Ο Ισίδωρος Κούβελος δεν είναι απλώς ένας άνθρωπος του αθλητισμού. Είναι ένας διαχρονικός υπηρέτης του, σε κάθε επίπεδο. Από τις παιδικές του μέρες στον Εθνικό, μέχρι την Προεδρία της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας και, σήμερα, της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, η πορεία του δεν έχει ούτε σκιές ούτε τυχαία βήματα. Με πίστη στις Ολυμπιακές Αξίες, διοικητική εμπειρία, και το ήθος του ανθρώπου που δεν διαπραγματεύεται αρχές, ο Ισίδωρος Κούβελος ανοίγει τη σκέψη του σε μια συνέντευξη-παρακαταθήκη. Μιλά για όσα έζησε, όσα ονειρεύεται, όσα τον συγκίνησαν και όσα τον προβληματίζουν. Με λόγο καθαρό, χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς μεγάλα λόγια. Όπως είναι κι ο ίδιος. Ένας άνθρωπος που έκανε τον αθλητισμό τρόπο ζωής – και την ευθύνη, καθημερινή του πράξη.
Συνέντευξη στον Βασίλη Σπαντούρο
Ένα μπουκάλι γάλα κι ένα όνειρο ζωής
Θυμάστε τη στιγμή που νιώσατε για πρώτη φορά πως ο αθλητισμός δεν θα είναι απλώς ένα χόμπι, αλλά κάτι που θα καθορίσει τη ζωή σας; Ποια ήταν εκείνη η σπίθα;
Με τον αθλητισμό ήμουν παθιασμένος από μικρό παιδί. Θυμάμαι τον εαυτό μου να τρέχω, να πηδάω, να κάνω ρίψεις στον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο, υπό τις οδηγίες του μεγάλου προπονητή Σταμάτη Σμυρνιώτη. Μαθητής των πρώτων τάξεων του Α’ Γυμνασίου στην Πλάκα, δεν χόρταινα τις ώρες που πέρναγα στον Εθνικό, με μια μεγάλη παρέα συμμαθητών μου, δίπλα σε καταξιωμένους αθλητές, στους οποίους όλοι θέλαμε να μοιάσουμε! Θυμάμαι με συγκίνηση ένα γεγονός που πραγματικά καθόρισε την μετέπειτα αφοσίωση μου στον αθλητισμό: Μια μέρα ο Σμυρνιώτης, βλέποντας τις καθημερινές μου προσπάθειες να βελτιώσω τις επιδόσεις μου, με φώναξε κοντά του και μου έδωσε ένα μπουκάλι γάλα ως ανταμοιβή γι’ αυτές μου τις προσπάθειες!!! Ένα μπουκάλι γάλα μετά την προπόνηση ήταν η ανταμοιβή στους ήδη φτασμένους αθλητές και το γεγονός ότι συμπεριέλαβε και εμένα μεταξύ αυτών, με ανέβασε ψυχολογικά και με έκανε να πιστέψω πως ο αθλητισμός είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή άσκηση ευχαρίστησης! Και τότε ήταν που συνειδητοποίησα πως έπρεπε να αφιερώσω ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου στον αθλητισμό…
Μην σταματήσεις να ονειρεύεσαι – συμβουλές στον νεαρό Ισίδωρο
Αν γυρίζατε πίσω στον νεαρό Ισίδωρο, λίγο πριν ξεκινήσει την πορεία του, τι θα του λέγατε; Τι να προσέξει και τι να τολμήσει;
Είχα την ευτυχία να ασχοληθώ μέχρι σήμερα με τον αθλητισμό από διάφορες θέσεις και αντίστοιχες προκλήσεις. Την δεκαετία του ’80, ίδρυσα τον «Theseus S. C. Basketball Club», σε μια προσπάθεια να μαζέψω τους νέους των περιοχών Ακρόπολης και Θησείου και να τους δώσω έναν στόχο στην ζωή τους μακρυά από τις επικίνδυνες προκλήσεις που αναπτύσσονταν με μεγάλη ταχύτητα την εποχή εκείνη. Και επειδή το μπάσκετ ήταν ένα άθλημα που ταίριαζε στον χαρακτήρα μου, εντάχθηκα πολύ γρήγορα στον μπασκετικό Πανιώνιο, στον οποίο ως Αντιπρόεδρος και αρχηγός της ομάδας από το 1989 μέχρι το 1995, ευτύχησα να ζήσω την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος του 1991, και την συμμετοχή μας στην περίοδο 1993-1994 στους ημιτελικούς του Korac Cup. Μέχρι σήμερα ο αθλητισμός με έχει γεμίσει με πολλές ευτυχισμένες στιγμές! Θα ήταν όμως ψέμα αν πω, πως όλες οι στιγμές που έζησα, ως υπηρέτης ουσιαστικά του αθλητισμού, ήταν στρωμένες με χαρές και ροδοπέταλα! Αν μπορούσα να μεταφέρω τις μέχρι σήμερα εμπειρίες μου από την ενασχόληση μου με τον αθλητισμό στον νεαρό τότε εαυτό μου, θα του έλεγα να δώσει πίστη σε αυτό που βάζει ως στόχο, να μην κάνει πίσω από τις αρχές που πιστεύει και το κυριότερο να ολοκληρώσει αυτό που επιδιώκει. Από την άλλη, θα του έλεγα να μην πιστεύει εύκολα όλους εκείνους που θα προσπαθήσουν να τον πλησιάσουν γιατί πίσω από ένα χαμόγελο και μια κολακεία είναι πολύ πιθανόν να κρύβεται το δόντι ενός φιδιού ή η προσπάθεια αναρρίχησης ενός ανίκανου. Καθώς επίσης να επιλέξει με προσοχή εκείνον που θα του σταθεί στα δύσκολα μέσα στον χρόνο! Και τέλος να μην σταματήσει ποτέ να ονειρεύεται, γιατί οι όμορφοι στόχοι θέλουν υπομονή και επιμονή…
ΔΟΑ: Από την επιβίωση στην παγκόσμια ακτινοβολία
Έχετε περάσει από πολλά σταυροδρόμια, σε θέσεις-κλειδιά, με δύσκολες αποφάσεις. Πότε νιώσατε ότι βρίσκεστε μπροστά σε κάτι πραγματικά μεγάλο; Υπήρξε στιγμή που νοιώσατε να αλλάζει το τοπίο γύρω σας;
Η πρώτη μεγάλη πρόκληση για μένα ήταν όταν ανέλαβα την Προεδρία της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας το 2009. Είχα για λίγο ζήσει το μεγάλο αυτό σχολείο ως Αντιπρόεδρος της, με Πρόεδρο τον αείμνηστο Νίκο Φιλάρετο, ο οποίος προσπάθησε για πολλά χρόνια να ισορροπήσει την Ακαδημία, ανάμεσα στην οικονομική ένδεια και την έλλειψη ενός μεγάλου σχεδίου αναβάθμισης της. Και μέχρι ενός σημείου κατάφερε να κρατήσει τον μεγάλο αυτόν εκπαιδευτικό θεσμό γνωστό για την μοναδικότητα του στην Ολυμπιακή Οικογένεια. Όταν το 2009 η Ολομέλεια της ΕΟΕ μου εμπιστεύτηκε την Προεδρεία της ΔΟΑ ένοιωσα πως είχε έρθει η ώρα να τοποθετήσει κάποιος την Ακαδημία στο πραγματικό της ύψος, να αυξήσει τις δράσεις της και να προβάλει το εκπαιδευτικό της έργο σε κάθε γωνιά της γης. Με την βοήθεια των άξιων συνεργατών μου και του εξαίρετου στελεχιακού δυναμικού της ΔΟΑ, επεκτείναμε τον λειτουργικό χρόνο της ακαδημίας από τρεις σε εννιά μήνες τον χρόνο και δημιουργήσαμε νέες και μεγάλες εκπαιδευτικές δράσεις, όπως το Master Ολυμπιακών Σπουδών σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, τις συνεργασίες με Πανεπιστήμια του εξωτερικού, την αναβάθμιση των Διεθνών Συνόδων για Νέους και για τις Εθνικές Ολυμπιακές Ακαδημίες! Με όλες αυτές τις δράσεις καταφέραμε να καταστήσουμε την ΔΟΑ ως παγκόσμιο κέντρο Ολυμπιακής εκπαίδευσης, το οποίο μάλιστα, ο μέχρι πρότινος Πρόεδρος της ΔΟΕ Τόμας Μπαχ χαρακτήρισε ως την μοναδική γέφυρα μεταξύ του ιστορικού παρελθόντος και του σύγχρονου Ολυμπιακού Κινήματος! Είμαι περήφανος που μέσα από πολλές αντιξοότητες, κυρίως οικονομικής φύσεως, μετά από τα 16 χρόνια της Προεδρίας μου, παρέδωσα στους άξιους συνεχιστές της Διοίκησης της ΔΟΑ, ένα πραγματικά μεγάλο εκπαιδευτικό θεσμό που συνεχίζει να επιτελεί τον σκοπό του, της διάδοσης δηλαδή των Ολυμπιακών Αξιών σε χιλιάδες νέους από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Προεδρία ΕΟΕ: Δοκιμή πίστης, πεδίο αλλαγών
Η εκλογή σας στην προεδρία της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής συνοδεύτηκε από θετικά μηνύματα και υψηλές προσδοκίες. Ποιο είναι το δικό σας στοίχημα; Τι θα θέλατε να αφήσετε πίσω σας ως πρόεδρος της ΕΟΕ;
Η εκλογή μου στην Προεδρία της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής είναι η δεύτερη μεγάλη πρόκληση μπροστά μου! Είναι αυτή που δοκιμάζει την πίστη μου και την αφοσίωση μου στις Ολυμπιακές Αξίες και την ικανότητα μου να βάλω τα θεμέλια για μια νέα πορεία του Ελληνικού αθλητικού κινήματος. Δυστυχώς ο αθλητισμός στην χώρα μας έχει πολλές και διαχρονικές παθογένειες. Η ουσιαστική εξάρτηση του από τις διαθέσεις της εκάστοτε Κυβέρνησης είναι ίσως η πιο σοβαρή. Όσα χρόνια ασχολούμαι σοβαρά με την ανάπτυξη του αθλητισμού, σε διάφορα επίπεδα διοίκησης, πάντοτε βρίσκομαι μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα της οικονομικής εξάρτησης των Ομοσπονδιών και των αθλητών τους από την διάθεση του κάθε Υπουργού αθλητισμού. Χωρίς να θέλω να μειώσω στο ελάχιστο το γενικότερο έργο που παράγει η κάθε Κυβέρνηση και ο κάθε Υπουργός για τον αθλητισμό, πιστεύω πως η οικονομική εξάρτηση που δημιουργείται μεταξύ της Πολιτείας και των Διοικήσεων των Ομοσπονδιών είναι παράγοντας αρνητικός στην λειτουργία των τελευταίων, με αποτέλεσμα, πολύ συχνά, να διασπάται και η σχέση τους με τους ίδιους τους αθλητές τους. Πιστεύω απόλυτα πως πολλές φορές, οι πρωτοβουλίες της Πολιτείας που αφορούν στην ρύθμιση διοικητικών θεμάτων του αθλητισμού, πάσχουν από έλλειψη εμπειρίας του συγκεκριμένου χώρου και επειδή προωθούνται χωρίς την σύμφωνη γνώμη του κυρίαρχου οργάνου του αθλητισμού, την ΕΟΕ, πληγώνουν αντίο να γιατρεύουν τον ευαίσθητο αυτόν χώρο. Οι αθλητικές Ομοσπονδίες έχουν δίκιο να απαιτούν περισσότερη προσοχή και συνέπεια στην οικονομική τους ενίσχυση, ώστε να παράγουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα για το καλό της κάθε κοινωνίας των πολιτών.
Ολυμπισμός: Αξίες που ζητούν εφαρμογή, όχι επανάληψη
Τι σημαίνει για εσάς αθλητισμός σήμερα;
Όπως υποστηρίζει ο Κουμπερτέν, ο αθλητισμός είναι απλά το κατάλληλο όχημα που επιδιώκει, μέσα από την φυσική και ψυχική υγεία του ατόμου, στην εξάπλωση της Παιδείας και την διάπλαση ενός ισορροπημένου ατόμου, με στόχο πάντα την κοινωνική και παγκόσμια συνοχή και ειρήνη. Ολόκληρη η Ολυμπιακή φιλοσοφία στηρίζεται σε τρεις αλληλένδετους πυλώνες, τον Αθλητισμό, την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Και αυτοί οι πυλώνες στηρίζονται σε μια σειρά από Ολυμπιακές Αξίες, που δεν συνοδεύουν το άτομο μόνον στην αθλητική του διαδρομή, αλλά του ζητάνε να τις εφαρμόσει στην καθημερινή του ζωή μέσα στο κοινωνικό σύνολο που διαβιώνει! Οι αξίες της αναζήτησης της Αριστείας, του Σεβασμού στους κανόνες και την διαφορετικότητα και της Φιλίας μαζί με το ευ αγωνίζεσθαι, την χαρά της φυσικής άσκησης, την αλληλεγγύη, την συμπερίληψη και την επιδίωξη της ειρήνης, δεν ζητάει ο Ολυμπισμός να αποτελούν απλά κάποιες θεωρητικές έννοιες, αλλά απαιτεί να εφαρμοσθούν στην καθημερινότητα μας, να είναι μια στάση ζωής!
Δεν αρκούν τα μετάλλια – ο αθλητισμός είναι μαζικός
Είναι οι επιδόσεις και τα μετάλλια απόδειξη μιας ανεπτυγμένης αθλητικά κοινωνίας;
Η εξέλιξη του αθλητισμού πέρασε από διάφορα στάδια παράλληλα με εκείνα του Ολυμπιακού κινήματος. Πολλοί υποστηρίζουν πως η ανάπτυξη του αθλητισμού σε μία χώρα αποδεικνύεται με την πληθώρα των μεταλλίων που μπορούν να συλλέξουν οι αθλητές σε Ολυμπιακές και παγκόσμιες διοργανώσεις. Εγώ έχω διαφορετική άποψη και δεν διστάζω να την εκφράσω σήμερα, με την δύναμη της φωνής που μου δίνει η θέση του Προέδρου της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Ναι, ασφαλώς και εγώ πιστεύω πως ένα Ολυμπιακό Μετάλλιο, αποτελεί για τον αθλητή που το κέρδισε, μια επιβράβευση για όσες ώρες, μέρες και χρόνια έδωσε από την ζωή του, στην προσπάθεια να ανέβει ψηλότερα από τους άλλους! Όμως, οι μεγάλες αυτές προσωπικές επιτυχίες δεν προσδιορίζουν και αντίστοιχη εξέλιξη του αθλητισμού σε μία χώρα. Η εξέλιξη του αθλητισμού σε μια χώρα, διαπιστώνεται από τον αριθμό εκείνων που ασχολούνται με τον αθλητισμό! Και προς αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει να στραφεί σήμερα η κάθε διοίκηση του αθλητισμού και η εκάστοτε Κυβέρνηση στην χώρα μας. Με απλά λόγια, θα προτιμούσα στο μέλλον να έχω διπλάσια μετάλλια μεν αλλά πολλαπλάσιο αριθμό αθλουμένων! Αυτός είναι ο ρόλος κάθε αθλητικής διοίκησης και προς αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει να εστιαστεί το ενδιαφέρον της κάθε Κυβέρνησης και του κάθε Υπουργού Αθλητισμού.
Πεκίνο 2008: Όταν 90.000 φώναζαν “Ελλάς”
Αν μπορούσατε να κρατήσετε μία μόνο ανάμνηση από όλα αυτά τα χρόνια συμμετοχής σας στα αθλητικά δρώμενα της χώρας μας, ποια θα ήταν αυτή;
Δεν είναι λίγες οι αναμνήσεις που έχω από την διαδρομή μου στον χώρο του αθλητισμού. Από τον Πανιώνιο και την νύχτα εκείνη της κατάκτησης του Κυπέλλου Ελλάδος, μέχρι την Πεσκάρα της Ιταλίας όπου ως Πρόεδρος της Επιτροπής Διεκδίκησης των Μεσογειακών Αγώνων κερδίσαμε την υποψηφιότητα του Βόλου για τους Μεσογειακούς του 2013, , αλλά και την ημέρα που ο γιός μου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδος και το Βαλκανικό κύπελλο στην Ιππασία! Μία όμως συγκεκριμένη εικόνα δεν μπορεί να φύγει ποτέ από το μυαλό μου. Πεκίνο, 8 Αυγούστου 2008 και ώρα 8:08:08 μ.μ.! Ως Αρχηγός της Ελληνικής αποστολής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνο, μπαίνω πρώτος στο κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο, το επονομαζόμενο «Φωλιά του πουλιού» λόγω της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής του κατασκευής όπου μας υποδέχονται 90.000 θεατές ζητωκραυγάζοντας «Sila, Sila” … δηλ. «Ελλάς, Ελλάς»… !!! Ήταν τόση η συγκίνηση μου που με δυσκολία κατάφερα να ολοκληρώσω την παρέλαση με την υπέροχη ομάδα που είχαμε στείλει στην κινεζική πρωτεύουσα.
Το όραμα του αύριο: Αξιόπιστος θεσμός – δυνατοί αθλητές
Και τέλος, ποιο είναι το όνειρό σας για το αύριο; Όχι απαραίτητα προσωπικό, αλλά αυτό που αν γίνει, θα μπορείτε να πείτε “άξιζε ο κόπος”;
Για 16 χρόνια μέχρι πριν λίγους μήνες, αφιέρωσα το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου στην αναβάθμιση του ρόλου και χάραξη μιας νέας πορείας για το μέλλον της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας. Και νιώθω περήφανος γιατί πιστεύω πως κατάφερα στο διάστημα αυτό να οδηγήσω τον μεγάλο αυτόν διεθνή εκπαιδευτικό θεσμό σε νέους ορίζοντες, ανταποκρινόμενο στις σύγχρονες απαιτήσεις! Πριν λίγους μήνες η Ολομέλεια της ΕΟΕ μου έκανε την τιμή να με εκλέξει Πρόεδρο του υψηλότερου αθλητικού θεσμού στην χώρα. Βαρύ το καθήκον, πολλές οι προκλήσεις και πολλά τα εμπόδια που πρέπει να υπερπηδηθούν προκειμένου στο τέλος της θητείας μου, να παρουσιάσουμε ένα νέο μοντέλο λειτουργίας του θεσμού αυτού. Ένα μοντέλο που να είναι οικονομικά εύρωστο, με ιδιωτικές και κρατικές επιχορηγήσεις, να βρίσκεται πιο κοντά στις ανάγκες και τα λογικά θέλω των Ομοσπονδιών. Και παράλληλα να είναι ακόμα πιο κοντά στους elite αθλητές, που οι συνθήκες υψηλής προετοιμασίας τους απαιτούν ειδική προσοχή στον σχεδιασμό και την εκτέλεση των προγραμμάτων τους, αντίστοιχα υψηλή παρακολούθηση της υγείας τους και την εξασφάλιση ικανών και ακούραστων συνεργατών, που θα τους συντροφεύουν στο επίπονο ταξίδι της διάκρισης. Είμαι βέβαιος πως οι συνάδελφοι μου στην Ολυμπιακή Επιτροπή θα βοηθήσουν στην υλοποίηση του οράματος αυτού για να μπορούμε να πούμε τελικά μετά από τέσσερα χρόνια, «άξιζε ο κόπος»!
Σας ευχαριστούμε θερμά για την τιμή, κύριε Κούβελε. Και κυρίως, για την εμπιστοσύνη και τη φιλική σας διάθεση απέναντί μας.
Η χαρά και η τιμή ήταν δική μου. Πάντα αισθάνομαι ασφάλεια όταν συνομιλώ με ανθρώπους που γνωρίζουν τον χώρο, τον σέβονται και κυρίως με ανθρώπους με τους οποίους μας ενώνει κάτι παραπάνω από μια τυπική σχέση. Ευχαριστώ για τη ζεστασιά, για το βήμα, και κυρίως για τη φιλία μας, που δίνει άλλο νόημα και στο παρελθόν και στο μέλλον αυτών των κοινών μας διαδρομών.
Εφημερίδα Polis
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση των πληροφοριών του παραπάνω άρθρου ή μέρους αυτών μόνο αν:
– Αναφέρεται ως πηγή το polismedia.gr στο σημείο όπου γίνεται η αναφορά.
– Αναφέρεται στο τέλος του άρθρου ως “Πηγή”
– Σε ένα από τα δύο σημεία υπάρχει ενεργός σύνδεσμος
