Η βαθιά αποστροφή της νεολαίας προς τη Νέα Δημοκρατία και την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι απλώς τάση. Είναι φαινόμενο γενιάς.
Αν η Νέα Δημοκρατία ήταν εφαρμογή, για τη νεολαία θα ήταν σαν το Taxisnet: αναγκαίο κακό, γερασμένο στη λογική του και φτιαγμένο από κάποιον που δεν έχει ανοίξει ποτέ social media. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να μιλήσει στη νέα γενιά με «καινοτομία» και «τεχνοκρατία», μόνο που κάθε της πρόταση ηχεί σαν επίσκεψη καθηγητή πληροφορικής σε rave.
Οι 20άρηδες και 30άρηδες δεν είναι απλώς αποστασιοποιημένοι από την κυβερνητική παράταξη. Είναι ενεργά απηυδισμένοι. Κι όχι αδίκως.
Η πολιτική τους καθημερινότητα;
Εργασία με μπλοκάκι, 12 ώρες την ημέρα για 700 ευρώ.
Σπίτια 35 τετραγωνικών που νοικιάζονται σαν να έχουν θέα στον Τάμεση.
Δημόσια πανεπιστήμια με κάμερες και ΜΑΤ, αλλά χωρίς θέρμανση.
Πτυχία που οδηγούν κατευθείαν σε πτήσεις για Γερμανία ή Ολλανδία.
Και πίσω από όλα αυτά, μια κυβέρνηση που τους ζητά «υπομονή», «προσαρμοστικότητα» και… «ευγνωμοσύνη». Το πρόβλημα όμως δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό και υπαρξιακό.
Τι δείχνουν τα δεδομένα;
Στις εθνικές εκλογές του 2023, η Νέα Δημοκρατία κατέρρευσε στους ψηφοφόρους 17–24. Ήρθε πέμπτη. Όχι δεύτερη. Πέμπτη.
Στις φοιτητικές εκλογές του 2024, η άλλοτε κραταιά ΔΑΠ εξαφανίστηκε από το χάρτη. Ούτε υποψήφιοι, ούτε αφίσες, ούτε σχήματα. Σιωπή.
Στα social media, το κυρίαρχο συναίσθημα απέναντι στην κυβέρνηση εκφράζεται με hashtags που δεν μπορούμε να αναπαράγουμε — τουλάχιστον όχι σε άρθρο που θέλει να μείνει δημοσιεύσιμο.
Αυτή η νεολαία δεν απείχε. Απλώς τους απέρριψε. Με πείσμα, με ειρωνεία, με σαρκασμό. Με memes, reels και ψηφοδέλτια που έγραφαν «όχι άλλο success story».
Η γενιά που μεγάλωσε με κρίσεις, πανδημία και διαρκή ανασφάλεια δεν θέλει διαχειριστές της στασιμότητας. Δεν πείθεται από «ψηφιακούς μετασχηματισμούς» όταν δεν μπορεί να πληρώσει τον λογαριασμό του ρεύματος. Δεν βλέπει μέλλον σε μια κυβέρνηση που της ζητάει να ξεκινήσει τη ζωή της από τα 40.
Ο Μητσοτάκης κι η παρέα του παίζουν ακόμα σε πολιτικό μονοπάτι 90s. Η νεολαία, όμως, έχει ήδη αλλάξει γειτονιά. Και δεν κοιτάει πίσω.
Εκ της Διευθύνσεως…
