τις «πεταλούδες στο στομάχι» και την διαρκή σκέψη για τον άλλον μόλις μία ή δύο φορές στη ζωή μας. Και αν!
Η εν λόγω μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Interpersona: An International Journal on Personal Relationships και σε αυτή συμμετείχαν περισσότεροι από 10.000 ανύπαντροι ενήλικες στις ΗΠΑ. Οι επικεφαλής της μελέτης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο παθιασμένος έρωτας εμφανίζεται κατά μέσο όρο μόνο δύο φορές σε ολόκληρη τη ζωή ενός ανθρώπου.
Τι είναι ο «παθιασμένος έρωτας»;
Πρόκειται για την έντονη φάση στην αρχή μιας σχέσης και περιλαμβάνει:
εμμονική σκέψη για τον σύντροφο
έντονη επιθυμία όταν είστε χώρια
αυξημένη διέγερση όταν είστε μαζί
Ο ψυχολόγος Ρόμπερτ Στέρνμπεργκ το 1986 τον περιέγραψε ως ένα από τα τρία βασικά συστατικά της αγάπης, μαζί με την οικειότητα και τη δέσμευση. Σε αντίθεση όμως με αυτά, το πάθος συνήθως φεύγει γρήγορα. Έρευνες δείχνουν ότι διαρκεί από έξι μήνες έως τρία χρόνια και συχνά μετατρέπεται σε συντροφική αγάπη, μια βαθιά, σταθερή σχέση χωρίς την ίδια εκρηκτική ένταση.
Ποιοι ερωτεύονται πιο συχνά;
Με βάση την έρευνα, η συχνότητα του παθιασμένου έρωτα αυξανόταν ελαφρώς με την ηλικία, αλλά η διαφορά ήταν μικρή. Οι μεγαλύτεροι είχαν απλώς περισσότερα χρόνια για εμπειρίες. Επίσης, οι άνδρες ανέφεραν ελαφρώς περισσότερες εμπειρίες από τις γυναίκες.
Γιατί μειώνεται με την ηλικία;
Υπάρχουν κάποιοι λόγοι, που όσο μεγαλώνουμε μειώνονται οι πιθανότητες να γνωρίσουμε τον γεμάτο πάθος και ένταση έρωτα:
1. Έρωτας και βιολογικοί λόγοι
Η αναζήτηση έντονων εμπειριών κορυφώνεται γύρω στα 17-18 έτη. Το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, που βασίζεται στην ντοπαμίνη, ενεργοποιείται έντονα όταν ερωτευόμαστε, προκαλώντας αισθήματα ευφορίας και έντονης επιθυμίας. Αυτό το σύστημα είναι πιο δραστήριο κατά τη νεότητα.
2. Κοινωνία και έρωτας
Οι νεότεροι έχουν λιγότερες ευθύνες. Μεγαλώνοντας, οι σχέσεις γίνονται πιο σταθερές και λιγότερο «εκρηκτικές».
3. Παράγοντας μνήμης
Οι μεγαλύτεροι ίσως επαναξιολογούν το παρελθόν τους πιο αυστηρά και θέτουν υψηλότερα κριτήρια για το τι θεωρούν «πραγματικά παθιασμένο έρωτα».
Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Η έρευνα αμφισβητεί την ιδέα ότι ο παθιασμένος έρωτας είναι συχνός και καθολικός. Το εύρημα ότι ένας άνθρωπος τον βιώνει μόνο δύο φορές κατά μέσο όρο στη ζωή τους και 1 στους 7 ποτέ δείχνει ότι η «κανονικότητα» είναι πιο ποικιλόμορφη απ’ όσο πιστεύουμε. Η αλήθεια είναι ότι ακόμη και αν δεν βιώνουν όλοι έναν έρωτα γεμάτο πάθος και ένταση, αυτό δεν κάνει τη ζωή τους λιγότερο ουσιαστική.
* Πηγή: Vita
