Μια φωτογραφία ήταν αρκετή για να ανάψει φωτιές στα αυτοδιοικητικά πηγαδάκια της Ανατολικής Αττικής.
Ένα τραπέζι στον Μαραθώνα. Πρόσωπα γνωστά. Άλλοι από Ραφήνα, άλλοι από Αρτέμιδα, άλλοι από Σπάτα, άλλοι από τον ίδιο τον Μαραθώνα. Κάποιοι χαμογελούσαν μπροστά στον φακό, κάποιοι φρόντισαν να μη φαίνονται καθόλου, ενώ ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει ποιος επέλεξε να κυκλοφορήσει τη συγκεκριμένη φωτογραφία στα social και μάλιστα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Γιατί στην αυτοδιοίκηση τίποτα δεν ανεβαίνει τυχαία.
Και κυρίως δεν κάθονται τυχαία στο ίδιο τραπέζι άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα, καταστάσεις και ισορροπίες. Ο οικοδεσπότης της συνάντησης μόνο απαρατήρητος δεν πέρασε. Άλλωστε, το τελευταίο διάστημα το όνομά του ακούγεται όλο και περισσότερο σε συζητήσεις, παρέες και πολιτικά “ραντάρ” της περιοχής. Όχι δημόσια ακόμη. Ψιθυριστά. Εκεί όπου συνήθως ξεκινούν όλα.
Το πιο ενδιαφέρον όμως δεν είναι αυτοί που βλέπουμε. Είναι αυτοί που δεν βλέπουμε. Εκείνοι που ήταν κοντά αλλά έμειναν εκτός κάδρου. Εκείνοι που προτιμούν —προς το παρόν— να κινούνται χωρίς φώτα και δημόσιες εμφανίσεις.
Κάποιοι λένε πως ήταν ένα απλό φιλικό τραπέζι.
Κάποιοι άλλοι επιμένουν πως τέτοιες συναντήσεις δεν γίνονται χωρίς λόγο, χωρίς συζητήσεις και χωρίς… επόμενη μέρα.
Θέλει άραγε κάτι να δείξει η συγκεκριμένη παρέα για τα τεκταινόμενα στον Δήμο Μαραθώνα; Υπάρχουν διεργασίες που ακόμη δεν έχουν βγει προς τα έξω; Μήπως κάποιοι μετρούν αντιδράσεις πριν από τις επόμενες κινήσεις;
Εμείς θα πούμε μόνο αυτό: Όταν μια φωτογραφία προκαλεί τόση συζήτηση, συνήθως η ιστορία δεν ξεκινά από τη στιγμή που τραβήχτηκε. Απλώς τότε αποφασίζουν κάποιοι να τη μάθουμε κι εμείς.
