Σκέψεις…
Υπάρχουν λέξεις που μοιάζουν να σηκώνουν περισσότερο βάρος απ’ όσο χωράνε: «χρονιά ορόσημο», «χρονιά καμπής», «μνηστήρες» και «δοκιμασίες». Λέξεις που επιστρέφουν στην αρχή κάθε χρονιάς, σαν να μας υπενθυμίζουν πως ο χρόνος δεν αλλάζει από μόνος του αλλάζει όταν αποφασίζουμε να αλλάξουμε εμείς. Ο χρόνος είναι απλώς το πλαίσιο, η πράξη είναι εκείνη που τον γεμίζει με νόημα.
Κι αν ο χρόνος αυτός μας βρίσκει σε μια πόλη ανήσυχη, δεν είναι απαραίτητα σημάδι αδυναμίας. Είναι σημάδι ζωής. Οι προσδοκίες μεγαλώνουν μαζί με τους ανθρώπους της, οι συζητήσεις πληθαίνουν, οι σκέψεις βαθαίνουν, οι προθέσεις πολλαπλασιάζονται. Μα αυτό δεν είναι κακό. Είναι η φυσική πορεία μιας κοινότητας που αναζητά, που στοχάζεται, που ωριμάζει.
Αλήθεια, τι αναζητά μια πόλη; Αναζητά καθοδήγηση που να γνωρίζει ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην κρίση· στις αποφάσεις· στην ουσία. Αναζητά ευθύνη που υπηρετεί. Ηγεσία που αξίζει, μετριέται από τη σταθερότητα της σκέψης και από την εμπιστοσύνη που μπορεί να εμπνεύσει. Είναι ηγεσία που ενώνει και χαρίζει στην κοινότητα ρυθμό και ανάσα. Γιατί οι πόλεις, όπως και οι άνθρωποι, φωτίζουν πάντα εκείνον που νοιάζεται πραγματικά.
Η δύναμη μιας πόλης φαίνεται όταν η καθοδήγησή της συνοδεύεται από τη γαλήνη της αποφασιστικότητας. Όταν οι πράξεις έχουν τον χαρακτήρα του αναγκαίου, όταν η φωνή τους είναι καθαρή. Όταν η ευθύνη γίνεται θεμέλιο που στηρίζει.
Κι ίσως, στην αρχή αυτής της χρονιάς, αυτό να είναι το μόνο που πρέπει να θυμηθούμε: ότι η αληθινή δύναμη είναι η ευθύνη, είναι η ουσία, είναι η διάρκεια.
ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ
