ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Ο πόλεμος ποτέ δεν είναι η ενδεδειγμένη λύση! Είτε στην Ουκρανία, είτε στην Παλαιστίνη, είτε στο Ιράν είτε οπουδήποτε. Ο πόλεμος αποτελεί «το μέσο» επίδειξης δύναμης και διεκδίκησης οικονομικών συμφερόντων. Στο πλαίσιο μιας ιδιότυπης ματαιοδοξίας ή μιας υπερφίαλης αλαζονείας καταπατείται το διεθνές, οριζόμενο, δίκαιο και η ανεξαρτησία κάθε λαού, επαναφέροντας στο προσκήνιο τον «προϊστορικό», αλλά ποτέ παρωχημένο, «νόμο του ισχυρού»! Συνήθως με ασήμαντες αιτίες και αφορμές ή δικαιολογίες που αντλούν βάση από εφήμερες αναγνώσεις γεγονότων, «κατά το δοκούν», και ασκήσεων ή στερήσεων δικαιωμάτων. Όποιος θέλει, όποτε θέλει, αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο και άλλοτε όχι!
ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΑ
Η «σύμμαχος», στο ΝΑΤΟ, Τουρκία είναι ο γείτονας που σίγουρα κανένας Έλληνας δεν θα επέλεγε, αν είχε τέτοια δυνατότητα. Επειδή λοιπόν τους γείτονες δεν τους επιλέγουμε, είμαστε αναγκασμένοι να είμαστε πάντοτε σε εγρήγορση, προκειμένου να υπερασπίσουμε την ιδιοκτησία μας. Στην περίπτωση της χώρας, κυριαρχία και κυριαρχικά δικαιώματα. Ενώ η Τουρκία στην εξωτερική πολιτική της διατηρεί διαχρονικά ενιαία γραμμή, ανεξαρτήτου «πολιτικού προϊστάμενου», με συγκεκριμένη στόχευση και στρατηγική, η Ελλάδα επιδεικνύει μια διαχρονική αφέλεια. Λες και δεν θέλει να εκλάβει τα ιστορικά παθήματα ως μαθήματα, λες και κάθε κυβέρνηση προέρχεται από παρθενογένεση ή τα κυβερνητικά στελέχη διακτινίστηκαν ξαφνικά από κάπου αλλού σε αυτόν εδώ τον τόπο!
ΑΚΡΙΒΕΙΑ
Έρευνες, καθημερινά ρεπορτάζ, αναλύσεις, συγκρίσεις τιμών – εισοδημάτων, παραδοχές… και από την άλλη μια …εικονική πραγματικότητα. Μία δήθεν «αναβάθμιση» με τις τράπεζες να ευδοκιμούν, μεγαλοεπιχειρηματίες να ακμάζουν, «διεθνή οικονομικά Forum» να εξυμνούν, ΜΜΕ να επευφημούν. Μια κοινωνικοπολιτική κατάσταση που εστιάζει στα στατιστικά μεγέθη και στην αριθμολογική ανάπτυξη. Με γνώμονα το κοινά διαπιστωμένο, και μνημονιακά κατοχυρωμένο, «όταν οι αριθμοί ευημερούν, οι άνθρωποι υποφέρουν»!
Κανένα αποτελεσματικό μέτρο αντιστροφής της κατάστασης που συνεχώς επιδεινώνεται! Έως πότε και έως που;
ΟΠΕΚΕΠΕ
Ξεχωριστά πορίσματα έβγαλαν τα κόμματα με την ολοκλήρωση της εξεταστικής για το σκάνδαλο των επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ. Στην πράξη απέδειξαν για ακόμη μία φορά τον ευτελισμό του κοινοβουλευτισμού, την αυτογελοιοποίηση θεσμών και διαδικασιών. Την έλλειψη βούλησης των πολιτικών και την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να ορθώσει ανάστημα στο πελατειακό αλισβερίσι και την διαπλοκή, στην ατιμωρησία πολιτικών προσώπων αλλά και κομματικά εξαρτημένων πολιτών! Καμία ειλικρινής μέριμνα για επιστροφή των κλεμμένων χρημάτων στους πραγματικούς αγρότες και κτηνοτρόφους, καμία σημασία στην αναπλήρωση του χαμένου ζωικού κεφαλαίου, κανένα ουσιώδες κίνητρο για προσέλκυση νέων αγροτών. Η αγροτική επάρκεια στην Ελλάδα δεν εξασφαλίζει ακόμα και βασικά αγαθά, παραμένοντας εύθραυστη λόγω κλιματικών συνθηκών, γήρανσηςτου πληθυσμού και εξάρτησης από εισαγωγικές εισροές. Το τελευταίο μάλιστα με επικίνδυνες αυξητικές τάσεις και σε βάρος των εγχώριων παραγωγών, μετά και την συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur.
ΤΕΜΠΗ
Με τη συμπλήρωση τριών (3) χρόνων από το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη και όλα τα ντροπιαστικά, για μια «δημοκρατική» χώρα, γεγονότα που ακολούθησαν και συνεχίζουν να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια μας, όλο και κάτι καινούριο έρχεται να μας υπενθυμίσει την παρακμή που βιώνει η χώρα. Τόσο σε επίπεδο επιβολής δικαιοσύνης όσο και σε επίπεδο ενημέρωσης. Πρώτη περίπτωση η εκταφή και ιατροδικαστική εξέταση των σωρών «υπό προϋποθέσεις» και «δεδομένων δυνατοτήτων» των εγχώριων εργαστηρίων. Κατόπιν η διερεύνηση των αιτιών του χαμένου βιντεοληπτικού υλικού (από πρόθεση ή αβλεψία). Έπειτα η αντιμετώπιση των συγγενών από δικαστές και συνηγόρους υπεράσπισης κατηγορουμένων. Οι συνεχιζόμενες προκλήσεις «πρόθυμων» τηλεσχολιαστών, και όχι δημοσιογράφων (όπως πχ να αμφισβητούν ειρωνικά την ύπαρξη ξυλολίου στον τόπο του εγκλήματος ακόμη και όταν το Γενικό Χημείο του Κράτους έκανε σαφείς αναφορές στο πόρισμά του, παρόλο το μπάζωμα και την παρέμβαση στο χώρο που μεσολάβησε από τον χρόνο του συμβάντος μέχρι την διεξαγωγή των δειγματοληψιών). Η υπόθεση αυτή, και λίγο πριν αρχίσει η βασική δίκη, βγάζει στο φως την ύπαρξη και λειτουργία ενός βαθέους κράτους, με γερές ρίζες. Δίνει όμως και την ευκαιρία για ξεριζωμό του. Με την δέουσα πολιτική βούληση φυσικά, που δυστυχώς δεν φέρεται να είναι δεδομένη την παρούσα στιγμή και με το υπάρχον κυβερνητικό σχήμα!
Υ.Γ.: Ανάξια σχολιασμού, πρακτικές διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, άσκησης «νόμιμης», όπως ακούστηκε, κρατικής βίας, προβοκάτσιας και παραποίησης της δημόσιας εικόνας γεγονότων και προσώπων από δημόσιους λειτουργούς που επιχειρούν να καπηλευτούν αξιώματα και εξουσίες. Παραπέμπουν σε άλλες εποχές που ο ελληνικός λαός έχει καταδικάσει και υπερσκελίσει με εμφατικό όσο και επώδυνο τρόπο!
