Η ένταση με την οποία αντέδρασε το κυβερνητικό στρατόπεδο στην απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να εμφανιστεί στη Θεσσαλονίκη στις 2 Σεπτεμβρίου, λίγες ημέρες πριν από την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στις 5 Σεπτεμβρίου, δύσκολα μπορεί να αποδοθεί απλώς σε μια διαφωνία για το πρωτόκολλο της ΔΕΘ. Μέσα σε λίγες ώρες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης μίλησε για «αλαζονική» επιλογή και «σπάσιμο μιας παράδοσης», ενώ στη συνέχεια πήρε τη σκυτάλη ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος πέρασε σε επίθεση προσωπικού ύφους, χαρακτηρίζοντας τον πρώην πρωθυπουργό «παλιόπαιδο».
Αξίζει να θυμίσουμε ότι εκνευρισμός σημειώθηκε και πέρυσι, όταν ο Αλέξης Τσίπρας, την παραμονή της ομιλίας του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, έδωσε συνέντευξη στο πλαίσιο του συνέδριου του Economist. Ωστόσο, τότε τα πράγματα ήταν πολύ πιο ήπια, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός ήταν ακόμη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, παρά το γεγονός ότι είχαν φουντώσει οι φήμες που τον ήθελαν να σκέφτεται τη δημιουργία ενός νέου σχηματισμού.
Από πέρυσι…
Η παρουσία Τσίπρα πέρυσι, είχε αποτελέσει ζήτημα στη συνέντευξη Τύπου του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος είχε αναφερθεί στον πρώην πρωθυπουργό αφήνοντας αιχμές για «χρυσούς χορηγούς» και υποβαθμίζοντας «το περιβόητο rebranding Τσίπρα».
Από τότε κύλησε αρκετό νερό στο αυλάκι. Η κυβέρνηση, τουλάχιστον μέχρι τις τελευταίες δημοσκοπικές μετρήσεις πριν λίγους μήνες εμφάνιζε πτώση και έντονα σημάδια φθοράς. Στο πολιτικό σκηνικό εμφανίστηκε η ΕΛΑΣ υπό τον Αλέξη Τσίπρα καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στις μετρήσεις, μια θέση που ως ώρας φαίνεται να έχει παγιώσει, δημιουργώντας μια νέα δυναμική. Αυτή η συνθήκη φέρνει τον πρώην πρωθυπουργό -τουλάχιστον με τα τωρινά δεδομένα- ως το βασικό αντίπαλο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα όργανα…
Το ορόσημο της ΔΕΘ
Η ΔΕΘ δεν είναι απλώς μία ακόμη κομματική εκδήλωση. Για την κυβέρνηση αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα σημαντικότερα επικοινωνιακά ορόσημα της πολιτικής χρονιάς. Ο πρωθυπουργός ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάζει το οικονομικό του σχέδιο, ανακοινώνει παροχές και μέτρα και επιχειρεί να δώσει το πολιτικό στίγμα της επόμενης περιόδου. Φέτος, μάλιστα, η ίδια η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τη ΔΕΘ ως σημείο εκκίνησης της τελικής ευθείας προς τις εκλογές του 2027.
Υπό αυτή την έννοια, η κίνηση Τσίπρα αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν περιμένει τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να απαντήσει στις κυβερνητικές εξαγγελίες. Επιχειρεί να μιλήσει πριν από αυτές, παρουσιάζοντας στις 2 Σεπτεμβρίου το οικονομικό του πρόγραμμα και το σχέδιο διακυβέρνησης της ΕΛΑΣ. Αυτό σημαίνει ότι για πρώτη φορά η κυβέρνηση κινδυνεύει να μην έχει την αποκλειστικότητα της πολιτικής ατζέντας της ΔΕΘ.
Εάν ο Τσίπρας παρουσιάσει ένα συνεκτικό πρόγραμμα, εάν καταφέρει να συγκεντρώσει κόσμο και δημοσιότητα και κυρίως εάν δημιουργήσει την αίσθηση ότι η Θεσσαλονίκη αποτελεί πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης και όχι απλώς σκηνικό κυβερνητικών εξαγγελιών, τότε ο Μητσοτάκης δεν θα μιλήσει σε πολιτικό κενό. Θα κληθεί να απαντήσει — έστω εμμέσως — σε όσα θα έχουν ήδη ακουστεί. Με άλλα λόγια, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να μετατρέψει τη ΔΕΘ από μονόλογο της κυβέρνησης σε διπλό πολιτικό debate.
Αντικρουόμενα μηνύματα
Δεν είναι τυχαίο ότι από τη μια ο κ. Μαρινάκης προσπάθησε να υποβαθμίσει τη σημασία της κίνησης, ενώ ταυτόχρονα της αφιέρωσε σημαντικό πολιτικό χρόνο. Από τη μία υποστηρίζει ότι ο Τσίπρας και το παλιό «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» δεν προκαλούν φόβο στην κυβέρνηση. Από την άλλη, η κυβέρνηση αισθάνεται την ανάγκη να εξηγήσει γιατί η παρουσία του πριν από τον πρωθυπουργό αποτελεί δήθεν «αλαζονική» παραβίαση μιας παράδοσης. Αυτό δημιουργεί μια πολιτική αντίφαση: όσο περισσότερο η κυβέρνηση επιτίθεται στον Τσίπρα, τόσο περισσότερο η ίδια τον επαναφέρει στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης.
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη διάσταση, ίσως σημαντικότερη: η μάχη για την Κεντροαριστερά. Είναι γνωστό ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν απευθύνεται μόνο στη ΝΔ. Η επιστροφή του στο πολιτικό προσκήνιο, με πρόγραμμα και σχέδιο διακυβέρνησης, έχει ως βασικό αποδέκτη και τον χώρο που βρίσκεται ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΛΑΣ, αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Η ΔΕΘ αναμένεται να αποτελέσει πεδίο σύγκρισης των προγραμμάτων Τσίπρα και Νίκου Ανδρουλάκη, με τη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά να αποκτά ιδιαίτερη ένταση.
Για τη ΝΔ, μέχρι σήμερα, το βασικό αφήγημα είναι ότι απέναντί της υπάρχει ένας κατακερματισμένος χώρος της αντιπολίτευσης. Είναι ένα αφήγημα που παρουσιάζει τόσο η ίδια όσο και οι πρόθυμοι αρθρογράφοι της, σε κάθε ευκαιρία. Εν μέρει έχει δίκιο. Ωστόσο, η επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά: να προσωποποιήσει ξανά την αντιπαράθεση Μητσοτάκης – Τσίπρας. Και αυτό είναι ίσως το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε σήμερα το Μαξίμου να συμβεί χωρίς να το ελέγχει.
Επικοινωνία και συμβολισμοί
Τέλος υπάρχει και η επικοινωνιακή διάσταση της υπόθεσης. Η κυβέρνηση ετοιμάζει ένα πακέτο μέτρων που θέλει να παρουσιάσει ως το οικονομικό της όπλο για την επόμενη περίοδο. Εδώ και μέρες διαρρέει παροχές σε φιλικά της μέσα ενημέρωσης προσπαθώντας να καλλιεργήσει ευνοϊκό κλίμα ενόψει της παρουσίας του πρωθυπουργού. Από το Μαξίμου αναφέρεται επίσης πως όσα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ θα είναι κοστολογημένα και θα υλοποιηθούν, συνδέοντάς τα με την επικράτηση της ΝΔ και στην επόμενη 4ετία, έως το 2030.
Ο Αλέξης Τσίπρας, λοιπόν, επιχειρεί να μπει «σφήνα» πριν από την κυβερνητική «παράσταση», ώστε να θέσει τα δικά του ερωτήματα πριν ο Μητσοτάκης δώσει τις δικές του απαντήσεις. Και να χαλάσει το σκηνικό. Αυτό αποτελεί τον μεγαλύτερο φόβο του Μαξίμου στην παρούσα συγκυρία.
Σε κάθε περίπτωση το πραγματικό στοίχημα της 2ας (συνέντευξη Τσίπρα) και της 5ης Σεπτεμβρίου (ομιλία Μητσοτάκη), δεν είναι ποιος θα μιλήσει πρώτος στη Θεσσαλονίκη. Είναι ποιος θα καταφέρει να ορίσει την πολιτική ατζέντα της νέας προεκλογικής περιόδου. Και το γεγονός ότι η ΝΔ σπεύδει ήδη να αποδομήσει την εμφάνιση Τσίπρα πριν αυτή πραγματοποιηθεί δείχνει ότι, τουλάχιστον επικοινωνιακά, δεν αντιμετωπίζει την πρωτοβουλία ως αδιάφορη.
in.gr
