Είναι το 1991. Ο κλοιός γύρω από τον Πάμπλο Εσκομπάρ έχει σφίξει πολύ. Πλέον το καταλαβαίνει και ο ίδιος. Έτσι αποφασίζει να «κλείσει» μια συμφωνία με την κυβέρνηση της Κολομβίας – η οποία δεν θα του πει «όχι», καθώς δεν μπορεί να προβλέψει την αντίδρασή του. Άλλωστε ήταν γνωστό ότι άφηνε πτώματα στο πέρασμά του.
Συμφωνεί να συλληφθεί και να φυλακιστεί για πέντε χρόνια, ώστε να περιορίσει τις αντιδράσεις και τις «γκρίνιες» της Αμερικής. Ωστόσο, βάζει και (τουλάχιστον) δύο όρους: 1. δεν θα εκδοθεί στις ΗΠΑ, όπως ζητούσε η κυβέρνηση τότε και 2. θα μείνει στη φυλακή που ήθελε αυτός.
Τον πρώτο του όρο κανονίζει να τον εκπληρώσει η κυβέρνηση της Κολομβίας. Τον δεύτερο όρο τον κανονίζει ο ίδιος ο Πάμπλο Εσκομπάρ. Και φτιάχνει τη φυλακή που υπολόγιζε να μείνει για τα επόμενα πέντε χρόνια – το κτίριο που έχει ονομαστεί ως «Hotel Escobar».
Ένας εγκληματίας που δρούσε σαν λαϊκός ήρωας
Ο Πάμπλο Εσκομπάρ γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1949 στο Ρίο Νέγκρο αλλά μεγάλωσε στο Μεντεγίν. Λίγο μετά τα 20 του μπήκε στον χώρο του εγκλήματος – αρχικά κάνοντας μικροδουλειές, στη συνέχεια έγινε δεξί χέρι των βαρόνων των ναρκωτικών, μέχρι που αποφάσισε να γίνει το «αφεντικό».
Το 1976 «γεννάει» το Καρτέλ Μεντεγίν και όλα τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Δεν γίνεται ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στη Κολομβία, αλλά είναι ο πιο ισχυρός – λαϊκός ήρωας για τους φτωχούς ανθρώπους, μπαίνει στην πολιτική, στον χώρο του αθλητισμού.
Την ίδια ώρα δολοφονεί όποιον δεν πάει με τα «νερά» του, εκβιάζει, απαγάγει, τρομοκρατεί. Ανοίγει «δρόμους» για την διακίνηση ναρκωτικών στον υπόλοιπο κόσμο – ονομάζεται «βασιλιάς της κοκαΐνης», το Forbes τον ανακηρύσσει το 1989 στον 7ο πιο πλούσιο άνθρωπο του πλανήτη με περιουσία 9 δισ. δολάρια, βρίσκεται σε έναν μόνιμο πόλεμο με τα άλλα καρτέλ και ο κλοιός κλείνει.
Hotel Escoba
Κάπως έτσι, το 1991 και αφού καταλήγει σε συμφωνία με την κυβέρνηση της Κολομβίας, φτιάχνει τη φυλακή του. Επίσημη ονομασία «La Catedral» (Καθεδρικός Ναός, στα ελληνικά), ανεπίσημη «Hotel Escobar».
Η «φυλακή» του είχε τζακούζι, γήπεδο ποδοσφαίρου, μπαρ, εστιατόριο, νεροτσουλήθρες, ένα γιγάντιο κουκλόσπιτο και τους δικούς του φρουρούς. Μέχρι κι ένα τηλεσκόπιο για να κοιτάει την οικογένειά του στην πόλη Μεντεγίν, όταν μιλούσε μαζί τους στο τηλέφωνο.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν το παίρνει με καλό μάτι όλο αυτό, αλλά αρχικά δεν αντιδράει. Άλλωστε είναι σε φυλακή. Ωστόσο μετά από έναν χρόνο όλα θα αλλάξουν.
Ο Πάμπλο Εσκομπάρ συνεχίζει να διοικεί το καρτέλ του μέσα από τη φυλακή, ενώ φέρεται να δολοφόνησε μέσα στο «Hotel Escobar» τουλάχιστον πέντε υπαρχηγούς του.
Η Αμερική αντιδρά, η Κολομβία καταλαβαίνει ότι δεν τη συμφέρει αυτό το παιχνίδι, αποφασίζει να τον εκδώσει στις ΗΠΑ, ο Εσκομπάρ το μαθαίνει και απλά φεύγει από τη «φυλακή» του.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία ξανά. Στις 2 Δεκεμβρίου 1993, μια ημέρα μετά τα 44α γενέθλιά του θα πέσει νεκρός. Όχι όμως και ο «μύθος» του, που συνεχίζει να γοητεύει το Χόλιγουντ – μέχρι και σήμερα.
