Μπορούμε να λέμε πολλά. Μπορούμε να ασκούμε κριτική, να διαφωνούμε, να στεκόμαστε σε καθυστερήσεις, επιλογές και ατέλειες. Αυτά είναι μέρος της δημόσιας ζωής και της αυτοδιοίκησης.
Υπάρχουν όμως στιγμές που τα γεγονότα δεν αφήνουν περιθώριο για θεωρίες.
Η φωτογραφία αυτή τραβήχτηκε τη μέρα της μεγάλης νεροποντής. Τη στιγμή που ένας κορμός, σχεδόν ολόκληρο δέντρο, είχε φρακάρει κάτω από τη γέφυρα στο Πάρκο Καραμανλή. Αν έμενε εκεί και μαζευόντουσαν και άλλα υλικά μαζί του, ίσως το νερό να «καβάλαγε» τη γέφυρα και να έβρισκε διέξοδο στον δρόμο.
Εκείνη την ώρα, όπως και όλο το βράδυ, η Υπηρεσία Πρασίνου και η Πολιτική Προστασία του Δημου Ραφήνας Πικερμίου, ήταν επί τόπου, επιχειρώντας κάτω από δύσκολες συνθήκες, μέσα στο σκοτάδι και στο νερό. Και εδώ χωράει το θεσμικό χιούμορ, όχι για να ελαφρύνει τη στιγμή, αλλά για να περιγράψει μια στάση. Ο Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας, Μπάμπης Ζαφειρόπουλος, δεν αρκέστηκε στον ρόλο του συντονιστή. Όταν το πρόβλημα ήταν χαμηλά, κατέβηκε χαμηλά και η αλήθεια είναι πως βλέποντας κανείς το βίντεο αντιλαμβάνεται και το ρίσκο που πήρε… Και κυριολεκτικά αφού δε λυνόταν το έκοψε…
Το κρίσιμο όμως δεν είναι μόνο η εικόνα της στιγμής. Είναι το γιατί αυτή η στιγμή δεν εξελίχθηκε σε καταστροφή.
Το έργο της διαπλάτυνσης του μεγάλου ρέματος της Ραφήνας είναι ένα έργο που δρομολογήθηκε από τη δημοτική αρχή του Βαγγέλη Μπουρνούς. Ένα έργο αναγκαίο, δύσκολο και απολύτως κρίσιμο, το οποίο, ευτυχώς από ελάχιστους κατοίκους, δημότες και όχι μόνο, επιχειρήθηκε να σταματήσει, προκαλώντας καθυστερήσεις στην έναρξή του.
Σήμερα, το έργο δεν έχει ολοκληρωθεί. Όμως η μερική του ολοκλήρωση μέχρι τώρα αποδείχθηκε σωτήρια. Γιατί αυτή ήταν που επέτρεψε στο νερό να περάσει. Να μη γυρίσει πίσω. Να μη μετατραπεί σε απειλή.
Και ας μην ξεχνάμε το απολύτως συγκρίσιμο παράδειγμα, επί θητείας του Γιώργου Χριστόπουλου (καμία ευθύνη δεν είχε φυσικά ο ίδιος), με τη μισή ποσότητα νερού, το νερό είχε καβαλήσει τη συγκεκριμένη γέφυρα στον Ευβοϊκό, είχαν πλημμυρίσει σπίτια και είχαν καταστραφεί περιουσίες. Αυτή τη φορά, με διπλάσια ποσότητα νερού, σώθηκαν ζωές, σπίτια και περιουσίες.
Αυτή είναι η ουσία.
Όχι οι εντυπώσεις. Όχι τα λόγια.
Αλλά το τι αντέχει μια πόλη όταν δοκιμάζεται και αυτή τη φορά η Ραφήνα άντεξε επειδή ξεκάθαρα ακούστηκε η κοινή λογική!
