Δημοσκόπηση εδώ, δημοσκόπηση εκεί, δημοσκόπηση παραπέρα, το μάθαμε και το εμπεδώσαμε. Μία είναι η μόνιμη λύση, η ΝΔ του ενός και μοναδικού Κυριάκου Μητσοτάκη. Με πετσοκομμένα ποσοστά, αλλά η μόνη που μπορεί να ξαναφτιάξει κυβέρνηση. Κι αν δεν μπορέσει ο νυν αρχηγός, είναι έτοιμος ο επόμενος, συνονόματος(Κυριάκος κι αυτός), με φόρα εκ του Γιούρογκρουπ.
Από εκεί και πέρα το αντιπολιτευτικό χάος. Δυο τρία κόμματα που γυροφέρνουν στο 10% με 13%. Και κάποια άλλα που περιμένουμε και δεν ξέρουμε αν και πόσο μπορούν να αλλάξουν αυτό το τοπίο.
Δηλαδή, ΤΙΝΑ (There Is No Alternative- δεν υπάρχει εναλλακτική), που έλεγε πριν από σχεδόν μισό αιώνα η μακαρίτισσα Μάργκαρετ εκ Βρετανίας, όταν ήταν στα ντουζένια της; Δεν υπάρχει εναλλακτική και απλώς στους τυφλούς της σημερινής αντιπολίτευσης βασιλεύει ο μονόφθαλμος (η ΝΔ των Κυριάκων);
Κάπως έτσι δείχνουν τα πράγματα. Και μέσα σ’ αυτό το σκηνικό «νάτη πετιέται» (ακριβέστερα, ετοιμάζεται να ξεπεταχτεί) η «Μαρία των Τεμπών». Η οποία κατακεραυνώνει το «παλιό», «αναξιόπιστο» και «διεφθαρμένο» πολιτικό σύστημα, το οποίο «είναι σαθρό και θέλει γκρέμισμα για να χτιστεί από την αρχή»(δικά της λόγια).
Μήπως, λοιπόν, αυτή είναι η «εναλλακτική», που σήμερα δεν υπάρχει; Μήπως η Μαρία Καρυστιανού, με το φωτοστέφανο του «κινήματος των Τεμπών» να την περιβάλλει, είναι αυτό που λείπει σήμερα από την πολιτική μας ζωή;
Πρώτον, αυτό το φωτοστέφανο θα αρχίσει να χάνει φως από τη μέρα που η φέρουσα αυτό θα πει «τούτο εστί το κόμμα μου κι εγώ η αρχηγός του». Τότε μαζί με τα «ωσαννά» θα ακούγονται και τα «σταύρωσον».
Δεύτερον, είναι άλλο να αγωνίζεσαι για να αποδοθεί δικαιοσύνη για τον χαμό των παιδιών στα Τέμπη και άλλο αυτός ο αγώνας να γίνει σκαλοπάτι και βατήρας για πολιτική καριέρα. Όχι ότι δεν το δικαιούται, δεν είναι αυτή η συζήτηση. Τόσοι και τόσοι πολιτεύθηκαν κατά καιρούς εκμεταλλευόμενοι τις περιστάσεις. Όμως, εδώ θα συγκρουστούν επιλογές και διλήμματα, θα επέλθει διχασμός και διχόνοια σε έναν κόσμο που οργίστηκε, πίστεψε, βοήθησε στη γιγάντωση του αγώνα για τη δικαίωση.
Ένα «κόμμα Καρυστιανού», λοιπόν, μπορεί να γίνει η εναλλακτική που σήμερα δεν υπάρχει; Δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις. Ένα τέτοιο κόμμα απλώς θα ενισχύσει την πολυδιάσπαση, δεν θα αποτελέσει ένα ισχυρό αντίπαλο δέος στους σημερινούς κατόχους της εξουσίας.
Εναλλακτικές λύσεις μπορούν να δώσουν μεγάλες παρατάξεις με σαφές στίγμα και όχι μονοπρόσωπα μορφώματα, που ποντάρουν μόνο στην οργή και στην αγανάκτηση.
Για να το πούμε όσο πιο απλά γίνεται, εναλλακτική στη συντηρητική διακυβέρνηση μπορεί να είναι μόνο μια ενωμένη-και γι’ αυτό ισχυρή- παράταξη του απέναντι χώρου, κεντροαριστερού και αριστερού.
Οτιδήποτε άλλο, που θα ενισχύει την πολυδιάσπαση, όχι μόνο δεν θα δίνει κάποια εναλλακτική, αλλά θα διευκολύνει τη ΝΔ (με τον ένα ή τον άλλον Κυριάκο) να παρατείνει την, έστω περιορισμένη, κυριαρχία της, παρέα με κάποιον μικρό συνεταίρο.
Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να συμβεί κάτι άλλο μπορεί να αναζητήσει την ευλογία κάποιου αρχαγγέλου, τις συμβουλές κάποιας γερόντισσας ή τις προβλέψεις κάποιου αστρολόγου…
