Ναι, μην το αποκλείετε καθόλου. Δεν είδατε τον πανικό τους όταν ετέθη θέμα για το βιβλίο του Δημοτικού ή το «ακαθόριστο» φύλο στην πλατφόρμα του ΕΟΠΥΥ; Οταν βγαίνουν αντίστοιχα θέματα η κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν κάτι ορχήστρες από κουκλάκια που έβλεπες παλιά στα λούνα παρκ. Ρίχνει ο Σαμαράς ένα κέρμα και αυτά παίζουν τα όργανα.
Μία καλή ιδέα θα ήταν να ντύσουν τη Σοφία Ζαχαράκη στα μαύρα και να τη στείλουν να ανάψει ένα κερί. Κατά προτίμηση στον τάφο του Παϊσιου που είναι και θρησκευτικό τοπόσημο της Βορείου Ελλάδος. Εκεί, δηλαδή, που η ΝΔ χωλαίνει δημοσκοπικά λόγω της ισχυρής Ακροδεξιάς επιρροής. Ναι, μην το αποκλείετε καθόλου. Δεν είδατε τον πανικό τους όταν ετέθη θέμα για το βιβλίο του Δημοτικού ή το «ακαθόριστο» φύλο στην πλατφόρμα του ΕΟΠΥΥ; Οταν βγαίνουν αντίστοιχα θέματα η κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν κάτι ορχήστρες από κουκλάκια που έβλεπες παλιά στα λούνα παρκ. Ρίχνει ο Σαμαράς ένα κέρμα και αυτά παίζουν τα όργανα. Κάπως έτσι ο Πρωθυπουργός, κατά τη συνέντευξη Τύπου, σχεδόν μάσησε τα λόγια του για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Και να πεις ότι δεν ήταν δική του πρωτοβουλία; Μόνος του το πήρε επάνω του, μαζί με τον Σκέρτσο. Η κυβέρνηση έφερε τον νόμο, ψηφίστηκε και τώρα κάνουν λες και το μετάνοιωσαν. Και μάλλον έτσι είναι. Αυτά όμως μας οδηγούν σε μία κατάσταση που, αν μη τι άλλο, έχει την πλάκα της. Αρκεί μία κουβέντα του Σαμαρά και η μισή κυβέρνηση σπεύδει να αποδείξει ότι παραμένει πιστή στις δεξιές καταβολές της. Η άλλη μισή είναι ΠΑΣΟΚ και δεν χρειάζεται να πει κάτι. Ευτυχώς, τα μεγάλα θεσμικά βήματα στο συγκεκριμένο πεδίο έχουν ήδη γίνει και δεν φαίνεται να τίθεται ζήτημα ανατροπής τους. Υπάρχει όμως πολιτικό διακύβευμα που η κυβέρνηση δεν το υπολογίζει στο βαθμό που θα έπρεπε. Το κεντρώο ακροατήριο που, μέχρι τις τελευταίες εθνικές εκλογές, αποτελούσε προνομιακό πεδίο της Νέας Δημοκρατίας ή, πιο σωστά, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτό το ακροατήριο, ακόμα και αν επιδείξει κατανόηση στα οικονομικά και αναγνωρίσει ρεαλισμό στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, έχει υποστεί μερικά ισχυρά σοκ λόγω θεμάτων που εμπίπτουν στο κράτος δικαίου. Υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, προκλητικές συμπεριφορές και αλαζονεία έχουν ενοχλήσει. Τώρα οι κεντρώοι βλέπουν την κυβέρνηση να αμφισβητεί ακόμα και τα αυτονόητα προκειμένου να αποτρέψει την υφαρπαγή ψηφοφόρων από τον Σαμαρά. Και εδώ βρίσκεται το παράδοξο. Στην προσπάθεια της να περιορίσει τις απώλειες προς τα δεξιά, η κυβέρνηση κινδυνεύει να μεγαλώσει τις απώλειες προς το Κέντρο. Να κερδίσει, δηλαδή, πίσω έναν ψηφοφόρο που κοιτάζει προς τον Σαμαρά και να χάσει εκείνον που ψήφισε Μητσοτάκη ακριβώς επειδή δεν τον θεωρούσε εκπρόσωπο της παραδοσιακής Δεξιάς. Και, επαναλαμβάνω, όλα αυτά έχουν την πλάκα τους, γελάσαμε με την καρδιά μας την προηγούμενη εβδομάδα. Ωστόσο αν τα τοποθετήσεις κάτω από μεγεθυντικό φακό, βλέπεις ένα στείρο καιροσκοπισμό. Μία κυβέρνηση που προκειμένου να αποδείξει ότι παραμένει δεξιά, αρχίζει να υποδύεται μία εκδοχή του εαυτού της που είχε φροντίσει να αφήσει πίσω. Οπότε ας έχουν, καλού κακού, έτοιμα τα μαύρα της Ζαχαράκη. Και ένα κερί.
