Μετά το 0-0 στο Καραϊσκάκη με τη Λάρισα, ξαναβγήκαν όλοι οι “ειδικοί”.
Μέχρι χθες τα βλέπανε όλα σωστά, σήμερα τα εξηγούν ανάποδα. Κλασικά.
Αλλά επειδή το ποδόσφαιρο δεν είναι καμιά πυρηνική φυσική, ας τα πούμε απλά, μπας και καταλάβουμε τι βλέπουμε:
Ο σκοπός είναι ένας.
Να βάλεις γκολ.
Όχι να πιέζεις ωραία, όχι να κλέβεις μπάλες, όχι να τρέχεις σαν σκυλί.
Όλα αυτά είναι μέσα για να φτάσεις στο τέλος: να τη βάλεις μέσα.
Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ δεν έχει στηθεί για να “παίξει μπάλα”.
Έχει στηθεί για να πιέζει, να κλέβει και να τρέχει. Τελεία.
Ωραία. Και μετά;
Για να βάλεις γκολ χρειάζεσαι εξτρέμ που σκοράρουν.
Εξτρέμ που παίρνουν γραμμή, που περνάνε αντίπαλο.
Θυμάσαι τι σημαίνει αυτό;
Γκαλέτι.
Γιαννακόπουλος.
Τζόλε.
Παίκτες που έβγαζαν 10-15 γκολ από τα άκρα.
Σήμερα; Πού είναι;
Για να βάλεις γκολ χρειάζεσαι χαφ που σουτάρουν.
Χαφ που απειλούν. Που βάζουν πόδι.
Πού είναι αυτά τα χαφ;
Ποιος από τη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού απειλεί σοβαρά έξω από την περιοχή;
Για να βάλεις γκολ χρειάζεσαι “δεκάρι”.
Κάποιον να μοιράσει παιχνίδι, να δώσει την τελευταία πάσα, να εκτελέσει ένα στημένο.
Υπάρχει;
Ή περιμένουμε να τα κάνει όλα μόνος του ο Ελ Κααμπί;
Ή να πέσει μια φάση στον Ταρέμι και “ό,τι γίνει”;
Και μετά καθόμαστε και αναλύουμε γιατί δεν μπαίνει η μπάλα.
Σοβαρά τώρα;
Πότε είχε ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια εξτρέμ που σκοράρουν;
Πότε είχε χαφ που να σουτάρουν;
Πότε είχε μεσοεπιθετικούς που να δίνουν νούμερα;
Και κάθε καλοκαίρι τα ίδια.
Φέρνουμε “παιχτάκια”, γράφονται διθυράμβοι, παρουσιάζονται σαν λαχεία… και μετά ψάχνουμε γιατί δεν βγαίνει τίποτα στο γήπεδο.
Και εδώ είναι το ζουμί:
Δεν φταίει ο Μεντιλίμπαρ.
Αυτός είναι. Αυτό παίζει.
Γι’ αυτό τον έφερες. Και στο στυλ του, το έχει τερματίσει.
Το πρόβλημα είναι ποιος του δίνει το υλικό.
Γιατί όταν φτιάχνεις ομάδα για να πουλήσεις και όχι για να παίξεις, αυτά θα βλέπεις.
Όταν γεμίζεις το ρόστερ με “προτζεκτάκια” αντί για παίκτες που κάνουν τη διαφορά, δεν γίνεται να περιμένεις πρωτάθλημα.
Και το πιο ωραίο;
Υπάρχουν άνθρωποι δίπλα στον πρόεδρο που ξέρουν μπάλα.
Ή τουλάχιστον έτσι λέμε.
Και δεν μιλάνε;
Ή μιλάνε και δεν ακούγονται;
Είναι δυνατόν να μην βλέπουν τι λείπει από αυτή την ομάδα;
Είναι δυνατόν να εγκρίνουν αυτή τη μεσαία γραμμή;
Ή δεν ξέρουν – που είναι τραγικό –
ή ξέρουν και δεν τα λένε – που είναι πολύ χειρότερο.
Οπότε ας αφήσουμε τις αναλύσεις της πλάκας.
Η ομάδα δεν έχει γκολ από τα άκρα.
Δεν έχει γκολ από τα χαφ.
Δεν έχει δημιουργία.
Και μετά απορούμε γιατί μένει στο μηδέν.
Μπάλα είναι.
Απλό άθλημα.
Απλά, κάποιοι επιμένουν να το κάνουν δύσκολο για να μην πουν τα αυτονόητα.
Βασίλης Σπαντούρος
